آیا بخش های مختلف الیاف در خوراک جمع پذیرند؟ جیره نویسی به منظور رفتار بهینه خوراک خوردن

آیا بخش های مختلف الیاف در خوراک جمع پذیرند؟ جیره نویسی به منظور رفتار بهینه خوراک خوردن

12 دی1397

آیا بخش های مختلف الیاف در خوراک جمع پذیرند؟ جیره نویسی به منظور رفتار بهینه خوراک خوردن گاوها نشخوار کننده هستند، و به منظور مورد استفاده قرار دادن الیاف جهت تولید شیر و گوشت خلق شده اند. الیاف، کل دیواره سلولی است که به وسیله معیار الیاف حاصل از شوینده خنثی ( NDF ) تعیین می گردد و با فعالیت نشخوار و خوراک مصرفی مرتبط است. بخش غیر قابل هضم الیاف، الیاف هضم نشده ( uNDF240 ) نامیده می شود و به روش تخمیر in vitro به مدت 240 ساعت تعیین می گردد. uNDF240 با کارایی فیزیکی و پرشدگی دستگاه گوارش ارتباط دارد. NDF بالقوه قابل هضم ( pdNDF ) بخشی از الیاف است که پتانسیل و فرصت هضم شدن را دارد و با کسر uNDF240 از NDF بدست می آید. این آیتم ها رفتار خوراک خوردن و وعده های خوراکی را تحت تاثیر قرار می دهند؛ بنابراین داشتن درکی از آنها این امکان را فراهم می سازد تا جیره هایی برای تامین نیازهای تغذیه ای فرموله کنیم، و در عین حال با روش های مدیریتی انطباق دهیم. برای درک بهتر روابط بین این معیارهای الیافی ( NDF ، uNDF240 ، و pdNDF )، خوراک مصرفی و رفتارهای مرتبط با وعده های خوراکی (طول هر وعده و تعداد دفعات خوراک خوردن)، 3 مطالعه در انستیتو ماینر انجام شد. جیره های متفاوت با تمرکز بر اندازه ذرات و قابلیت هضم (جدول زیر) مورد ارزیابی قرار گرفت. همبستگی پیرسون بین خوراک مصرفی، رفتار وعده های خوراکی، و بخش های الیاف در گاوهای شیری هلشتاین آیتم خوراک مصرفی، کیلوگرم/روز طول وعده غذایی، دقیقه/روز تعداد وعده های غذایی، وعده/روز NDF ، % از ماده خشک 0.57- 0.23 0.66 pdNDF ، % از ماده خشک 0.09- 0.25- 0.86 uNDF240 ، % از ماده خشک 0.84- 0.66 0.13 خوراک مصرفی بیشترین ارتباط را با uNDF240 داشت که به صورت منفی به هم مرتبط بودند به این معنی که هرچه uNDF240 افزایش یابد مصرف کمتر می شود و بالعکس. اینکه این رابطه قویتر از رابطه NDF و خوراک مصرفی باشد تعجب برانگیز نیست چرا که uNDF240 نمی تواند در شکمبه هضم شود، و فقط می تواند از شکمبه عبور کند. هرچه uNDF240 بیشتری در جیره باشد، بخش بیشتری از شکمبه با الیاف غیرقابل هضم پر می شود که زمان طولانی تری را صرف ترن آور می کند و لذا خوراک مصرفی را محدود می کند. طول وعده غذایی نیز با uNDF240 مرتبط است، بدین معنی که هرچه uNDF240 بیشتر شود طول وعده های غذایی هم طولانی تر می شود. این امر اهمیت زیادی دارد چرا که گاوهایی که محدودیت زمانی دارند (نظیر آنهایی که در سالن های پر تراکم هستند یا مدت زمان زیادی معمولا از آخور دور مانده اند) باید جیره هایی دریافت کنند که uNDF240 کمتری داشته باشد تا امکان وعده های غذایی کوتاه تر را برای آنها میسر سازد. تعداد وعده های غذایی نیز به طور مثبت و محکمی با pdNDF ارتباط دارند، به این مفهوم که با افزایش pdNDF در جیره تعداد وعده های غذایی افزایش می یابد. بنابراین، وقتی گاو به منظور خوردن اولین وعده غذایی سر آخور می آید، شکمش پر خواهد شد، خواهد خوابید و نشخوار خواهد کرد. همین گاو وقتی که بخشی از شکمبه خود را تخلیه کرد مجددا برای وعده بعدی سر آخور می آید. مهمترین آیتمی که این رفتار تحت تاثیر قرار می دهد، pdNDF است که می تواند هضم شود و عبور کند در صورتی که uNDF240 فقط می تواند عبور کند . تنها با فرموله کردن جیره هایی با uNDF240 کمتر و pdNDF بیشتر است که می توانیم طول وعده های غذایی را کاهش و تعداد وعده غذایی را افزایش دهیم که این امکان را برای گاو فراهم می کند تا به سطح مصرف بهینه خود جهت تولید و بازده بهتر نائل شود. همانگونه که دانش ما از چگونگی تاثیر بخش های مختلف الیاف بر خوراک مصرفی و رفتارهای خوراک خوردن بیشتر می شود، این امکان برای ما فراهم می شود که جیره هایی فرموله کنیم که با شرایط مدیریتی ما منطبق تر هستند. به نظر می رسد که uNDF240 شاخص خوبی از سطح مصرف باشد و از اینکه هر وعده غذایی چه مدت طول خواهد کشید. تعداد وعده های غذایی هم به طرز مثبتی بوسیله pdNDF تحت تاثیر قرار می گیرند. برای گاوهایی که محدودیت زمانی دارند، جیره ای با uNDF240 کمتر و pdNDF بیشتر، طول وعده های غذایی را کاهش و تعداد آن را افزایش خواهد داد. این امر می تواند با استفاده از علوفه با کیفیت و انواعی از فرآورده های فرعی محقق شود و این امکان را به ما بدهد تا جیره بهینه ای تنظیم کنیم تا گاو به سطح مصرف بهینه خود نائل شود. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
اهمیت حجم صحیح نمونه در الک پنسیلوانیا

اهمیت حجم صحیح نمونه در الک پنسیلوانیا

12 آذر1397

اهمیت حجم صحیح نمونه در الک پنسیلوانیا احتمالا خود شما تا بحال از یک الک پنسیلوانیا ( PSPS ) استفاده کرده اید یا شخصی را دیده اید که ازین الک استفاده کرده باشد؛ ابزاری بسیار مفید که می تواند در سطح فارم برای تعیین توزیع اندازه ذرات مواد خوراکی، TMR یا بقایای TMR به کار برده شود. در این مجال می خواهیم بر اهمیت استفاده از حجم صحیح نمونه در PSPS متمرکز شویم. حجم توصیه شده برای نمونه حدود 1400 میلی لیتر است. بله درسته حجم نمونه به میلی لیتر باید در نظر گرفته شود و در برخی گله ها میبینم که افراد متاسفانه به صورت وزنی خوراک را روی الک میریزند!! مهم این است که مقدار مواد مورد آزمون را بر حسب حجم وارد PSPS کنیم نه بر اساس وزن. دلیل این امر این است که درصد ماده خشک یک ماده خوراکی یا TMR ، آن مقداری که وارد PSPS یا جعبه لرزان می شود را به شدت تحت تاثیر قرار خواهد داد. برای مثال، 1400 میلی لیتر کاه گندم با ماده خشک 87% وزنی معادل 100 گرم خواهد داشت در حالی که همان حجم ذرت سیلو شده با ماده خشک 32%، وزنی برابر با 450 گرم خواهد داشت. اقلام خوراکی موجود در TMR نیز منجر به حالت مشابهی خواهند شد. برای مثال، در آزمایشی مشخص شد که 1400 میلی لیتر از جیره A وزنی معادل 485 گرم داشت در حالی که همان حجم از جیره B حدود 360 گرم بوده است. دو جیره درصد ماده خشک بسیار مشابهی داشتند و فقط در نسبت علوفه به کنسانتره متفاوت بودند. برای مشخص شدن بیشتر این قضیه 3 نمونه TMR یکسان در حجم های متفاوت (1400، 700 و 2200 میلی لیتر) گرفته شد که نتیجه در جدول منعکس شده است. به تفاوت بین حجم صحیح و حجم های خیلی کوچک یا خیلی زیاد توجه کنید. حجم الک  19 میلی متری الک 8 میلی متری الک 4 میلی متری سینی 1400 میلی لیتر 3.4% 51.8% 10.5% 34.3% 700 میلی لیتر 2.6% 43.6% 16.1% 37.7% 2200 میلی لیتر 7.1% 56.2% 8.4% 28.3% استفاده از حجم کمتر از میزان توصیه شده موجب می شود مقدار کمتری از ذرات خوراک روی 2 الک بالایی باقی بماند و مقادیر بیشتری روی دو الک زیرین جمع شود. وقتی به حجم بیش از حد توصیه شده نگاه میکنیم، نتایج متضادی را مشاهده می کنیم. پس وقتی حجم نامناسبی از خوراک مورد استفاده قرار می گیرد لاجرم ارزیابی ناصحیحی از مواد خوراکی یا TMR می تواند ایجاد شود و این امر می تواند در هنگام اتخاذ تصمیم در فارم اهمیت زیادی داشته باشد. مخلص کلام اینکه از حجم صحیح برای ارزیابی اندازه ذرات استفاده کنید نه از وزن صحیح !!!! نویسنده : دکتر احسان محجوبی

جزئیات
نکاتی در مورد خورانیدن آب به گوساله در زمستان

نکاتی در مورد خورانیدن آب به گوساله در زمستان

7 آذر1397

نکاتی در مورد خورانیدن آب به گوساله در زمستان اینطور ثابت شده است که در اختیار قرار دادن آب به صورت آزاد برای گوساله ها از تولد تا از شیرگیری در مقایسه با عدم ارائه آب، میزان افزایش وزن را تا 33 درصد بهبود می دهد. یکی از متخصصان پرورش گوساله در نیویورک، Sam Leadely ، می گوید بخشی از این بهبود به خاطر افزایش مصرف استارتر بواسطه خوردن آب می باشد. این افزایش مواد مغذی مصرفی به نوبه خود، از شد و ایمنی شکمبه حمایت می کند، که این امکان را فراهم می کند گوساله ها به طور کارآمدتری رشد و با بیماری های مقابله کنند. با مزایایی که خوراندن آب دارد، تا حدی آن را به موضوعی بدیهی تبدیل کرده است. ولی همین امر، در زمستان تا حدی چالش برانگیز می شود و سطل ظرف های آبخوری به سرعت یخ می زنند و تمیز کردن آنها بس طاقت فرسا و سخت خواهد بود. Leadely می گوید در چنین شرایطی هنوز هم خورانیدن آب مهم است. او گفت: « نیاز گوساله به آب در زمستان در مقایسه با ماه های گرم کمتر نمی شود، حتی اگر مقدار کمتری آب بنوشند». به علاوه، در دماهای پایین نیازمند تصحیح درجه حرارت آب هستیم. وقتی دمای محیط کاهش می یابد، گوساله ها باید انرژی لازم برای رشد را به سمت حفظ دمای هسته مرکزی بدن منحرف کنند. در مورد گوساله های تازه متولد شده، آستانه تحمل دمایی محیط در آنها حدود 15.6 درجه سانتی گراد است؛ برای گوساله های یک ماهه حدود 4.5 درجه سانتی گراد است. شما که نمیخواهید این حد مرزی را با خورانیدن آب سرد بالاتر ببرید تا بدن مجبور باشد آن آب را هم گرم کند. پس خورانیدن آب با دمایی نزیدک به دمای بدن آنها (38.8 درجه) منطقی به نظر می رسد. Leadely دو راهکار ارائه آب به گوساله در زمستان را که در مزارع به صورت عملی در حال اجراست به اشتراک گذاشته است. به میزان پیش بینی شده مصرف آب در اختیار گوساله قرار دهید – این راهکار تضمین می کند که میزان آب باقی مانده در سطل به قدری نباشد که یخ بزند. Leadely ابراز کرد که سطح آب مصرفی رابطه بسیار مستقیمی با سطح استارتر مصرفی دارد، بنابراین گوساله های جوانتر نیازمند آب کمتری هستند. «با اندکی آزمون و خطا، می توانید با دقت بالایی بگویید هر گوساله بر اساس سن چقدر آب نیاز دارد»، Leadely بیان داشت. روش «خورانیدن و روبرداری کردن» را به صورت روزمره انجام دهید – در این روش شما آب را در بازه زمانی محدودی در اختیار گوساله ها قرار می دهید که به سرعت به آن خو میگیرند. Leadely گفت: «در برخی فارم ها، آنها آب و خوراک را با هم می دهند، و سپس بر میگردند و باقی مانده آب را جمع می کنند». «در برخی دیگر پیش از ظهر آب میدهند، مسئول مربوطه به ناهار رفته، و سپس بر می گردد و باقی مانده آب را جمع می کند.». او ابراز داشت هر روشی را که در پیش گرفتیم باید به آن متکی و پایبند بوده و سر وقت انجام دهیم. با اجرای مستمر این برنامه، گوساله یاد میگیرد به محض ارائه آب آن را بنوشد و هر مقدار که می خواهد پیش از برداشتن آب مصرف کند. به علاوه، از ریختن آب به داخل ظرفی بزگتر و دور از گوساله اطمینان حاصل کنید تا از ایجاد یخ های خطرناک در نزدیک گوساله اجتناب شود.» مزیت جنبی هر کدام از روش ها این است که آب تازه به صورت روزانه در دسترس است.

جزئیات
سن در اولین زایش بایستی به شاخص شایستگی خالص افزوده شود

سن در اولین زایش بایستی به شاخص شایستگی خالص افزوده شود

19 آبان1397

سن در اولین زایش بایستی به شاخص شایستگی خالص افزوده شود انتظار می رود که صفت سن در اولین زایش ( Age at first calving; AFC ) به شاخص شایستگی خالص ( Net Merit index ) در سال 2019 افزوده شود. هر یک روز زایمان زودتر می تواند چیزی حدود 2.5 دلار صرفه جویی مالی برای دامداران داشته باشد، و تحقیقات وزارت کشاورزی امریکا نشان می دهد که تفاوت ژنتیکی حدود 10± روزه در مورد این صفت وجود دارد. این صفت (یعنی سن در اولین زایش) به شاخص شایستگی خالص اضافه خواهد شد و حدود 3% از این شاخص را در بر خواهد گرفت. جزئیات نهایی این عمل هنوز نیازمند کار و تحقیق بیشتر است. هنگامی که این صفت اضافه شود، دیگر تاکید بر نرخ آبستنی تلیسه ها کمتر خواهد شد چراکه خود آن با سن در اولین زایش مرتبط است. روابط ژنتیکی مطلوبی بین AFC پایین­تر و شایستگی خالص در طول عمر، نرخ آبستنی تلیسه ها، نرخ آبستنی گاوها، و نیز نرخ آبستنی دختران در گاوهای هلشتاین و جرسی یافت شده است. همچنین، روابط ژنتیکی مطلوبی بین شایستگی خالص و نرخ آبستنی در نژاد براون سوئیس کشف شده است. نتایج نشان می دهد که برای حداکثر کردن تولید شیر در طول زندگی و کاهش اثرات AFC بر مرده زایی، آن AFC که موجب تولید حداکثری شیر در هلشتاین و براون سوئیس می گردد 21 تا 22 ماه ا ست و در جرسی حدود 20 تا 21 ماه می باشد. با این حال، اثر منفی AFC بر مرده زایی از مزایای زایمان در سنین خیلی پایین تر می کاهد. شورای اصلاح نژاد گاو شیری می گوید که انجمن های بهبود گله شیری گزارش های معتبری در مورد AFC دارند که به سال 1960 و حدود 15 میلیون رکورد ثبت شده بر می گردد. وراثت پذیری AFC تنها حدود 2.7 درصد برآورد شده است، ولی قابلیت اطمنیان آن 66% می باشد. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات