آیا بخش های مختلف الیاف در خوراک جمع پذیرند؟ جیره نویسی به منظور رفتار بهینه خوراک خوردن

آیا بخش های مختلف الیاف در خوراک جمع پذیرند؟ جیره نویسی به منظور رفتار بهینه خوراک خوردن

12 دی1397

آیا بخش های مختلف الیاف در خوراک جمع پذیرند؟ جیره نویسی به منظور رفتار بهینه خوراک خوردن گاوها نشخوار کننده هستند، و به منظور مورد استفاده قرار دادن الیاف جهت تولید شیر و گوشت خلق شده اند. الیاف، کل دیواره سلولی است که به وسیله معیار الیاف حاصل از شوینده خنثی ( NDF ) تعیین می گردد و با فعالیت نشخوار و خوراک مصرفی مرتبط است. بخش غیر قابل هضم الیاف، الیاف هضم نشده ( uNDF240 ) نامیده می شود و به روش تخمیر in vitro به مدت 240 ساعت تعیین می گردد. uNDF240 با کارایی فیزیکی و پرشدگی دستگاه گوارش ارتباط دارد. NDF بالقوه قابل هضم ( pdNDF ) بخشی از الیاف است که پتانسیل و فرصت هضم شدن را دارد و با کسر uNDF240 از NDF بدست می آید. این آیتم ها رفتار خوراک خوردن و وعده های خوراکی را تحت تاثیر قرار می دهند؛ بنابراین داشتن درکی از آنها این امکان را فراهم می سازد تا جیره هایی برای تامین نیازهای تغذیه ای فرموله کنیم، و در عین حال با روش های مدیریتی انطباق دهیم. برای درک بهتر روابط بین این معیارهای الیافی ( NDF ، uNDF240 ، و pdNDF )، خوراک مصرفی و رفتارهای مرتبط با وعده های خوراکی (طول هر وعده و تعداد دفعات خوراک خوردن)، 3 مطالعه در انستیتو ماینر انجام شد. جیره های متفاوت با تمرکز بر اندازه ذرات و قابلیت هضم (جدول زیر) مورد ارزیابی قرار گرفت. همبستگی پیرسون بین خوراک مصرفی، رفتار وعده های خوراکی، و بخش های الیاف در گاوهای شیری هلشتاین آیتم خوراک مصرفی، کیلوگرم/روز طول وعده غذایی، دقیقه/روز تعداد وعده های غذایی، وعده/روز NDF ، % از ماده خشک 0.57- 0.23 0.66 pdNDF ، % از ماده خشک 0.09- 0.25- 0.86 uNDF240 ، % از ماده خشک 0.84- 0.66 0.13 خوراک مصرفی بیشترین ارتباط را با uNDF240 داشت که به صورت منفی به هم مرتبط بودند به این معنی که هرچه uNDF240 افزایش یابد مصرف کمتر می شود و بالعکس. اینکه این رابطه قویتر از رابطه NDF و خوراک مصرفی باشد تعجب برانگیز نیست چرا که uNDF240 نمی تواند در شکمبه هضم شود، و فقط می تواند از شکمبه عبور کند. هرچه uNDF240 بیشتری در جیره باشد، بخش بیشتری از شکمبه با الیاف غیرقابل هضم پر می شود که زمان طولانی تری را صرف ترن آور می کند و لذا خوراک مصرفی را محدود می کند. طول وعده غذایی نیز با uNDF240 مرتبط است، بدین معنی که هرچه uNDF240 بیشتر شود طول وعده های غذایی هم طولانی تر می شود. این امر اهمیت زیادی دارد چرا که گاوهایی که محدودیت زمانی دارند (نظیر آنهایی که در سالن های پر تراکم هستند یا مدت زمان زیادی معمولا از آخور دور مانده اند) باید جیره هایی دریافت کنند که uNDF240 کمتری داشته باشد تا امکان وعده های غذایی کوتاه تر را برای آنها میسر سازد. تعداد وعده های غذایی نیز به طور مثبت و محکمی با pdNDF ارتباط دارند، به این مفهوم که با افزایش pdNDF در جیره تعداد وعده های غذایی افزایش می یابد. بنابراین، وقتی گاو به منظور خوردن اولین وعده غذایی سر آخور می آید، شکمش پر خواهد شد، خواهد خوابید و نشخوار خواهد کرد. همین گاو وقتی که بخشی از شکمبه خود را تخلیه کرد مجددا برای وعده بعدی سر آخور می آید. مهمترین آیتمی که این رفتار تحت تاثیر قرار می دهد، pdNDF است که می تواند هضم شود و عبور کند در صورتی که uNDF240 فقط می تواند عبور کند . تنها با فرموله کردن جیره هایی با uNDF240 کمتر و pdNDF بیشتر است که می توانیم طول وعده های غذایی را کاهش و تعداد وعده غذایی را افزایش دهیم که این امکان را برای گاو فراهم می کند تا به سطح مصرف بهینه خود جهت تولید و بازده بهتر نائل شود. همانگونه که دانش ما از چگونگی تاثیر بخش های مختلف الیاف بر خوراک مصرفی و رفتارهای خوراک خوردن بیشتر می شود، این امکان برای ما فراهم می شود که جیره هایی فرموله کنیم که با شرایط مدیریتی ما منطبق تر هستند. به نظر می رسد که uNDF240 شاخص خوبی از سطح مصرف باشد و از اینکه هر وعده غذایی چه مدت طول خواهد کشید. تعداد وعده های غذایی هم به طرز مثبتی بوسیله pdNDF تحت تاثیر قرار می گیرند. برای گاوهایی که محدودیت زمانی دارند، جیره ای با uNDF240 کمتر و pdNDF بیشتر، طول وعده های غذایی را کاهش و تعداد آن را افزایش خواهد داد. این امر می تواند با استفاده از علوفه با کیفیت و انواعی از فرآورده های فرعی محقق شود و این امکان را به ما بدهد تا جیره بهینه ای تنظیم کنیم تا گاو به سطح مصرف بهینه خود نائل شود. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
اهمیت حجم صحیح نمونه در الک پنسیلوانیا

اهمیت حجم صحیح نمونه در الک پنسیلوانیا

12 آذر1397

اهمیت حجم صحیح نمونه در الک پنسیلوانیا احتمالا خود شما تا بحال از یک الک پنسیلوانیا ( PSPS ) استفاده کرده اید یا شخصی را دیده اید که ازین الک استفاده کرده باشد؛ ابزاری بسیار مفید که می تواند در سطح فارم برای تعیین توزیع اندازه ذرات مواد خوراکی، TMR یا بقایای TMR به کار برده شود. در این مجال می خواهیم بر اهمیت استفاده از حجم صحیح نمونه در PSPS متمرکز شویم. حجم توصیه شده برای نمونه حدود 1400 میلی لیتر است. بله درسته حجم نمونه به میلی لیتر باید در نظر گرفته شود و در برخی گله ها میبینم که افراد متاسفانه به صورت وزنی خوراک را روی الک میریزند!! مهم این است که مقدار مواد مورد آزمون را بر حسب حجم وارد PSPS کنیم نه بر اساس وزن. دلیل این امر این است که درصد ماده خشک یک ماده خوراکی یا TMR ، آن مقداری که وارد PSPS یا جعبه لرزان می شود را به شدت تحت تاثیر قرار خواهد داد. برای مثال، 1400 میلی لیتر کاه گندم با ماده خشک 87% وزنی معادل 100 گرم خواهد داشت در حالی که همان حجم ذرت سیلو شده با ماده خشک 32%، وزنی برابر با 450 گرم خواهد داشت. اقلام خوراکی موجود در TMR نیز منجر به حالت مشابهی خواهند شد. برای مثال، در آزمایشی مشخص شد که 1400 میلی لیتر از جیره A وزنی معادل 485 گرم داشت در حالی که همان حجم از جیره B حدود 360 گرم بوده است. دو جیره درصد ماده خشک بسیار مشابهی داشتند و فقط در نسبت علوفه به کنسانتره متفاوت بودند. برای مشخص شدن بیشتر این قضیه 3 نمونه TMR یکسان در حجم های متفاوت (1400، 700 و 2200 میلی لیتر) گرفته شد که نتیجه در جدول منعکس شده است. به تفاوت بین حجم صحیح و حجم های خیلی کوچک یا خیلی زیاد توجه کنید. حجم الک  19 میلی متری الک 8 میلی متری الک 4 میلی متری سینی 1400 میلی لیتر 3.4% 51.8% 10.5% 34.3% 700 میلی لیتر 2.6% 43.6% 16.1% 37.7% 2200 میلی لیتر 7.1% 56.2% 8.4% 28.3% استفاده از حجم کمتر از میزان توصیه شده موجب می شود مقدار کمتری از ذرات خوراک روی 2 الک بالایی باقی بماند و مقادیر بیشتری روی دو الک زیرین جمع شود. وقتی به حجم بیش از حد توصیه شده نگاه میکنیم، نتایج متضادی را مشاهده می کنیم. پس وقتی حجم نامناسبی از خوراک مورد استفاده قرار می گیرد لاجرم ارزیابی ناصحیحی از مواد خوراکی یا TMR می تواند ایجاد شود و این امر می تواند در هنگام اتخاذ تصمیم در فارم اهمیت زیادی داشته باشد. مخلص کلام اینکه از حجم صحیح برای ارزیابی اندازه ذرات استفاده کنید نه از وزن صحیح !!!! نویسنده : دکتر احسان محجوبی

جزئیات
داستان دو فیبر

داستان دو فیبر

12 آبان1397

داستان دو فیبر دکتر گرنت از موسسه ماینر می گوید که ما اخیراً بر روی رابطه بین NDF موثر فیزیکی ( peNDF ) و هضم نشده ( uNDF ) تمرکز کرده بودیم. رابطه متقابل بالقوه بین peNDF و uNDF اندازه گیری شده طی 240 ساعت تخمیر ( uNDF240 )، موضوع داغی در بین متخصصان تغذیه است و منجر به چندین سوال تغذیه ایی عملی مهم شده است: اثر peNDF و uNDF240 در جیره های تغذیه شده به گاوهای شیری چیست؟ آیا غلظت های بهینه برای peNDF وقتی که uNDF240 در جیره فرق دارد، وجود دارد؟ آیا ما می توانیم کمبود peNDF را با اضافه کردن uNDF240 در جیره جبران کنیم؟ اگر uNDF240 علوفه بالاتر از حد مطلوب باشد، آیا ما می توانیم حداقل تا حدی با خردکردن بیشتر (ریزتر کردن) علوفه آن را جبران کنیم؟ برخی حتی می خواهند بدانند که واقعاً اندازه ذرات چقدر مهم است همان طور که ما درک بهتری از بخش­های هضم فیبر (یعنی سریع، آهسته و uNDF240 ) و سرعت هضم شان داریم. این سوالی است که ما می توانیم در مقاله دیگری پاسخ دهیم، اما پاسخ کوتاه این است – بله- اندازه ذرات مهم است، اگرچه ممکن است به دلایلی باشد که ما همیشه درک نمی کنیم، نظیر اثرش بر روی زمان خوردن حتی بیشتر از نشخوار کردن. اخیرا ما مطالعه ایی را با یک شرکت تعاونی کشاورزی بزرگ ژاپنی که سال ها با آن ها همکاری داشتیم را به پایان رساندیم- که اثر تغذیه پایین تر (9/8 درصد ماده خشک جیره) و بالاتر (5/11 درصد ماده خشک جیره) uNDF240 در جیره های با peNDF پایین یا بالا را بررسی کردیم. جیره ها تقریبا شامل35% سیلوی ذرت، 6/1 % کاه گندم خرد شده، و علف خشک تیموتی خرد شده با فاکتور موثر فیزیکی ( pef ) پایین تر (بخش ذرات بزرگتر یا مساوی18/1 میلی متر، 24/0) یا pef بالاتر (58/0) بودند. ما از آسیاب چکشی برای خردن کردن علف خشک جهت رسیدن به دو اندازه ذرات استفاده کردیم. جیره های با uNDF240 پایین تر حدوداً شامل 47 درصد علوفه و جیره های با uNDF240 بالاتر حدوداً شامل 60 درصد علوفه بر اساس ماده خشک بودند. هر دو جیره که یا شامل uNDF240 و یا peNDF بیش از حد و کم تر از حد بودند (یعنی uNDF240 و peNDF پایین در مقابل uNDF240 و peNDF بالا) به طور مداوم و قابل پیش بینی برای DMI ، تولید شیر و ترکیب، و رفتار جویدن اختلاف داشتند. جالب این که، دو جیره متوسط که شامل یا uNDF240 پایین و peNDF بالا و یا uNDF240 بالا و peNDF پایین بودند منجر به DMI ، شیر تصحیح شده بر اساس انرژی، و pH شکمبه و غلظت های VFA مشابهی شدند. uNDF240 موثر فیزیکی ( pef x uNDF240 ) محاسبه شده نهایتاً برای هر دو جیره­ی متوسط یکسان بود (9/5 درصد ماده خشک جیره). هدف ما این نیست که یک اصطلاح مخفف تغذیه ایی دیگر را ابداع کنیم، بلکه تمرکز ما بر روی یک مفهوم بسیار مفید است. ما توانستیم تا پاسخ مشابهی از سوی گاو وقتی که uNDF240 پایین تری در جیره درشت تر خورد شده یا uNDF240 بالاتری در جیره ریزتر خرد شده داشتیم را دریافت کنیم. اگر پژوهش آینده این را تایید کند، سپس پیشنهاد خواهیم کرد که وقتی قابلیت هضم جیره پایین تر از حد مطلوب است (به برشی فکر کنید که از شما به دلیل آب و هوا دور بشود)، پس علوفه ریزتر خرد شده، مصرف خوراک و پاسخ شیردهی را افزایش خواهد داد. همان طور که چارلز دیکنز در رومان داستان کلاسیک دو شهر نوشته است " این بهترین زمان است، در عین حال بدترین زمان است....." در مورد این دو معیار فیبر، به نظر می رسد وقتی که ما بتوانیم هر دوی uNDF240 و peNDF را در زمان فرموله کردن جیره ها با هم ترکیب کنیم، می توانیم بهترین زمان را داشته باشیم. تهیه کننده:دکتر مهدی حسین یزدی

جزئیات
آیا برنامه نوردهی بلند مدت روزانه را برای فارم خود مد نظر قرار داده اید؟

آیا برنامه نوردهی بلند مدت روزانه را برای فارم خود مد نظر قرار داده اید؟

7 مهر1397

آیا برنامه نوردهی بلند مدت روزانه را برای فارم خود مد نظر قرار داده اید؟ این مقاله توسط یکی از دامداران نوشته شده است. او زمانی متولد شد که در گله 65 تا 70 راس گاو دوشا وجود داشت که دوبار در روز دوشیده می شدند و در یک سالن فری استال 100 تایی قرار داشتند. این سالن قدیمی به نحوی طراحی شده بود که اجازه ورود نور کمی به سالن می داد و به همین خاطر در اکثر اوقات روز باید چراغ ها روشن می بودند. وقتی کارهای معمول صبح به اتمام می رسید چراغ را خاموش می کردیم تا شیردوشی شب و به یاد این سخن پدر که «روشن بودن چراغ ها کاری عبس است» چراغ ها معمولا خاموش بودند. دعا می کردیم مجبور نباشیم پس از شیردوشی شب چراغ ها را روشن بگذاریم – کاری که به جای اینکه پول ساز باشد، هدر دهنده پول بود. سالیان سال بود که نوردهی به عنوان یک خرج و هزینه اضافی در نظر گرفته می شد؛ یک ضرورت در زمان هایی خاص و نه چیزی بیشتر!!! از آن زمان تا بحال خیلی چیزها فرق کرده است و حالا می دانیم که نوردهی ابزاری بسیار مهم است برای تضمین اینکه گله خوب کار کند و تانک شیر همیشه پر باشد. دانش پشت این موضوع بسیار ساده است. همه پستانداران از دوره های شب و روز برای تنظیم اینکه بدنشان چطور کار کند بهره میبرند. برای انسان ها، شش تا هشت ساعت خواب در شب نیاز است تا کارایی ما در هر روز حفظ شود. این ریتم های سِرکِیدیَن در گاو نیز وجود دارد و بسیار مهم است. پژوهش های مختلفی توسط گروه های تحقیقاتی متفاوت انجام شده است که همه آنها به نتیجه یکسانی رسیده اند: فراهم کردن حداقل 200 لوکس روشنایی به مدت 16 تا 18 ساعت در روز که با 6 تا 8 ساعت تاریکی همراه است، منجر به افزایش 8 درصدی در تولید شیر می گردد. این مهم از طریق افزایش فعالیت روزانه، افزایش آب و ماده خشک مصرفی، بهبود نرخ آبستنی و آسایش بیشتر در هر روز به دست می آید. خورشید نیز نقشی حیاتی در این امر ایفا می کند. ساختمان های جدید و مدرن که به نظر می رسد دارند محبوبیت بیشتری پیدا می کنند طوری طراحی می شوند که امکان ورود نور خورشید را برای روشن کردن سالن در هر روز فراهم می کنند. سالن هایی با دیواره های کناری 4.3 متری مجهز به پرده، و پانل های تهویه به راحتی اجازه ورود نور طبیعی را می دهند. همه ما میدانیم که خورشید هر روز طلوع و غروب می کند؛ اما، این چرخه در طول سال تغییر می کند. برای حداکثر کردن تولید گله، حقه ای که باید بکار ببندیم این است که سیستم روشنایی فارم را به طرز مناسبی با این تغییرات هماهنگ کنیم تا دام ها در هر ساعت معینی از روز به میزان یکسانی از نور و روشنایی در نظر گرفته شده در طول سال بهره مند شوند. روش های مختلفی برای رسیدن به این هدف وجود دارد؛ خاموش و روشن کردن فیزیکی لامپ ها یکی از آنهاست. ولی در عصری که تکنولوژی و اتوماسیون نقش مهمی در زندگی ما ایفا می کند، آیتم های دیگری را نیز می توان مد نظر قرار داد. برای مثال، استفاده از یک سیستم مجهز به تایمر برای طول روز که همراه با فتوسل های نصب شده در خارج سالن وقتی نور زیاد است لامپ ها را خاموش کند و بالعکس. شکل بالا سیستم بسیار پیشرفته ای را نشان می دهد که با توجه به شدت نور آفتاب برای تامین حداقل 200 لوکس در تمامی 16-18 ساعت روشنایی شدت نور داخل سالن را تضمین می کند. عوامل دیگری نیز هستند که فزون بر طلوع و غروب خورشید، می تواند نقش بازی کند. عبور یک ابر یا یک طوفان می تواند موجب روشن تر شدن بخش اعظم لامپ ها برای حفظ نور گردد. این روشن شدن می تواند بر اساس نوع سیستم تدریجی یا دفعتا صورت گیرد تا شبیه سازی بهتری از طلوع و غروب آفتاب باشد. وقتی تصمیم به اجرای برنامه نوردهی بلندمدت گرفتید، مطمئن باشید که از شکل کارآمد ابزار روشنایی استفاده می کنید. لامپ های LED در حال حاضر به عنوان سنگ محک هستند چرا که در مقایسه با لامپ هایی که زمانی محبوب بودند کارایی بیشتری دارند. در بسیاری موارد، لامپ های LED را می توان با قیمتی حتی کمتر از دیگر لامپ ها خریداری کنید. این لامپ ها 80 درصد کارایی بیشتری دارند، بنابراین حتی اگر در ابتدا شما هزینه بیشتری پرداخت کنید در نهایت سود بیشتری خواهید برد. در زیر مواردی بیان می شود که قبل از خرید باید به آنها توجه کنید: اطمینان حاصل کنید که کمترین وات مورد نیاز برای سطح مورد نیاز روشنایی خود را خریداری کنید. کارخانه یا سازنده ای را انتخاب کنید که برای ایجاد برنامه نوردهی پیش از شروع پروژه تمایل داشته باشد، که به شما نشان دهد دقیقا چه چیزی نیاز دارید و قبل از ایجاد آن دقیقا چقدر هزینه بردار خواهد بود. در انتها، اطمینان حاصل کنید که لامپ یا برندی انتخاب کنید که به طور موفقیت آمیزی در محیط های دامداری و کشاورزی مورد آزمون قرار گرفته باشد. LED ها اغلب طوری طراحی شده اند تا در جاهایی که به دفعات استفاده می شوند بهترین عملکرد را داشته باشند، بنابراین این لامپ ها همیشه مناسب شرایط سخت کشاورزی استفاده می شوند. همانطور که به زمستان نزدیک می شویم و روزها کوتاهتر می شوند، وقت صرف کنید تا برنامه نوردهی سالن خود را بررسی کنید و جدول زمانی خود را ایجاد کنید. با کوتاه شدن روزها باید بر نوردهی مصنوعی بیشتر تکیه کنید تا سطوح تولید شیر را نگه دارید و از افت تولید جلوگیری کنید. در نهایت او عقیده داشت که اگر در کل کشور بگردید دامداری های زیادی را پیدا خواهید کرد که طرز تفکر پدر او را دارند مبنی بر این که سرمایه گذاری در این زمینه فقط هدر دادن منابع مالی است. به این نکته توجه کنید و روی برنامه نوردهی سرمایه گذاری کنید. نویسنده :دکتر احسان محجوبی

جزئیات
گاوها پوزه خود را به آخور خالی می کشند!

گاوها پوزه خود را به آخور خالی می کشند!

5 مهر1397

گاوها پوزه خود را به آخور خالی می کشند! گاوها بنده عادت هستند، و به همین منوال، وقتی که سرآخور می آیند اگر خوراک داخل آخور نباشد مستعد این هستند که از آن صرف نظر کنند. شواهد ویدئویی نشان داده اند که وقتی گاوها از شیردوشی بر میگردند و آخور خالی باشد، بر میگردند تا استالی پیدا کنند و فرصتی مهم برای افزایش خوراک مصرفی را از دست می دهند، که آن خوراک موجب افزایش تولید شیر می شود. به همین دلیل، دکتر John Tyson از دانشگاه پنسیلوانیا اخیرا توجه دامداران را به اهمیت این نکته جلب کرده است که خوراک را پیش از آمدن گاوها از شیردوشی Push up کنیم. او گفت: «2 تا از مهمترین عواملی که موجب سرآخور آمدن گاو میشود، ارائه خوراک تازه و نیز شیردوشی است». با به خاطر داشتن این نکته در ذهن، برنامه خوراک دادن را طوری اجرا کنید که متناظر با زمان شیردوشی باشد. به طور خاص، Tyson پیشنهاد کرد که ظرف 90 دقیقه از شیردوشی که گاوها بر میگردند یا خوراک تازه بدهید یا خوراک را push up کنید. در بسیاری از فارم ها، این امر نیازمند تغییر رفتار مدیریت آخور است. به جای اینکه برای همه گروه ها در یک زمان خوراک بریزید یا خوراک را push up کنید، او ابراز کرد که به هر گروه گاو شیری به عنوان یک گروه واحد و منحصر به فرد نگاه کنید. او به درستی بیان کرد که: «اگرچه زمان بندی push up برای کل گروه های شیردهی در یک ساعت خاص مسلما راحت تر است، ولی حقیقت این است که دام ها به صورت گروهی جابجا می شوند و به شیردوشی می روند». اضافه کردن مسئولیت push-up به فردی که مسئول بردن گاوها به شیردوشی و مرتب کردن بسترها است می تواند یکی از روش هایی باشد که اطمینان حاصل کنیم وقتی گاوها از شیردوشی بر میگردند خوراک push-up شده داشته باشند. عامل دیگری که باید مد نظر قرار داد این است که به دنبال ریختن خوراک یا push-up کردن، چه مدتی خوراک جلوی آنها باقی می ماند. همانطور که گاوها خوراک میخورند، هم آن را سورت می کنند و هم خوراک را به اطراف پراکنده می کنند. در چنین شرایطی، برای گاوهایی که ترسو هستند ممکن است خوراک دور از دسترس باشد یا ترکیب آن متفاوت باشد. نکته دیگر این است که خوراک در آخور موجود است ولی در همه جای آخور پخش نشده است. این در حالی است که گاو سر آخور می آید و چون در محل همیشگی مصرف خوراک، چیزی یافت نمیکند بر میگردد و این دقیقا فرصتی است که در اکثر دامداری ها از دست می رود. وقتی از مسئول خوراک سوال می شود که آیا همیشه خوراک در دسترس هست، جواب مثبت می شنوید ولی در بازدید متوجه می شوید که خوراک در همه جای آخور نیست و در بخشی از آخور به هر دلیلی خوراک زیاد آمده در حالی که در بقیه قسمت ها آخور خالی خالی است. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
نکاتی در باب ذرت سیلویی

نکاتی در باب ذرت سیلویی

14 شهریور1397

نکاتی در باب ذرت سیلویی..... جداول زیر به عنوان راهنمای لحظه ای وضعیت و کیفیت ذرت سیلویی شما اهمیت دارد. ارزیابی بو و رنگ سیلو بو رنگ علت سرکه مایل به زرد تولید اسید استیک (باسیلوس) الکل نرمال تولید اتانول (مخمر) شیرین تند نرمال تولید اسید پروپیونیک کره ترشیده مایل به سبز تولید اسید بوتیریک (کلستریدیوم) قند سوخته/تنباکو قهوه ای تیره تا سیاه دمای بالا، آسیب حرارتی مشکل ظاهری دلیل احتمالی دانه های قهوه ای تیره و کاراملی شده به طور کلی وقتی دانه ها به رنگ قهوه ای در می آیند که در هنگام سیلو کردن اکسیژن در بین آنها به دام افتاده باشد یا پس از آن به درون سیلو نفوذ کرده باشد. این شرایط حاکی از دمای بالای تخمیر می باشد سیلوی کپکی رشد کپک در حضور اکسیژن و مواد غذایی رخ می دهد. این حالت در موارد زیر پدید می آید: پر کردن آهسته سیلو، برداشت از سیلو به صورت کُند، قطعات بلند علوفه، توزیع ضعیف و فشرده سازی ناکارآمد، و نفوذ هوا به سیلو بوی ترشیدگی معمولا با تخمیر کلستریدیایی همراه با تولید اسید بوتیریک رخ می دهد. این حالت در شرایطی که ماده خشک کم باشد و مقدار قند علوفه نیز پایین باشد رخ می دهد (دقیقا شرایط حاکم بر کشور!) بوی سرکه در این شرایط تخمیر غالب توسط باکتری هایی صورت میگیرد که قندها را تبدیل به اسید استیک تبدیل می کنند. وقتی ماده خشک علوفه کم باشد و قند محلول آن نیز پایین باشد این اتفاق بیشتر رخ می دهد. بوی الکل تخمیر غالب توسط مخمرهایی صورت می گیرد که قندها را به الکل تبدیل می کنند. در شرایطی که سرعت برداشت از سیلو کم باشد، هوا به داخل سیلو نفوذ کند و محتوای قند گیاه پایین باشد، رخ می دهد. نویسنده :دکتراحسان محجوبی

جزئیات