آیا بخش های مختلف الیاف در خوراک جمع پذیرند؟ جیره نویسی به منظور رفتار بهینه خوراک خوردن

آیا بخش های مختلف الیاف در خوراک جمع پذیرند؟ جیره نویسی به منظور رفتار بهینه خوراک خوردن

12 دی1397

آیا بخش های مختلف الیاف در خوراک جمع پذیرند؟ جیره نویسی به منظور رفتار بهینه خوراک خوردن گاوها نشخوار کننده هستند، و به منظور مورد استفاده قرار دادن الیاف جهت تولید شیر و گوشت خلق شده اند. الیاف، کل دیواره سلولی است که به وسیله معیار الیاف حاصل از شوینده خنثی ( NDF ) تعیین می گردد و با فعالیت نشخوار و خوراک مصرفی مرتبط است. بخش غیر قابل هضم الیاف، الیاف هضم نشده ( uNDF240 ) نامیده می شود و به روش تخمیر in vitro به مدت 240 ساعت تعیین می گردد. uNDF240 با کارایی فیزیکی و پرشدگی دستگاه گوارش ارتباط دارد. NDF بالقوه قابل هضم ( pdNDF ) بخشی از الیاف است که پتانسیل و فرصت هضم شدن را دارد و با کسر uNDF240 از NDF بدست می آید. این آیتم ها رفتار خوراک خوردن و وعده های خوراکی را تحت تاثیر قرار می دهند؛ بنابراین داشتن درکی از آنها این امکان را فراهم می سازد تا جیره هایی برای تامین نیازهای تغذیه ای فرموله کنیم، و در عین حال با روش های مدیریتی انطباق دهیم. برای درک بهتر روابط بین این معیارهای الیافی ( NDF ، uNDF240 ، و pdNDF )، خوراک مصرفی و رفتارهای مرتبط با وعده های خوراکی (طول هر وعده و تعداد دفعات خوراک خوردن)، 3 مطالعه در انستیتو ماینر انجام شد. جیره های متفاوت با تمرکز بر اندازه ذرات و قابلیت هضم (جدول زیر) مورد ارزیابی قرار گرفت. همبستگی پیرسون بین خوراک مصرفی، رفتار وعده های خوراکی، و بخش های الیاف در گاوهای شیری هلشتاین آیتم خوراک مصرفی، کیلوگرم/روز طول وعده غذایی، دقیقه/روز تعداد وعده های غذایی، وعده/روز NDF ، % از ماده خشک 0.57- 0.23 0.66 pdNDF ، % از ماده خشک 0.09- 0.25- 0.86 uNDF240 ، % از ماده خشک 0.84- 0.66 0.13 خوراک مصرفی بیشترین ارتباط را با uNDF240 داشت که به صورت منفی به هم مرتبط بودند به این معنی که هرچه uNDF240 افزایش یابد مصرف کمتر می شود و بالعکس. اینکه این رابطه قویتر از رابطه NDF و خوراک مصرفی باشد تعجب برانگیز نیست چرا که uNDF240 نمی تواند در شکمبه هضم شود، و فقط می تواند از شکمبه عبور کند. هرچه uNDF240 بیشتری در جیره باشد، بخش بیشتری از شکمبه با الیاف غیرقابل هضم پر می شود که زمان طولانی تری را صرف ترن آور می کند و لذا خوراک مصرفی را محدود می کند. طول وعده غذایی نیز با uNDF240 مرتبط است، بدین معنی که هرچه uNDF240 بیشتر شود طول وعده های غذایی هم طولانی تر می شود. این امر اهمیت زیادی دارد چرا که گاوهایی که محدودیت زمانی دارند (نظیر آنهایی که در سالن های پر تراکم هستند یا مدت زمان زیادی معمولا از آخور دور مانده اند) باید جیره هایی دریافت کنند که uNDF240 کمتری داشته باشد تا امکان وعده های غذایی کوتاه تر را برای آنها میسر سازد. تعداد وعده های غذایی نیز به طور مثبت و محکمی با pdNDF ارتباط دارند، به این مفهوم که با افزایش pdNDF در جیره تعداد وعده های غذایی افزایش می یابد. بنابراین، وقتی گاو به منظور خوردن اولین وعده غذایی سر آخور می آید، شکمش پر خواهد شد، خواهد خوابید و نشخوار خواهد کرد. همین گاو وقتی که بخشی از شکمبه خود را تخلیه کرد مجددا برای وعده بعدی سر آخور می آید. مهمترین آیتمی که این رفتار تحت تاثیر قرار می دهد، pdNDF است که می تواند هضم شود و عبور کند در صورتی که uNDF240 فقط می تواند عبور کند . تنها با فرموله کردن جیره هایی با uNDF240 کمتر و pdNDF بیشتر است که می توانیم طول وعده های غذایی را کاهش و تعداد وعده غذایی را افزایش دهیم که این امکان را برای گاو فراهم می کند تا به سطح مصرف بهینه خود جهت تولید و بازده بهتر نائل شود. همانگونه که دانش ما از چگونگی تاثیر بخش های مختلف الیاف بر خوراک مصرفی و رفتارهای خوراک خوردن بیشتر می شود، این امکان برای ما فراهم می شود که جیره هایی فرموله کنیم که با شرایط مدیریتی ما منطبق تر هستند. به نظر می رسد که uNDF240 شاخص خوبی از سطح مصرف باشد و از اینکه هر وعده غذایی چه مدت طول خواهد کشید. تعداد وعده های غذایی هم به طرز مثبتی بوسیله pdNDF تحت تاثیر قرار می گیرند. برای گاوهایی که محدودیت زمانی دارند، جیره ای با uNDF240 کمتر و pdNDF بیشتر، طول وعده های غذایی را کاهش و تعداد آن را افزایش خواهد داد. این امر می تواند با استفاده از علوفه با کیفیت و انواعی از فرآورده های فرعی محقق شود و این امکان را به ما بدهد تا جیره بهینه ای تنظیم کنیم تا گاو به سطح مصرف بهینه خود نائل شود. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
اهمیت حجم صحیح نمونه در الک پنسیلوانیا

اهمیت حجم صحیح نمونه در الک پنسیلوانیا

12 آذر1397

اهمیت حجم صحیح نمونه در الک پنسیلوانیا احتمالا خود شما تا بحال از یک الک پنسیلوانیا ( PSPS ) استفاده کرده اید یا شخصی را دیده اید که ازین الک استفاده کرده باشد؛ ابزاری بسیار مفید که می تواند در سطح فارم برای تعیین توزیع اندازه ذرات مواد خوراکی، TMR یا بقایای TMR به کار برده شود. در این مجال می خواهیم بر اهمیت استفاده از حجم صحیح نمونه در PSPS متمرکز شویم. حجم توصیه شده برای نمونه حدود 1400 میلی لیتر است. بله درسته حجم نمونه به میلی لیتر باید در نظر گرفته شود و در برخی گله ها میبینم که افراد متاسفانه به صورت وزنی خوراک را روی الک میریزند!! مهم این است که مقدار مواد مورد آزمون را بر حسب حجم وارد PSPS کنیم نه بر اساس وزن. دلیل این امر این است که درصد ماده خشک یک ماده خوراکی یا TMR ، آن مقداری که وارد PSPS یا جعبه لرزان می شود را به شدت تحت تاثیر قرار خواهد داد. برای مثال، 1400 میلی لیتر کاه گندم با ماده خشک 87% وزنی معادل 100 گرم خواهد داشت در حالی که همان حجم ذرت سیلو شده با ماده خشک 32%، وزنی برابر با 450 گرم خواهد داشت. اقلام خوراکی موجود در TMR نیز منجر به حالت مشابهی خواهند شد. برای مثال، در آزمایشی مشخص شد که 1400 میلی لیتر از جیره A وزنی معادل 485 گرم داشت در حالی که همان حجم از جیره B حدود 360 گرم بوده است. دو جیره درصد ماده خشک بسیار مشابهی داشتند و فقط در نسبت علوفه به کنسانتره متفاوت بودند. برای مشخص شدن بیشتر این قضیه 3 نمونه TMR یکسان در حجم های متفاوت (1400، 700 و 2200 میلی لیتر) گرفته شد که نتیجه در جدول منعکس شده است. به تفاوت بین حجم صحیح و حجم های خیلی کوچک یا خیلی زیاد توجه کنید. حجم الک  19 میلی متری الک 8 میلی متری الک 4 میلی متری سینی 1400 میلی لیتر 3.4% 51.8% 10.5% 34.3% 700 میلی لیتر 2.6% 43.6% 16.1% 37.7% 2200 میلی لیتر 7.1% 56.2% 8.4% 28.3% استفاده از حجم کمتر از میزان توصیه شده موجب می شود مقدار کمتری از ذرات خوراک روی 2 الک بالایی باقی بماند و مقادیر بیشتری روی دو الک زیرین جمع شود. وقتی به حجم بیش از حد توصیه شده نگاه میکنیم، نتایج متضادی را مشاهده می کنیم. پس وقتی حجم نامناسبی از خوراک مورد استفاده قرار می گیرد لاجرم ارزیابی ناصحیحی از مواد خوراکی یا TMR می تواند ایجاد شود و این امر می تواند در هنگام اتخاذ تصمیم در فارم اهمیت زیادی داشته باشد. مخلص کلام اینکه از حجم صحیح برای ارزیابی اندازه ذرات استفاده کنید نه از وزن صحیح !!!! نویسنده : دکتر احسان محجوبی

جزئیات
نکاتی در مورد خورانیدن آب به گوساله در زمستان

نکاتی در مورد خورانیدن آب به گوساله در زمستان

7 آذر1397

نکاتی در مورد خورانیدن آب به گوساله در زمستان اینطور ثابت شده است که در اختیار قرار دادن آب به صورت آزاد برای گوساله ها از تولد تا از شیرگیری در مقایسه با عدم ارائه آب، میزان افزایش وزن را تا 33 درصد بهبود می دهد. یکی از متخصصان پرورش گوساله در نیویورک، Sam Leadely ، می گوید بخشی از این بهبود به خاطر افزایش مصرف استارتر بواسطه خوردن آب می باشد. این افزایش مواد مغذی مصرفی به نوبه خود، از شد و ایمنی شکمبه حمایت می کند، که این امکان را فراهم می کند گوساله ها به طور کارآمدتری رشد و با بیماری های مقابله کنند. با مزایایی که خوراندن آب دارد، تا حدی آن را به موضوعی بدیهی تبدیل کرده است. ولی همین امر، در زمستان تا حدی چالش برانگیز می شود و سطل ظرف های آبخوری به سرعت یخ می زنند و تمیز کردن آنها بس طاقت فرسا و سخت خواهد بود. Leadely می گوید در چنین شرایطی هنوز هم خورانیدن آب مهم است. او گفت: « نیاز گوساله به آب در زمستان در مقایسه با ماه های گرم کمتر نمی شود، حتی اگر مقدار کمتری آب بنوشند». به علاوه، در دماهای پایین نیازمند تصحیح درجه حرارت آب هستیم. وقتی دمای محیط کاهش می یابد، گوساله ها باید انرژی لازم برای رشد را به سمت حفظ دمای هسته مرکزی بدن منحرف کنند. در مورد گوساله های تازه متولد شده، آستانه تحمل دمایی محیط در آنها حدود 15.6 درجه سانتی گراد است؛ برای گوساله های یک ماهه حدود 4.5 درجه سانتی گراد است. شما که نمیخواهید این حد مرزی را با خورانیدن آب سرد بالاتر ببرید تا بدن مجبور باشد آن آب را هم گرم کند. پس خورانیدن آب با دمایی نزیدک به دمای بدن آنها (38.8 درجه) منطقی به نظر می رسد. Leadely دو راهکار ارائه آب به گوساله در زمستان را که در مزارع به صورت عملی در حال اجراست به اشتراک گذاشته است. به میزان پیش بینی شده مصرف آب در اختیار گوساله قرار دهید – این راهکار تضمین می کند که میزان آب باقی مانده در سطل به قدری نباشد که یخ بزند. Leadely ابراز کرد که سطح آب مصرفی رابطه بسیار مستقیمی با سطح استارتر مصرفی دارد، بنابراین گوساله های جوانتر نیازمند آب کمتری هستند. «با اندکی آزمون و خطا، می توانید با دقت بالایی بگویید هر گوساله بر اساس سن چقدر آب نیاز دارد»، Leadely بیان داشت. روش «خورانیدن و روبرداری کردن» را به صورت روزمره انجام دهید – در این روش شما آب را در بازه زمانی محدودی در اختیار گوساله ها قرار می دهید که به سرعت به آن خو میگیرند. Leadely گفت: «در برخی فارم ها، آنها آب و خوراک را با هم می دهند، و سپس بر میگردند و باقی مانده آب را جمع می کنند». «در برخی دیگر پیش از ظهر آب میدهند، مسئول مربوطه به ناهار رفته، و سپس بر می گردد و باقی مانده آب را جمع می کند.». او ابراز داشت هر روشی را که در پیش گرفتیم باید به آن متکی و پایبند بوده و سر وقت انجام دهیم. با اجرای مستمر این برنامه، گوساله یاد میگیرد به محض ارائه آب آن را بنوشد و هر مقدار که می خواهد پیش از برداشتن آب مصرف کند. به علاوه، از ریختن آب به داخل ظرفی بزگتر و دور از گوساله اطمینان حاصل کنید تا از ایجاد یخ های خطرناک در نزدیک گوساله اجتناب شود.» مزیت جنبی هر کدام از روش ها این است که آب تازه به صورت روزانه در دسترس است.

جزئیات
سن در اولین زایش بایستی به شاخص شایستگی خالص افزوده شود

سن در اولین زایش بایستی به شاخص شایستگی خالص افزوده شود

19 آبان1397

سن در اولین زایش بایستی به شاخص شایستگی خالص افزوده شود انتظار می رود که صفت سن در اولین زایش ( Age at first calving; AFC ) به شاخص شایستگی خالص ( Net Merit index ) در سال 2019 افزوده شود. هر یک روز زایمان زودتر می تواند چیزی حدود 2.5 دلار صرفه جویی مالی برای دامداران داشته باشد، و تحقیقات وزارت کشاورزی امریکا نشان می دهد که تفاوت ژنتیکی حدود 10± روزه در مورد این صفت وجود دارد. این صفت (یعنی سن در اولین زایش) به شاخص شایستگی خالص اضافه خواهد شد و حدود 3% از این شاخص را در بر خواهد گرفت. جزئیات نهایی این عمل هنوز نیازمند کار و تحقیق بیشتر است. هنگامی که این صفت اضافه شود، دیگر تاکید بر نرخ آبستنی تلیسه ها کمتر خواهد شد چراکه خود آن با سن در اولین زایش مرتبط است. روابط ژنتیکی مطلوبی بین AFC پایین­تر و شایستگی خالص در طول عمر، نرخ آبستنی تلیسه ها، نرخ آبستنی گاوها، و نیز نرخ آبستنی دختران در گاوهای هلشتاین و جرسی یافت شده است. همچنین، روابط ژنتیکی مطلوبی بین شایستگی خالص و نرخ آبستنی در نژاد براون سوئیس کشف شده است. نتایج نشان می دهد که برای حداکثر کردن تولید شیر در طول زندگی و کاهش اثرات AFC بر مرده زایی، آن AFC که موجب تولید حداکثری شیر در هلشتاین و براون سوئیس می گردد 21 تا 22 ماه ا ست و در جرسی حدود 20 تا 21 ماه می باشد. با این حال، اثر منفی AFC بر مرده زایی از مزایای زایمان در سنین خیلی پایین تر می کاهد. شورای اصلاح نژاد گاو شیری می گوید که انجمن های بهبود گله شیری گزارش های معتبری در مورد AFC دارند که به سال 1960 و حدود 15 میلیون رکورد ثبت شده بر می گردد. وراثت پذیری AFC تنها حدود 2.7 درصد برآورد شده است، ولی قابلیت اطمنیان آن 66% می باشد. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
داستان دو فیبر

داستان دو فیبر

12 آبان1397

داستان دو فیبر دکتر گرنت از موسسه ماینر می گوید که ما اخیراً بر روی رابطه بین NDF موثر فیزیکی ( peNDF ) و هضم نشده ( uNDF ) تمرکز کرده بودیم. رابطه متقابل بالقوه بین peNDF و uNDF اندازه گیری شده طی 240 ساعت تخمیر ( uNDF240 )، موضوع داغی در بین متخصصان تغذیه است و منجر به چندین سوال تغذیه ایی عملی مهم شده است: اثر peNDF و uNDF240 در جیره های تغذیه شده به گاوهای شیری چیست؟ آیا غلظت های بهینه برای peNDF وقتی که uNDF240 در جیره فرق دارد، وجود دارد؟ آیا ما می توانیم کمبود peNDF را با اضافه کردن uNDF240 در جیره جبران کنیم؟ اگر uNDF240 علوفه بالاتر از حد مطلوب باشد، آیا ما می توانیم حداقل تا حدی با خردکردن بیشتر (ریزتر کردن) علوفه آن را جبران کنیم؟ برخی حتی می خواهند بدانند که واقعاً اندازه ذرات چقدر مهم است همان طور که ما درک بهتری از بخش­های هضم فیبر (یعنی سریع، آهسته و uNDF240 ) و سرعت هضم شان داریم. این سوالی است که ما می توانیم در مقاله دیگری پاسخ دهیم، اما پاسخ کوتاه این است – بله- اندازه ذرات مهم است، اگرچه ممکن است به دلایلی باشد که ما همیشه درک نمی کنیم، نظیر اثرش بر روی زمان خوردن حتی بیشتر از نشخوار کردن. اخیرا ما مطالعه ایی را با یک شرکت تعاونی کشاورزی بزرگ ژاپنی که سال ها با آن ها همکاری داشتیم را به پایان رساندیم- که اثر تغذیه پایین تر (9/8 درصد ماده خشک جیره) و بالاتر (5/11 درصد ماده خشک جیره) uNDF240 در جیره های با peNDF پایین یا بالا را بررسی کردیم. جیره ها تقریبا شامل35% سیلوی ذرت، 6/1 % کاه گندم خرد شده، و علف خشک تیموتی خرد شده با فاکتور موثر فیزیکی ( pef ) پایین تر (بخش ذرات بزرگتر یا مساوی18/1 میلی متر، 24/0) یا pef بالاتر (58/0) بودند. ما از آسیاب چکشی برای خردن کردن علف خشک جهت رسیدن به دو اندازه ذرات استفاده کردیم. جیره های با uNDF240 پایین تر حدوداً شامل 47 درصد علوفه و جیره های با uNDF240 بالاتر حدوداً شامل 60 درصد علوفه بر اساس ماده خشک بودند. هر دو جیره که یا شامل uNDF240 و یا peNDF بیش از حد و کم تر از حد بودند (یعنی uNDF240 و peNDF پایین در مقابل uNDF240 و peNDF بالا) به طور مداوم و قابل پیش بینی برای DMI ، تولید شیر و ترکیب، و رفتار جویدن اختلاف داشتند. جالب این که، دو جیره متوسط که شامل یا uNDF240 پایین و peNDF بالا و یا uNDF240 بالا و peNDF پایین بودند منجر به DMI ، شیر تصحیح شده بر اساس انرژی، و pH شکمبه و غلظت های VFA مشابهی شدند. uNDF240 موثر فیزیکی ( pef x uNDF240 ) محاسبه شده نهایتاً برای هر دو جیره­ی متوسط یکسان بود (9/5 درصد ماده خشک جیره). هدف ما این نیست که یک اصطلاح مخفف تغذیه ایی دیگر را ابداع کنیم، بلکه تمرکز ما بر روی یک مفهوم بسیار مفید است. ما توانستیم تا پاسخ مشابهی از سوی گاو وقتی که uNDF240 پایین تری در جیره درشت تر خورد شده یا uNDF240 بالاتری در جیره ریزتر خرد شده داشتیم را دریافت کنیم. اگر پژوهش آینده این را تایید کند، سپس پیشنهاد خواهیم کرد که وقتی قابلیت هضم جیره پایین تر از حد مطلوب است (به برشی فکر کنید که از شما به دلیل آب و هوا دور بشود)، پس علوفه ریزتر خرد شده، مصرف خوراک و پاسخ شیردهی را افزایش خواهد داد. همان طور که چارلز دیکنز در رومان داستان کلاسیک دو شهر نوشته است " این بهترین زمان است، در عین حال بدترین زمان است....." در مورد این دو معیار فیبر، به نظر می رسد وقتی که ما بتوانیم هر دوی uNDF240 و peNDF را در زمان فرموله کردن جیره ها با هم ترکیب کنیم، می توانیم بهترین زمان را داشته باشیم. تهیه کننده:دکتر مهدی حسین یزدی

جزئیات
سیستم امتیازدهی بیماری های تنفسی گاوی برای گوساله های پیش از شیرگیری

سیستم امتیازدهی بیماری های تنفسی گاوی برای گوساله های پیش از شیرگیری

30 مهر1397

سیستم امتیازدهی بیماری های تنفسی گاوی برای گوساله های پیش از شیرگیری زمستان در راه است و بیماری های تنفسی هم یکی از دلایل ضعف و بیماری گوساله ها در این فصل می باشد. بیماری تنفسی عامل مرگ و میر بیش از 22.5% تلیسه ها پیش از شیرگیری و نیز 46.5% پس از شیرگیری است. بیماری های تنفسی ممکن است موجب آسیب جبران ناپذیر ریه ها شده و اثرات بلند مدتی داشته باشند به نحوی که سلامت و سودآوری دام را تحت تاثیر قرار دهند. بنابراین تشخیص اولیه و زودهنگام این بیماری که علت های مختلفی از جمله بیماری های ویروسی و باکتریایی و شرایطی محیط و مدیریتی را در بـرمی­گـیرد، می تواند به افت خسارت ناشی از این بیماری کمک کند. به همین خاطر محققین دانشگاه کالیفرنیا درصدد برآمدند سیستم امتیازدهی ساده ای را ابداع کنند (در مقایسه با سیستم 5 امتیازی دانشگاه ویسکانسین که در بسیاری از مقالات وجود دارد) که بتواند به دامداران در تشخیص اولیه بیماری کمک کند. این سیستم 6 علامت بالینی را درنظر می گیرد. یک امتیاز خاص برای هر علامت در نظر گرفته می شود. مجموع امتیاز 5 یا بیشتر، یک گوساله را به عنوان گوساله دارای BRD تـلقی می کند. سرفه = 2 امتیاز ترشحات چشمی = 2 امتیاز تب (بالای 39.2 درجه سانتی گراد) = 2 امتیاز تنفس غیرعادی = 2 امتیاز ترشحات مربوط به بینی = 4 امتیاز گوش افتاده یا گردن کج = 5 امتیاز یکی از مزایای این روش این است که نیاز به اندازه گیری دمای بدن ندارد. تنها وقتی باید دمای بدن را اندازه گرفت که مجموع امتیازهای ظاهری 4 باشد. علامت بالینی امتیاز طبیعی گروه علمی-تحقیقاتی آتی گاش (آتی گاش برای آتیه دام) Ati Gash for the Future of Livestock تلفن:                                                                 09123304208 - 09125526370  -  66914598  021 لینک تلگرام: https://telegram.me/joinchat/B1IMpEAkZCEWnOF8kQnhbw www.atigashgroup.com امتیاز غیر طبیعی (با هر شدتی) ترشحات چشمی ترشحات مربوط به بینی گوش افتاده یا گردن کج سرفه صفر       بدون سرفه 2                                                     سرفه های بی اختیار نحوه تنفس صفر           طبیعی 2                                                     تنفس سریع یا تنفس با سختی دما صفر        کمتر از C ° 39.2 2                                                    دمای بیش C ° 39.2 تهیه و تنظیم: دکتر احسان محجوبی، دکتر مهدی حسین یزدی مجموع امتیازات علائم بالینی را محاسبه کنید، اگر مجموع امتیازات بزرگتر یا مساوی 5 بود، احتمالاً گوساله درگیر بیماری تنفسی گاوی است

جزئیات
4 تصور غلط د رمورد تلیسه های انتظار زایش

4 تصور غلط د رمورد تلیسه های انتظار زایش

18 مهر1397

4 تصور غلط د رمورد تلیسه های انتظار زایش از قدیم 4 نکته در مورد تلیسه های انتظار زایش به ما گفته شده است که به اعتقاد دکتر Hoffman که در زمینه پرورش تلیسه صاحب نظر هستند اخیرا مورد چالش قرار گرفته است و آن موارد عبارتند از: دوره انتظار زایش ایده آل 21 روز است، ذرت سیلویی زیاد موجب چاق شدن تلیسه می شود، نمک زیادی در جیره موجب ادم پستان می گردد، و هرچه سن اولین زایش کمتر باشد بهتر است. 1- دوره انتظار زایمان 21 روز ایده آل است طبق عقیده دکتر هافمن این زمان برای تلیسه ممکن است کافی نباشد. به عقیده او، عوامل زیادی در امر زایمان نقش دارند که می توانند طول آبستنی را در تلیسه ها کوتاهتر کنند؛ بنابراین، اغلب تلیسه ها زایمانی زودتر از مورد انتظار دارند. ژنتیک، جنس گوساله و فصلی بودن از عوامل موثرند. از لحاظ ژنتیکی، نشان داده شده است که طول آبستنی در مورد بسیاری از اسپرم های امروزی که به گوساله های ماده منجر می شوند به اندازه 3 روز کوتاهتر هستند. گاوهایی که اسپرم سکس دریافت می کنند، حدود 1.7 روز آبستنی کوتاهتری دارند و تنش حرارتی می تواند 3.5 روز زایمان را جلوتر بیندازد. وقتی تلیسه ها زودتر از موعد زایمان می کنند، به معنی این است که به اندازه کافی برای زایمان آماده نشده است. به عبارت دیگر، به جای 21 روز حدود 11 روز در بهاربند انتظار می ماند، به ویژه وقتی اسپرم سکس دریافت کرده باشد. وقتی جابجایی در یک گله زیاد است، تصحیحات زمانی برای تلیسه ها ضروری است. هافمن اذعان داشت، وقتی تلیسه ها را جابجا می کنید، 3 تا 5 روز طول میکشد تا تلیسه بفهمد کجا باید خوراک و آب بخورد، کجا استراحت کند، و حدود یک هفته طول می کشد تا رتبه خود در بهاربند را پیدا کند. این تغییرات موجب ایجاد تنش در سطح سلولی می شود که از آن به تنش اکسیداتیو یاد می شود. به عقیده هافمن « اگر 21 روز به معنی 21 روز نباشد، شاید تلیسه ها به 28 روز نیاز داشته باشند ». 2- ادم پستان به وسیله نمک جیره ایجاد می شود اغلب اینطور بیان می شود که ادم پستان در تلیسه های انتظار زایمان به دلیل نمک است. به عقیده هافمن و با بررسی منابع منتشر شده در مورد این موضوع، این امر صحت ندارد. آزمایشات در این مورد محدود و با تعداد ناکافی دام انجام شده است. خب اگر نمک اضافی در جیره دلیل ادم پستانی نیست پس دلیل آن چیست؟ هافمن: «واقعیت این است که ما حقیقتاً مکانیسم پشت آن را نمی دانیم!». به عقیده هافمن، تنش اکسیداتیو می تواند یکی از مقصران این پدیده باشد و نتایج دانشگاه Tennessee هم آن را تایید کرده است. هافمن گفت: «وقتی سطوح آنتی اکسیدانت های پلاسما بالا باشد، وقوع ادم پستانی تا 5 برابر کمتر می شود». پاسخ التهابی ایجاد شده به وسیله تنش زاهایی نظیر حمله بیماری، واکسیناسیون، ازدحام و تراکم، آبستنی و جیره می تواند منجر به تجمع مایعات شود. 3- ذرت سیلو شده زیادی می تواند منجر به چاق شدن تلیسه شود هافمن عقیده دارد خوراندن ذرت سیلویی زیادی نمی تواند تنها دلیل داشتن تلیسه های چاق باشد. او اعتقاد دارد، مشکل ممکن است بخاطر NDF مصرفی ناکافی باشد که مصرف را تنظیم می کند. «نبود علوفه ای با NDF بالا در مزرعه برای کاهش مصرف خوراک یکی از دلایل اصلی چاق شدن تلیسه هاست». تلیسه ها نوعا 1 درصد وزن بدن NFD میخورند. مطابق با نظر هافمن، تلیسه های پای کل و تلقیح شده نیازمند جیره هایی با 45 درصد NDF هستند. «بیش از هر چیزی دیگری، NDF موجب تنظیم خوراک مصرفی و کاهش هزینه های خوراک می شود». وقتی در مورد پرورش تلیسه های جایگزین حرف می زنیم، NDF ماهیتی بسیار ارزشمند است. 4- زایمان در سنین پایین تر سودآوری را افزایش می دهد زایمان زودتر در تلیسه ها تضمین کننده بازگشت شیر بیشتر نیست. به عقیده هافمن، تلیسه هایی که زودتر وارد گله می شوند لزوما زمان بیشتری در گله سپری نمی کنند. «اگر تلیسه های شما 4 ماه زودتر زایمان کنند، آنها 4 ماه زودتر گله را ترک می کنند». «زایمان زودهنگام ضرورتی ندارد». او معتقد است «کنترل سن در اولین زایمان ضروری است. این نکته ای است که برنامه های تلیسه انتظار زایش را سخت می کند.» او به کاهش هر چه بیشتر تنوع در سنی که در آن تلیسه های یک گله زایمان می کنند تاکید دارد. او تاکید کرد که در 12 ماهگی با غربالگری دام های با توان ژنتیکی پایین، وزن بدن های کم و پیشینه ای از مشکلات سلامتی شروع کنیم و آنها را حذف کنیم.

جزئیات
آیا برنامه نوردهی بلند مدت روزانه را برای فارم خود مد نظر قرار داده اید؟

آیا برنامه نوردهی بلند مدت روزانه را برای فارم خود مد نظر قرار داده اید؟

7 مهر1397

آیا برنامه نوردهی بلند مدت روزانه را برای فارم خود مد نظر قرار داده اید؟ این مقاله توسط یکی از دامداران نوشته شده است. او زمانی متولد شد که در گله 65 تا 70 راس گاو دوشا وجود داشت که دوبار در روز دوشیده می شدند و در یک سالن فری استال 100 تایی قرار داشتند. این سالن قدیمی به نحوی طراحی شده بود که اجازه ورود نور کمی به سالن می داد و به همین خاطر در اکثر اوقات روز باید چراغ ها روشن می بودند. وقتی کارهای معمول صبح به اتمام می رسید چراغ را خاموش می کردیم تا شیردوشی شب و به یاد این سخن پدر که «روشن بودن چراغ ها کاری عبس است» چراغ ها معمولا خاموش بودند. دعا می کردیم مجبور نباشیم پس از شیردوشی شب چراغ ها را روشن بگذاریم – کاری که به جای اینکه پول ساز باشد، هدر دهنده پول بود. سالیان سال بود که نوردهی به عنوان یک خرج و هزینه اضافی در نظر گرفته می شد؛ یک ضرورت در زمان هایی خاص و نه چیزی بیشتر!!! از آن زمان تا بحال خیلی چیزها فرق کرده است و حالا می دانیم که نوردهی ابزاری بسیار مهم است برای تضمین اینکه گله خوب کار کند و تانک شیر همیشه پر باشد. دانش پشت این موضوع بسیار ساده است. همه پستانداران از دوره های شب و روز برای تنظیم اینکه بدنشان چطور کار کند بهره میبرند. برای انسان ها، شش تا هشت ساعت خواب در شب نیاز است تا کارایی ما در هر روز حفظ شود. این ریتم های سِرکِیدیَن در گاو نیز وجود دارد و بسیار مهم است. پژوهش های مختلفی توسط گروه های تحقیقاتی متفاوت انجام شده است که همه آنها به نتیجه یکسانی رسیده اند: فراهم کردن حداقل 200 لوکس روشنایی به مدت 16 تا 18 ساعت در روز که با 6 تا 8 ساعت تاریکی همراه است، منجر به افزایش 8 درصدی در تولید شیر می گردد. این مهم از طریق افزایش فعالیت روزانه، افزایش آب و ماده خشک مصرفی، بهبود نرخ آبستنی و آسایش بیشتر در هر روز به دست می آید. خورشید نیز نقشی حیاتی در این امر ایفا می کند. ساختمان های جدید و مدرن که به نظر می رسد دارند محبوبیت بیشتری پیدا می کنند طوری طراحی می شوند که امکان ورود نور خورشید را برای روشن کردن سالن در هر روز فراهم می کنند. سالن هایی با دیواره های کناری 4.3 متری مجهز به پرده، و پانل های تهویه به راحتی اجازه ورود نور طبیعی را می دهند. همه ما میدانیم که خورشید هر روز طلوع و غروب می کند؛ اما، این چرخه در طول سال تغییر می کند. برای حداکثر کردن تولید گله، حقه ای که باید بکار ببندیم این است که سیستم روشنایی فارم را به طرز مناسبی با این تغییرات هماهنگ کنیم تا دام ها در هر ساعت معینی از روز به میزان یکسانی از نور و روشنایی در نظر گرفته شده در طول سال بهره مند شوند. روش های مختلفی برای رسیدن به این هدف وجود دارد؛ خاموش و روشن کردن فیزیکی لامپ ها یکی از آنهاست. ولی در عصری که تکنولوژی و اتوماسیون نقش مهمی در زندگی ما ایفا می کند، آیتم های دیگری را نیز می توان مد نظر قرار داد. برای مثال، استفاده از یک سیستم مجهز به تایمر برای طول روز که همراه با فتوسل های نصب شده در خارج سالن وقتی نور زیاد است لامپ ها را خاموش کند و بالعکس. شکل بالا سیستم بسیار پیشرفته ای را نشان می دهد که با توجه به شدت نور آفتاب برای تامین حداقل 200 لوکس در تمامی 16-18 ساعت روشنایی شدت نور داخل سالن را تضمین می کند. عوامل دیگری نیز هستند که فزون بر طلوع و غروب خورشید، می تواند نقش بازی کند. عبور یک ابر یا یک طوفان می تواند موجب روشن تر شدن بخش اعظم لامپ ها برای حفظ نور گردد. این روشن شدن می تواند بر اساس نوع سیستم تدریجی یا دفعتا صورت گیرد تا شبیه سازی بهتری از طلوع و غروب آفتاب باشد. وقتی تصمیم به اجرای برنامه نوردهی بلندمدت گرفتید، مطمئن باشید که از شکل کارآمد ابزار روشنایی استفاده می کنید. لامپ های LED در حال حاضر به عنوان سنگ محک هستند چرا که در مقایسه با لامپ هایی که زمانی محبوب بودند کارایی بیشتری دارند. در بسیاری موارد، لامپ های LED را می توان با قیمتی حتی کمتر از دیگر لامپ ها خریداری کنید. این لامپ ها 80 درصد کارایی بیشتری دارند، بنابراین حتی اگر در ابتدا شما هزینه بیشتری پرداخت کنید در نهایت سود بیشتری خواهید برد. در زیر مواردی بیان می شود که قبل از خرید باید به آنها توجه کنید: اطمینان حاصل کنید که کمترین وات مورد نیاز برای سطح مورد نیاز روشنایی خود را خریداری کنید. کارخانه یا سازنده ای را انتخاب کنید که برای ایجاد برنامه نوردهی پیش از شروع پروژه تمایل داشته باشد، که به شما نشان دهد دقیقا چه چیزی نیاز دارید و قبل از ایجاد آن دقیقا چقدر هزینه بردار خواهد بود. در انتها، اطمینان حاصل کنید که لامپ یا برندی انتخاب کنید که به طور موفقیت آمیزی در محیط های دامداری و کشاورزی مورد آزمون قرار گرفته باشد. LED ها اغلب طوری طراحی شده اند تا در جاهایی که به دفعات استفاده می شوند بهترین عملکرد را داشته باشند، بنابراین این لامپ ها همیشه مناسب شرایط سخت کشاورزی استفاده می شوند. همانطور که به زمستان نزدیک می شویم و روزها کوتاهتر می شوند، وقت صرف کنید تا برنامه نوردهی سالن خود را بررسی کنید و جدول زمانی خود را ایجاد کنید. با کوتاه شدن روزها باید بر نوردهی مصنوعی بیشتر تکیه کنید تا سطوح تولید شیر را نگه دارید و از افت تولید جلوگیری کنید. در نهایت او عقیده داشت که اگر در کل کشور بگردید دامداری های زیادی را پیدا خواهید کرد که طرز تفکر پدر او را دارند مبنی بر این که سرمایه گذاری در این زمینه فقط هدر دادن منابع مالی است. به این نکته توجه کنید و روی برنامه نوردهی سرمایه گذاری کنید. نویسنده :دکتر احسان محجوبی

جزئیات
گاوها پوزه خود را به آخور خالی می کشند!

گاوها پوزه خود را به آخور خالی می کشند!

5 مهر1397

گاوها پوزه خود را به آخور خالی می کشند! گاوها بنده عادت هستند، و به همین منوال، وقتی که سرآخور می آیند اگر خوراک داخل آخور نباشد مستعد این هستند که از آن صرف نظر کنند. شواهد ویدئویی نشان داده اند که وقتی گاوها از شیردوشی بر میگردند و آخور خالی باشد، بر میگردند تا استالی پیدا کنند و فرصتی مهم برای افزایش خوراک مصرفی را از دست می دهند، که آن خوراک موجب افزایش تولید شیر می شود. به همین دلیل، دکتر John Tyson از دانشگاه پنسیلوانیا اخیرا توجه دامداران را به اهمیت این نکته جلب کرده است که خوراک را پیش از آمدن گاوها از شیردوشی Push up کنیم. او گفت: «2 تا از مهمترین عواملی که موجب سرآخور آمدن گاو میشود، ارائه خوراک تازه و نیز شیردوشی است». با به خاطر داشتن این نکته در ذهن، برنامه خوراک دادن را طوری اجرا کنید که متناظر با زمان شیردوشی باشد. به طور خاص، Tyson پیشنهاد کرد که ظرف 90 دقیقه از شیردوشی که گاوها بر میگردند یا خوراک تازه بدهید یا خوراک را push up کنید. در بسیاری از فارم ها، این امر نیازمند تغییر رفتار مدیریت آخور است. به جای اینکه برای همه گروه ها در یک زمان خوراک بریزید یا خوراک را push up کنید، او ابراز کرد که به هر گروه گاو شیری به عنوان یک گروه واحد و منحصر به فرد نگاه کنید. او به درستی بیان کرد که: «اگرچه زمان بندی push up برای کل گروه های شیردهی در یک ساعت خاص مسلما راحت تر است، ولی حقیقت این است که دام ها به صورت گروهی جابجا می شوند و به شیردوشی می روند». اضافه کردن مسئولیت push-up به فردی که مسئول بردن گاوها به شیردوشی و مرتب کردن بسترها است می تواند یکی از روش هایی باشد که اطمینان حاصل کنیم وقتی گاوها از شیردوشی بر میگردند خوراک push-up شده داشته باشند. عامل دیگری که باید مد نظر قرار داد این است که به دنبال ریختن خوراک یا push-up کردن، چه مدتی خوراک جلوی آنها باقی می ماند. همانطور که گاوها خوراک میخورند، هم آن را سورت می کنند و هم خوراک را به اطراف پراکنده می کنند. در چنین شرایطی، برای گاوهایی که ترسو هستند ممکن است خوراک دور از دسترس باشد یا ترکیب آن متفاوت باشد. نکته دیگر این است که خوراک در آخور موجود است ولی در همه جای آخور پخش نشده است. این در حالی است که گاو سر آخور می آید و چون در محل همیشگی مصرف خوراک، چیزی یافت نمیکند بر میگردد و این دقیقا فرصتی است که در اکثر دامداری ها از دست می رود. وقتی از مسئول خوراک سوال می شود که آیا همیشه خوراک در دسترس هست، جواب مثبت می شنوید ولی در بازدید متوجه می شوید که خوراک در همه جای آخور نیست و در بخشی از آخور به هر دلیلی خوراک زیاد آمده در حالی که در بقیه قسمت ها آخور خالی خالی است. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
انگل زدایی در کره

انگل زدایی در کره

4 مهر1397

انگل زدایی در کره کره های جوان عموما بیشتر از بالغین  مستعد درگیری با انگل ها(اعم از گوارشی و پوستی) میباشند. با توجه به رابطه ی نزدیک کره و مادیان ، انگل ها به راحتی به کره انتقال می یابند . این انتقال میتواند از راه تغذیه با شیر مادر( ( Strongyloides westeri و یا از طریق مدفوع مادیان (تخم اکثر انگل های گوارشی در مدفوع مادیان حاضر اند) باشد. بر این اساس انگل زدایی مادیان با فاصله ی کمی پس از زایمان (حدود دو هفته) علیه گونه های مختلف استرونگل های اسبی و سایر انگل ها به عنوان قدم اول در انگل زدایی کره شناخته می شود. با اینکه طیف وسیعی از انگل های گوارشی می توانند کره ها را درگیر کنند ، مهم ترین انگلی که در این زمینه مطرح است آسکارید ها ( ascarids ( هستند که به عنوان کرم های گرد نیز شناخته می شوند. این کرم ها عموما در کره های جوان تر از 18 ماه و دارای سیستم ایمنی ضعیف ظاهر می شوند و می توانند مشکلات متنوعی اعم از دپرشن ، بیماری های گوارشی ،عدم رشد مناسب، اسهال، یبوست و کولیک های کشنده (مبحث کولیک در کره اسب در مقاله ای جدا مورد بحث قرار خواهد گرفت) ایجاد کنند. لارو نابالغ آسکارید به کبد و ریه مهاجرت می کند(مطابق شکل 1).ابتلای شدید کره به آسکارید ها میتواند انباشتگی های کشنده ی روده ی کوچک را ایجاد کند. با رشد کره و ورود به سال دوم زندگی اش سیستم ایمنی نیز بالغ تر شده و طی وقایعی بخش اعظمی از درگیری با این انگل ها رفع می شود. شکل1 شکل2 برای کنترل انگل های گوارشی طی سه ماهه ی اول پس از تولد بی خطر ترین و کارآمد ترین دارو خمیر فنبندازول fenbendazole) ( paste است که با دوز 10 mg/kg قابل استفاده می باشد. به یاد داشته باشید استفاده ی بیش از حد از دارو های ضد انگل نه تنها برای اسبهای شما مفید نیست بلکه خطر مسمویت های گوارشی، زخم معده و حتی در مواردی کولیک های خاص را هم افزایش میدهد ، پس دارو را دقیقا با دوز تجویزی دامپزشک مصرف کنید (در مورد کره هایی با شرایط جسمانی خاص و یا کره های با ارزش مادی بالا و حساس حتما قبل از مصرف داروی ضد انگل با دامپزشک مشورت کرده و از او بخواهید دوز مناسب را برای شما تجویز کند).مصرف این داروی ضد انگل را از 6 تا 8 هفتگی در کره ها آغاز کرده و در فصول گرم هر دوماه یکبار تکرار کنید. با توجه به تاریخ تولد رسمی کره های اصیل که اردیبهشت ماه فرض می شود سه ماهه ی دوم عمر اکثر کره ها در تابستان قرار خواهد داشت. در این دوره ی زمانی داروی پیشنهادی به مالکان کره اسب ها پیرانتل( pyrantel ( و فنبندازول( ( fenbendazole است که بصورت دوره ای تکرار خواهد شد. در طی اولین پاییز عمر کره ها داروی ضد انگل پیشنهادی به مالکان آیور مکتین ) (ivermectin و موکسیدکتین (moxidectin است. از مصرف موکسی دکتین در کره های زیر 6 ماهه بپرهیزید. نکات ضمیمه ای: با کنترل قد و وزن کره بصورت ماهانه از کارایی انگل زداییتان اطمینان حاصل کنید  . تا پایان دوره ی شیر خواری کره، مدفوع مادیان را به سرعت از دسترس کره و کف بوکس نگهدای دور کنید و سعی کنید کره کمترین تماس را با مدفوع دیگر اسبهای اصطبل داشته باشد. برای کره هایی که در مرتع چرا می کنند محفظه های تغذیه ی دستی قرار داده و یونجه را برای جلوگیری از زیاد شدن بار انگلی دستگاه گوارش توسط این محفظه ها به جیره ی کره ها اضافه کنید. نکته ی آخر اینکه میزان اثر گذاری داروهای ضد انگل مختلف در مناطق مختلف دنیا متفاوت است پس برای گرفتن بهترین نتیجه از دامپزشک بخواهید موثر ترین داروی ضد انگل برای منطقه ی خودتان را به شما معرفی کند. نویسنده:دکتر سعید سروی

جزئیات
نکاتی در باب ذرت سیلویی

نکاتی در باب ذرت سیلویی

14 شهریور1397

نکاتی در باب ذرت سیلویی..... جداول زیر به عنوان راهنمای لحظه ای وضعیت و کیفیت ذرت سیلویی شما اهمیت دارد. ارزیابی بو و رنگ سیلو بو رنگ علت سرکه مایل به زرد تولید اسید استیک (باسیلوس) الکل نرمال تولید اتانول (مخمر) شیرین تند نرمال تولید اسید پروپیونیک کره ترشیده مایل به سبز تولید اسید بوتیریک (کلستریدیوم) قند سوخته/تنباکو قهوه ای تیره تا سیاه دمای بالا، آسیب حرارتی مشکل ظاهری دلیل احتمالی دانه های قهوه ای تیره و کاراملی شده به طور کلی وقتی دانه ها به رنگ قهوه ای در می آیند که در هنگام سیلو کردن اکسیژن در بین آنها به دام افتاده باشد یا پس از آن به درون سیلو نفوذ کرده باشد. این شرایط حاکی از دمای بالای تخمیر می باشد سیلوی کپکی رشد کپک در حضور اکسیژن و مواد غذایی رخ می دهد. این حالت در موارد زیر پدید می آید: پر کردن آهسته سیلو، برداشت از سیلو به صورت کُند، قطعات بلند علوفه، توزیع ضعیف و فشرده سازی ناکارآمد، و نفوذ هوا به سیلو بوی ترشیدگی معمولا با تخمیر کلستریدیایی همراه با تولید اسید بوتیریک رخ می دهد. این حالت در شرایطی که ماده خشک کم باشد و مقدار قند علوفه نیز پایین باشد رخ می دهد (دقیقا شرایط حاکم بر کشور!) بوی سرکه در این شرایط تخمیر غالب توسط باکتری هایی صورت میگیرد که قندها را تبدیل به اسید استیک تبدیل می کنند. وقتی ماده خشک علوفه کم باشد و قند محلول آن نیز پایین باشد این اتفاق بیشتر رخ می دهد. بوی الکل تخمیر غالب توسط مخمرهایی صورت می گیرد که قندها را به الکل تبدیل می کنند. در شرایطی که سرعت برداشت از سیلو کم باشد، هوا به داخل سیلو نفوذ کند و محتوای قند گیاه پایین باشد، رخ می دهد. نویسنده :دکتراحسان محجوبی

جزئیات
نکات کلیدی تغذیه ی مادیان آبستن

نکات کلیدی تغذیه ی مادیان آبستن

12 شهریور1397

نکات کلیدی تغذیه ی مادیان آبستن : امروزه انتخاب غذا برای مادیان آبستن با توجه به حساس بودن مادیان در این مقطع ، دغدغه ی بسیاری از اسبداران است. با توجه به اتمام فصل کشش در اکثر مناطق بخش شمالی کشور در دو ماه آینده طولی نخواهد کشید که تمام مادیان های ارزشمند که مشکل تولید مثلی خاصی ندارند وارد دوره ی آّبستنی شوند و این به معنای 12 ماه مراقبت ریزبینانه ی اسبدران از این مادیان هاست . ماحصل این 12 ماه مراقبت در صورت انتخاب سیلمی مناسب و تغذیه ی درست و اصولی مادیان ، کره ای سالم و قوی خواهد بود که شانس چمپیون شدن در مسابقات زیبایی و یا قهرمانی کورس را خواهد داشت . در این مقاله به توضیح 6 سوال کلی که هر اسبدار باید در مورد تغذیه ی مادیان آبستن از خود بپرسد می پردازیم(نیاز های تغذیه ای مادیان در طول 12 ماه آبستنی در مقالات جداگانه ای بصورت اختصاصی تر بحث خواهد شد): 1-آیا نمره ی وضعیت بدنی( body condition score ( مادیانم را میدانم؟ در تغذیه ی هر اسبی اعم از نریان ،سیلمی ،مادیان نگهداری و یا مادیان آبستن توجه به نمره ی وضعیت بدنی امری الزامیست.اگر تا به حال با این فاکتور آشنا نشده اید ، داشتن یک مادیان آبستن فرصت مناسبی برای شروع است. با پیشرفت حاملگی مادیان شروع به افزایش وزن خصوصا در ناحیه ی شکم می کند ; نکته ی مهم این است که وضعیت میزان چربی موجود در این ناحیه در طول آبستنی تغییر نکند. نمره ی وضعیت بدنی در اسب متشکل از 9 نمره ی متفاوت است که بیانگر وضعیت توده ی عضلانی و چربی بدن اسب میباشد و در ادامه همراه با چند تصویر توضیح داده خواهد شد: جدول تعیین شهودی نمره ی وضعیت بدنی اسب 1 ضعیف بسیار سست شده؛ بدون چربی بافت؛ مهره ها، دنده ها، سر دم و استخوان های گردن، شانه و گردن قابل مشاهده است. 2 بسیار لاغر لاغر؛ بافت نازک روی استخوانها؛ مهره ها، دنده ها، سر دم و استخوان های گردن، شانه و گردن قابل مشاهده است. 3 لاغر لایه ی نازک چربی بدن را پوشانده،مهره ها و دنده ها بصورت تک تک مشخص نیستند،جدوگاه،شانه و گردن بیش از حد نازک به نظر می رسد. 4 نسبتا لاغر ریه ستون فقرات و طرح رگ ها قابل مشاهده است. جدوگاه،شانه و گردن نازک به نظرمی رسد. 5 متوسط ستون فقرات و دنده ها نمیتواند دیده شود، اما دنده ها قابل لمس اند؛جدوگاه ،شانه ها و گردن صاف هستند. 6 نسبتا گوشتی کمر کمی به سمت پایین کشیده شده. ستون فقرات، دنده ها و بالای دم حالت  اسفنجی دارد؛ ذخایر چربی در اطراف و گردن و پشت شانه مشاهده می شود. 7 گوشتی نواحی بین دنده ها حاوی چربی هستند. ناحیه ی بالای دم حالت اسفنجی دارد؛ ذخایر چربی در اطراف ران  و گردن و پشت شانه دیده می شود. 8 چاق چربی نرم اطراف دم قابل مشاهده است. ذخایر چربی در امتداد شانه ، پشت شانه ها، در ران داخلی وگردن زیاد است. 9 شدیدا چاق چربی روی دنده ها را کاملا احاطه می کند؛ چاق شدن در رستنگاه  دم ، پشت شانه و گردن؛ تهیگاه و در ران داخلی به وضوح قابل مشاهده است. 2-آیا ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز برای مادیان را به خوبی می شناسم؟در طی هفت یا هشت ماهه ی ابتدایی آبستنی نیاز های ویتامینی و معدنی مادیان تغییرات محسوسی ندارد و به راحتی میتوان او را با خوراک اسبهای نگهداری( (maintenance تغذیه کرد. یونجه ی مصرفی مادیان در این مرحله در صورت خشک بودن باید از کیفیت بالایی برخوردار باشد ، اگرچه توصیه ی اکثر متخصصین تغذیه در این مورد استفاده از یونجه ی تازه در مرتع است. نیاز های ویتامینی مادیان در این مرحله باید توسط یک مکمل خوب تامین شود که مشخصات مکمل مناسب برای مادیان در این مرحله از تولید مثل به همراه جدول نیاز های اصلی در یک مقاله ی جداگانه ارایه خواهد شد. 3-آیا خوراک مادیان من بیش از حد است؟یکی از اشتباهات رایج در بین اسبداران خوراک دادن بیش از حد به مادیان های واجد آبستنی کمتر از 7 یا8 ماه است . رشد جنین در تمام دوره ی آبستنی روند یکسانی ندارد و تا حدود 8 ماهگی جنین ، با توجه به رشد محدود کره نیازی به تغییر اساسی در انرژی جیره نیست - دوره ی اصلی رشد جنین سه ماهه ی پایانی آبستنیست-. سعی کنید مادیان خود را در این دوره در نمره ی وضعیت بدنی 6 تا 7 حفظ کنید. مادیان در سه ماهه ی پایانی آبستنی نیازمند خوراک با محتوای انرژی بالاتر است .نیاز های ویتامینی و معدنی مادیان نیز در آبستنی سنگین تغییر می کند که اطلاعات مربوط به این مسئله نیز در مقاله ای جداگانه ارایه خواهد شد. 4-آیا از چربی های گیاهی در جیره به درستی استفاده میکنم؟ با توجه به افزایش کالری مورد نیاز مادیان آبستن ، افزودن چربی های گیاهی به جیره از اهمیت خاصی برخوردار است .روغن کانولاو سویا انتخاب های مناسبی برای تغذیه ی مادیان هستند که با توجه به تجویز متخصص تغذیه در دوران های مختلف آبستنی با مقادیر متفاوت قابل مصرف اند. منابع: Six Steps to Feeding a Pregnant Mare/Body Condition Score Chart/October 24, 2017 Body Condition Score Chart/Body Condition Score Chart/November 1, 2011 "Bulletin #1010, Body Condition Scoring for Your Horse | Cooperative Extension Publications | University of Maine" گرد آوری و ترجمه:دکتر سعید سروی

جزئیات
تغذیه اسبها با میوه و سبزیجات

تغذیه اسبها با میوه و سبزیجات

30 مرداد1397

تغذیه اسب ها با میوه و سبزیجات اسب ها تغذیه با میوه و سبزیجات را با توجه به مزه های موجود در این مواد دوست دارند و بطور معمول نیز هرچه بیشتر با این مواد خوراکی تغذیه شوند اشتهایشان برای خوردن  بیشتر می شود. اسبداران نیز با توجه به علاقه ای که به اسبهای خود دارند عموما سعی می کنند با در نظر گرفتن فصل ،اینگونه خوراکی ها را در جیره ی تغذیه ای اسبهایشان وارد کنند. از سوی دیگر با ورود به فصل تابستان و فراوان شدن میوه های تابستانه تغذیه ی گاه به گاه با این خوراکی ها تا حدودی مقرون به صرفه نیز می باشد. برای استفاده ی بی خطر از این خوراکی ها در جیره ی اسب باید هربار که ماده ای خوراکی را به جیره اضافه می کنید سوالات زیر را از خود بپرسید: چگونه این ماده خوراکی را به اسب بدهم؟ تقریبا تمام میوه ها و سبزیجات برای اسبها بی خطر هستند و میتوان با خیال آسوده از این مواد در تغذیه ی اسبها استفاده کرد.هویج و سیب از دیرباز میوه های مورد علاقه ی اسبها بوده اند.شما می توانید با خیالی آسوده از کشمش، انگور، موز، توت فرنگی، هندوانه یا خربزه ، کرفس و کدو تنبل در خوراک اسبتان استفاده کنید.اکثر اسبها این مواد را قبل از بلعیدن به خوبی می جوند اما برخی اسبها بر طبق عادت غذا را به یکباره می بلعند ; این عادت در زمان تغذیه با علوفه عموما مشکل حاد گوارشی ایجاد نمی کند، اما در زمان تغذیه با میوه و سبزیجات حتما باید آنها را به قطعات کوچک تکه تکه کرد تا از گیر کردن این مواد در مری (choke) جلوگیری شود.نکته ی دیگر قابل تامل این است که  با توجه به حجم محدود دستگاه گوارش اسب باید از دادن مقادیر زیاد این خوراکی ها جلوگیری کرد(حدود 20 درصد جیره میتواند متشکل از اینگونه مواد باشد ،در غیر اینصورت اسب در خطر اسیدوز- acidosis -قرار میگیرد.) از دادن چه میوه و سبزیجاتی به اسب خود اجتناب کنم؟ بحث در مورد علت خطر آفرین بودن این خوراکی ها بسیار طولانیست اما در اینجا به ذکر یک علت کوتاه بسنده خواهیم کرد. پیاز ها، سیب زمینی، گوجه فرنگی، کلم، جوانه های بروکسل و کل گونه های بادنجانیان موجب تولید گاز زیاد در روده gaseous) intestine ) می شوند و باید از خوراندن اینها به اسب اجتناب کرد. اسبها عموما علاقه ی زیادی به خوردن حبه قند دارند. دادن چند حبه قند در یک هفته مشکلات زیادی ایجاد نمی کند. اسبها به خوردن شکلات نیز بسیار علاقمندند، اگرچه خوردن مقدار کمی شکلات نیز بلامانع است، اما باید از دادن شکلات به اسب های مسابقه خودداری کرد زیرا مواد موجود در شکلات تست های دوپینگ ( doping ) را مثبت می کنند. چه مقدار از این خوراکی ها به اسب بدهم؟ در مورد اکثر خوراک های بحث شده در مقاله پاسخ سوال شما :" نه خیلی زیاد" خواهد بود.دستگاه گوارش اسب ها بر اساس وجود یک تعادل بسیار حساس  در طول لوله ی گوارشی که محیط را برای زندگی میکروب های مفید کمک کننده به گوارش آماده میکند طراحی شده.این تعادل به راحتی به هم میخورد و محیط برای زندگی این میکروب ها ( micro flora ) نامناسب می کند. در نبود این میکروب ها فعالیت روده ها کاملا به هم خورده و عوارضی از جمله کولیک ( colic ) یا دیگرمشکلات گوارشی ایجاد خواهد شد. نکات دیگر در مورد تغذیه با این خوراکی ها: میوه ها و سبزیجات را می توان در یک سطل و یا با دست به اسب داد. حیواناتی که از دست مالکان خود غذا می خورند عموما در خوراک خوری آسیب پذیرند. البته میتوان در تغذیه ی دستی اسب ها از میوه ها به عنوان تشویقی استفاده کرد و او را لُنج ( lunge ) برد و یا سایر تعالیم دلخواه را به اسب آموزش داد. نویسنده  : دکتر سعید سروی

جزئیات
سلامت گله: رفاه دام چیست و چه ارزشی دارد؟

سلامت گله: رفاه دام چیست و چه ارزشی دارد؟

28 مرداد1397

سلامت گله: رفاه دام چیست و چه ارزشی دارد؟ بزرگترین تنگنای تولید و سلامت در بسیاری گله ها، اغلب آسایش دام است. رفاه ضعیف دام موجب می شود که بسیاری از موارد به بیراهه بروند. افزایش لنگش، حذف و مرگ علاوه بر تولید کم و تولیدمثل ناکارآمد را می توان گاهی اوقات به رفاه ناکافی دام نسبت داد. پس، آسایش دام چیست؟ با استفاده از ویدئوهایی که در گذر زمان ایجاد می شوند، میتوان دید که در خلال ساعت های سپری شده در بهاربند چه اتفاقی برای دام می افتد. در بهاربندهایی که از رفاه کمی برخوردارند اغلب حالتی از هرج و مرج دیده می شود. می بینیم که گاوها بیهوده پرسه می زنند، در استال ها می ایستند، وزن خود را از یک پا روی پای دیگر منتقل می کنند و در دوره های زمانی کوتاه در استال می خوابند. اغلب گاوهایی را می بینیم که در مقابل استال ایستاده اند و در فکر این هستند که آیا در استال بخوابند یا نخوابند؟ در بهاربندهایی که استال های خوبی دارند، نظم را مشاهده میکنیم. یا گاوها در حال خوردن/ نوشیدن هستند یا در استال ها خوابیده اند. گاوها به مدت های طولانی تری در استال ها می خوابند و با دفعات کمتری از جای خود بر میخیزند و دوباره می خوابند. وقتی وارد استال ها می شوند به سرعت می خوابند و بنظر می رسد ابعاد آنها با ابعاد استال کاملا جور است. وقتی به چیزی که باید دام روی آن بخوابد نگاه می کنیم، می توانیم تمایزات برجسته ای را در سالن هایی که دوربین های خود را نصب می کنیم ایجاد نماییم. شکی نیست که گاوهایی که به بستر شنی دسترسی دارند آن را به نوع بستر لاستیکی یا تشک های آبی ترجیح می دهند. عامل بعدی که باید ارزیابی شود ابعاد استال است و اینکه لوپ های استال در کدام قسمت معلق شده اند. از کارشناس فارم یا دامپزشک گله سوال کنید ابعاد مناسب استال چیست. سطح بهاربند نیز برای گاوها اهمیت بسزایی دارد. سطوح بتنی باید به خوبی شیار دار شوند تا از سر خوردن دام جلوگیری کند. مزارعی که از استال های شنی همراه با فشار آب برای شستشو استفاده می کنند معمولا از لحاظ بهداشت و تمیزی دام از بقیه برترند. داشتن برنامه برای تخفیف تنش حرارتی در بیشتر بخش های سال امری ضروری است. فن ها به تنهایی هرگز به طور مناسبی گاوها را خنک نمی کنند. آب پاش ها در ترکیب با فن باید وجود داشته باشند تا در آب و هوای گرم دام را خنک نگه دارند. فراهمی آب نیز به سلامت و خنک شدن دام کمک می کند (موردی که اغلب در فارم های حتی بزرگ بدان توجه نمی شود). واقعا 10 سانتی متر فضای آبخوری به ازای هر راس بسیار مناسب و ایده آل است. رفاه دام چه ارزشی دارد؟ اغلب ارزش گذاری مالی روی رفاه دام بسیار دشوار است چرا که بر روی عوامل بسیاری اثرگذار است. همچنین شناسایی فارمهایی که نمی دانند تاسیسات آنها در حال وارد کردن خسارتهای زیادی هستند نیز اهمیت بسیاری دارد. به علاوه، بهبود رفاه دام می تواند اغلب یک سرمایه گذاری مالی برجسته تلقی شود. اما، در همه فارم هایی که نویسنده مقاله در مورد تاسیسات و رفاه به آنها مشاوره داده است، بازگشت سرمایه همیشه مثبت بوده است. - اولین چیزی که معمولا پس از بهبود رفاه دام دیده می شود این است که گاوها از استال ها به دفعات بیشتری بهره می برند و به مدت طولانی تری در آنها می خوابند. - مشاهده بعدی این است که لنگش به شکل گسترده ای کاهش می یابد. - مشاهده سوم اینکه تولیدمثل بهبود پیدا می کند. در یک فارم دارای رفاه معمولا تشخیص فحلی ساده تر است و بنابراین گاوهای بیشتری را در هنگام معاینه، آبستن می بینیم. - در نهایت، معمولا بهبود در تولید شیر را 6 ماه تا یکسال بعد از تصحیحات بهاربندها مشاهده می کنیم. در برخی مواقع حدود 4.5 کیلو بهبود شیر را بسته به اینکه عوامل پیشین تا چه حد بد بوده اند رویت می کنیم. نویسنده: دکتراحسان محجوبی

جزئیات
درس هایی از کلاس های آموزشی دانشگاه ایلینوی در سال 2018

درس هایی از کلاس های آموزشی دانشگاه ایلینوی در سال 2018

23 مرداد1397

درس هایی از کلاس های آموزشی دانشگاه ایلینوی در سال 2018 متاسفانه امسال آخرین دوره کلاس های تابستانی در زمینه تغذیه گاو شیری در دانشگاه ایلینوی برگزار می شود و برای همیشه این دوره ها به اتمام می رسد. نکات خلاصه ای در مورد سیلو کردن و نیز مدیریت تغذیه دوره انتقال به طور خلاصه در زیر بیان می گردد که امیدوارم مثمر ثمر باشد. البته این توصیه ها به دامداران امریکایی شده است که شاید در برخی موارد نتوان در ایران به کار بست. ساختن ذرت سیلویی با کیفیت تصمیمات مدیریتی ذیل باید هنگام سیلو کردن در سال 2018 مورد توجه قرار بگیرد: برای تخمیر بهینه، ماده خشک باید در محدوده 32 تا 38 درصد باشد. در حالی که میتوان از خط شیر نیز استفاده کرد (توصیه می شود خط شیر نیم تا دو-سوم از بالای دانه باشد)، ولی ماده خشک معیار بهتری است . اگر سطح ماده خشک کمتر از 32 درصد باشد (مثل ایران)، مقدار نشاسته کم است و راه افتادن شیرابه میتواند مشکل ساز باشد. ماده خشک بالای 38 درصد نیز فرآیند تخمیر مناسب و فشردن سیلو را مشکل می کند. طول برش بسته به تکنولوژی برداشت شما دارد. اگر از دستگاه های فرآوری علوفه استفاده نمیکنید، طول پیشنهادی برش بین 0.95 تا 1.3 سانتی متر می باشد تا دانه را خرد کند و فرآیند سورت کردن را کاهش دهد. با دستگاه های مرسوم فرآیند دانه، طول 1.9 سانتی متر پیشنهاد می شود. فرآیند دانه (خرد شدن دانه در حین برداشت مزرعه) در همه انواع ذرت های سیلویی پیشنهاد می گردد. هدف ما خرد کردن دانه ذرت (اجتناب از دفع در مدفوع) و داشتن چوب بلال های کوچکتر یا به اندازه نخود (کاهش سورت کردن) است. فشردن مناسب سیلو در همه انواع ساختمان های سیلو امری حیاتی است و هدف ما باید حدودا 7 کیلو ماده خشک در هر 0.03 متر مکعب باشد. از یک افزودنی سیلو که بر اساس تحقیقات معتبر علمی ایجاد شده باشد استفاده کنید و وقتی چگالی فشرده سازی از حد معمول کمتر است، در 30 تا 60 سانتی متر بالایی سیلو از یک ممانعت کننده رشد کپک استفاده کنید تا تشکیل کپک کمتر گردد. سیلو را با یک پلاستیک مقاوم به نفوذ اکسیژن بپوشانید تا نفوذ هوا را کاهش دهید. از پلاستیک یا پوششی دیگر بر روی پلاستیک مقاوم به اکسیژن بهره ببرید. همچنین از نیمه های لاستیک یا کیسه های شن/ماسه که به یکدیگر متصلند استفاده کنید تا پلاستیک در جای خود باقی بماند. دیواره های سیلو را نیز با پلاستیک عایق کنید تا نفوذ اکسیژن حداقل گردد. ذرت سیلو شده با کیفیت، پاسخی است به افزایش قیمت اقلام خوراکی و بهبود سودآوری در سال 2018 و 2019. به روزرسانی مدیریت تغذیه در دوره انتقال هنگام فرموله کردن جیره برای گاوهای دوره انتقال باید از تحقیقات و توصیه های جدید استفاده کرد. افزودن متیونین محافظت شده (10 تا 15 گرم به ازای هر راس در روز) می تواند ماده خشک مصرفی، تولید شیر، و سلامت گاو را بهبود دهد (منبع: دانشگاه ایلینوی). افزودن اسیدهای چرب (پالمیتیک و اولئیک) در سطح 1 تا 1.5 درصد ماده خشک، می تواند ماده خشک مصرفی را بهبود دهد، شیر تولیدی را افزایش دهد و موجب بهبود فراسنجه های متابولیکی گردد (کاهش NEFA خون). به محض اینکه اسیدهای چرب از جیره حذف شد (پس از 21 روز از مان زایش)، گاوها تولید شیر بالاتر را حفظ کردند (اثرات انتقالی). (منبع: دانشگاه میشیگان). افزایش کل سطح کلسیم جیره به 150 تا 180 گرم در روز در هنگام تغذیه جیره های آنیونیک 21 روز پیش از زایش ناهنجاری های متابولیکی را کاهش می دهد و امکان انتقال بی دردسر گاو را فراهم می کند. pH ادرار بررسی کنید تا برای گاوهای هلشتاین 5.5 تا 6 باشد (منبع: دانشگاه ایلینوی). تجویز بولوس های کلسیم به گاوهای تازه زا می تواند به مدت 4 تا 8 ساعت پس از خوراندن سطوح کلسیم خون دام را بالا نگه دارد. تحقیقات جدید پیشنهاد می کنند که گاوهای هدف آنهایی هستند که در شیردهی سوم یا بالاترند، گاوهای سنگین ( BCS بالای 3.5) و گاوهای لنگ (اسکور حرکتی 3 یا بالاتر). اگر گاوها بازهم لمس و کند به نظر برسند، دادن بولوس دوم پیشنهاد می شود. اطمینان حاصل کنید که بولوس های شما 50 گرم کلسیم را با استفاده از منابع به شدت فراهم کلسیم (نظیر کلرید کلسیم، سولفات کلسیم، و یا پروپیونات کلسیم) در اختیار دام قرار دهند. (منبع: دانشگاه ایلینوی). نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
تصمیمات تهاجمی و حیاتی تولیدمثلی در شرایط بد اقتصادی

تصمیمات تهاجمی و حیاتی تولیدمثلی در شرایط بد اقتصادی

17 مرداد1397

تصمیمات تهاجمی و حیاتی تولیدمثلی در شرایط بد اقتصادی قیمت های بی سابقه و طولانی مدت پایین شیر در حال آسیب زدن به گله های شیری است. دامدران سخت کار می کنند تا راهی برای کاهش هزینه ها و حداکثر کردن شیر قابل فروش پیدا کنند. ولی کاهش هزینه های مدیریت، به ویژه هزینه های تولید مثلی، ممکن است پس از اینکه قیمت شیر به سطوح سودآور برگردد، ترمیم یا بازیافت مالی را به تعویق بیاندازد. کاستی های برنامه های مدیریت تولید مثلی می تواند تعداد گاوهایی که هر ماه آبستن می شوند را کاهش دهد که پیامدهای وحشتناکی را در یک سال یا بیشتر از آن در پی داشته باشد. زایش های ماهانه کمتر درصد گله در حال پیک را کاهش می دهد که در نهایت میانگین تولید شیر گله را پایین می آورد. در چنین شرایطی، داشتن بیشترین درصد ممکن گاوهایی که در پیک هستند برای دامداران بسیار بحرانی است. 5 هدف مدیریتی کلیدی می تواند در تضمین عملکرد تولیدمثلی بهینه کمک کند: مطمئن شوید که همه گاوها اولین تلقیح مصنوعی خود را کمتر از 90 روز پس از زایش دریافت کنند. دامپزشک گله باید 32 تا 38 روز پس از تلقیح کار تشخیص آبستنی را انجام دهد. همه گاوهایی که در معاینه دامپزشکی غیر-آبستن تشخیص داده می شوند باید ظرف 3 هفته مجددا تلقیح شوند. همه گاوهایی که آبستن تشخیص داده شده اند، بایستی تقریبا یک ماه بعد دوباره توسط دامپزشک معاینه شوند. دامداران باید از اسپرم گاوهایی که نرخ گیرایی بالایی دارند برای حداکثر کردن شانس آبستنی استفاده کنند. به استفاده از گاوهای نر گله به عنوان راهی ارزان برای مدیریت تولید مثل فکر نکنید! گاوهای نر گله می توانند از پیشرفت ژنتیکی گله ممانعت کنند و اغلب می توانند میزان بالایی از ناباروری را تجربه کنند. به علاوه، گاوهای نر بسیار خطرناک هستند و خطر ایمنی برای کارکنان گله دارند. به طور خلاصه، کاستی در برنامه های تولید مثلی می تواند تولید شیر آینده گله را به مخاطره بیندازد. راهکاری متمرکز در مدیریت تولیدمثل برای استفاده بیشتر از زمان های مناسب داشته باشید. برای اطمینان از اینکه گاوها در الگویی زمان مند تلقیح شوند از برنامه های باروری بهره ببرید.

جزئیات
گاهی اوقات تلیسه ها را باید حذف کرد

گاهی اوقات تلیسه ها را باید حذف کرد

10 مرداد1397

گاهی اوقات تلیسه ها را باید حذف کرد چه 5 راس تلیسه داشته باشید و چه 5000 هزار راس، یک برنامه مدون در حذف تلیسه ها اغلب می تواند نادیده گرفته شود، و آن گوساله های مریضی که تا زمان تلقیح در گله باقی ماندند و سپس وارد گله شیری شدند، آن قدر که باید و شاید پول شما را بر نمی گردانند. معمولا دامداری ها دستورالعمل هایی برای حذف گاوها دارند، ولی چند تن از شما قوانین مبثوتی در این مورد دارید یا حداقل می گردید و گوساله ها و تلیسه ها را بر یک مبنای مدون حذف می کنید؟ گوساله ها – گوساله های با آلودگی مداوم ( PI ) را حذف کنید. پنومونی مشکلی بسیار بزرگ است. در فارم نویسنده این مقاله، گوساله ها سه نوبت درمان می شوند؛ پس از آن، اگر نشانه های نامحسوس یا اندکی در افزایش وزن دیده شود، آن گوساله حذف می شود. بهترین روش یافت شده در بهبود سلامت گوساله از طریق تشخیص زودهنگام بیماری های تنفسی است. ما به دنبال گوساله هایی باید بگردیم که کم خوراک می خورند و شیر خود را تمام نمی کنند. پروتوکل نویسنده مقاله، شناسایی و درمان گوساله هاست پیش از آنکه علائمی نظیر سرفه و آبریزش بینی مشاهده شود. پس از شیرگیری – واکسن ها برای این سن (در ایالات متحده) بسیار عالی هستند. چندین ماه پیش در فارم نویسنده این مقاله گروهی 10 راسی از گوساله های 130 روزه با گروهی دیگر از گوساله ها مخلوط شدند. به محض اینکه آن 10 راس گوساله مریض شدند و در نهایت چند راس هم تلف شدند، سابقه آن گوساله ها بررسی و  مشخص شد که یکی از واکسن های مهم را دریافت نکرده بودند. سن تلقیح – تنوع وزن و جثه یا صفات ژنتیکی معین از دلایل حذف هستند. در فارم نویسنده این مقاله قانونی وجود دارد که تلیسه ها باید پیش از ورود به بهاربند پای کل یا تلقیح 345 کیلوگرم وزن داشته باشند. در این فارم بررسی تلیسه ها در سن 340 روزگی شروع می شود و برای گرفتن تصمیم حذف تا سن 380 روزگی به آنها فرصت داده می شود. سایر فارم ها ممکن است صفات ژنتیکی خاصی را در زمان تلقیح برای حذف از گله در نظر بگیرند. سم و پا، ظاهر پستان، و توان شیردهی موارد معینی هستند که در نظر گرفته می شوند. در زیر فهرستی از مواردی که برای حذف در گله مورد صحبت در نظر گرفته می شود آورده می شود: به موارد پایه ­ای پایبند باشید: آب تمیز، بهاربندهای بهداشتی و پاکیزه، خوراک با کیفیت، و واکسیناسیون بدانید که نیازهای آینده شما به تلیسه چه مقدار است و پیش از تصمیم گیری در مورد حذف بدانید چه تعداد تلیسه برای جایگزینی لازم دارید. اگر تلیسه کوچکی قرار است تلقیح شود، سوابق سلامتی او را بررسی کنید تا مطمئن شوید که یک گوساله PI تلقیح نشود و وارد گله شیری شما نگردد. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
این «4 راهکار را زمان زایش» دنبال کنید

این «4 راهکار را زمان زایش» دنبال کنید

10 مرداد1397

این «4 راهکار را زمان زایش» دنبال کنید دکتر Lane Sollenberger در اولین کنفرانس بین المللی گوساله و تلیسه که در چین برگزار شد چنین بیان کرد: اگر به دنبال این هستید که بیش از 99 درصد از گوساله هایتان زنده بمانند، این «4 راهکار» را در زمان زایش دنبال کنید. او افزود: اگر می خواهید گوسله هایتان رشد کنند این اعمال باید بلافصله پس از زایش انجام شود. این 4 آیتم عبارتند از: آزمون زانو، آغوز، مراقبت از ناف، و جایگاه. آماده باشید «این کار با آزمون زانو آغاز می شود»، این متخصص گوساله و تلیسه ابراز کرد. « با زانوهای خود در بهاربند زایشگاه روی زمین به مدت 30 ثانیه زانو بزنید .» Sollenberger از حضار پرسید: «چه شرایطی در آن بهاربند حکمفرماست؟». «بهتر است زانوهای شما خشک باشند چرا که گوساله باید در محیطی تمیز و خشک متولد شود.» «آغوز نیز اهمیت بسیاری دارد»، او دومین آیتم از «4 آیتم برجسته» را بیان کرد. «آغوز در بدو تولد به معنی خوراندن 4 لیتر آغوز در 4 ساعت اول پس از تولد است. آن آغوز باید تمیز و از کیفیت بالایی برخوردار باشد.» او افزود: «من حتی دوست دارم آن مقدار آغوز را زودتر از 4 ساعت به گوساله بدهم. اگر این مرحله را از دست بدهید، دچار نقص در انتقال ایمنی غیراکتسابی خواهید شد». در مورد سومین آیتم این فهرست او افزود: «در زمان تولد به بند ناف توجه کنید». «بند ناف را به طول 10 سانتی متر تمیز کنید و مطمئن باشید که از تنتور ید 7 درصد برای این کار بهره ببرید». Sollenberger اضافه کرد «از گوساله هایی که در فارم ما می میرند، حدودا نیمی از آنها بخاطر عفونت بند ناف جان خود را از دست می دهند. ما این مسئله را به این خاطر میدانیم که همه گوساله ها را کالبدگشایی می کنیم». او ادامه داد که برخی از این تلفات به دلیل عفونت بند ناف است و برخی دیگر به دلیل نقص در انتقال ایمنی غیر اکتسابی. مرحله پایانی این فهرست 4 تایی مستلزم این است که گوساله را به محیطی تمیز و خشک منتقل کنیم. اوگفت: «بلافاصله پس از تولد گوساله را جدا کنید و آن را در جایگاهی که از بستر بسیار خوبی برخوردار است و خشک و تمیز است قرار دهید». Sollenberger سخنرانی خود را با این جمله به پایان رساند که: « در جاده موفقیت، هیچ میانبری وجود ندارد. باید برای داشتن گوساله های سالم این اقدامات را انجام دهید ». واقعا آیا همه این آیتم های تکراری و البته مهم در گله های بزرگ و کوچک ما رعایت می شود؟ همواره عرض کردم که اکثر کارشناسان زحمتکش فارم ها بیشتر این آیتم ها را در ذهن خود به خوبی ثبت کرده اند ولی همه آنها در پوشاندن جامه عمل به این دستورات موفق نیستند و در بسیاری موارد چنین کارهایی فقط روی کاغذ انجام میشود نه در زایشگاه. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
10 تا از بیشترین هزینه های دامداری

10 تا از بیشترین هزینه های دامداری

27 تیر1397

10 تا از بیشترین هزینه های دامداری جای تعجب نیست که هر آنچه که در ساخت شیر مورد استفاده قرار می­گیرد هزینه­ بر باشد. در حالی که هر ساله فراز و نشیب­ هایی در هزینه تک ­تک آیتم­ ها وجود دارد، کل مبلغ هزینه­ های کلی در فارم همیشه رقم بزرگی می­باشد. مطابق با خلاصه هزینه ­ها و درآمدهای برآورد شده توسط شرکت Genske, Mulder & Co. در سال 2017 (وب سایت شرکت: http://www.genskemulder.com )، که بزرگترین موسسه حسابداری ملی صنعت گاو شیری در ایالات متحده است، میانگین هزینه تولید برای مشتریان این شرکت به ازای هر 45 کیلو شیر حدود 16.86 دلار برآورد شده است (این عدد شامل بازپرداخت کنونی وام و برداشت مالک دامداری نیست). در مقام مقایسه، میانگین هزینه تولید در سال 2016 حدود 16.89 دلار، و در سال 2015 حدود 18.61 دلار بود. خوراک همیشه بیشترین هزینه را در تمام دامداری­ ها به خود اختصاص می­ دهد و در طول دهه گذشته به طرز چشمگیری متفاوت بوده است. ولی، آیا می توانید حدس بزنید که 10 آیتم اولیه هزینه بر در سال 2017 کدام بوده است؟ فهرست ده گانه این موسسه به شرح زیر است: 1- غلات 5.78 دلار به ازای هر 45 کیلو شیر 2- علوفه، سیلو، و کشاورزی 4.99 دلار به ازای هر 45 کیلو شیر 3- هزینه کارگری 1.76 دلار به ازای هر 45 کیلو شیر 4- جایگزین گله 1.71 دلار به ازای هر 45 کیلو شیر 5- سود و اجاره 0.78 دلار به ازای هر 45 کیلو شیر 6- تدارکات 0.69 دلار به ازای هر 45 کیلو شیر 7- استهلاک 0.69 دلار به ازای هر 45 کیلو شیر 8- تعمیرات و نگهداری 0.61 دلار به ازای هر 45 کیلو شیر 9- انتقال شیر 049 دلار به ازای هر 45 کیلو شیر 10- قبوض 0.32 دلار به ازای هر 45 کیلو شیر هزینه تلیسه جایگزین حتی در 3 آیتم اولیه هم قرار ندارد. آیا این فهرست شما را شگفت زده کرد؟ کل هزینه خوراک که بیش از 10 دلار به ازای هر 45 کیلو شیر است که احتملا اینچنین نیست. در مورد هزینه کارگری چطور که بیش از هزینه­ های جایگزینی است؟ با کمبود نیروی کار و محبوبیت اسپرم­ های تعیین جنسیت شده، شکاف بین این دو آیتم ممکن است وسیع ­تر شود. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
خاکستر بالا در سیلو فقط منجر به اتلاف انرژی نمی شود

خاکستر بالا در سیلو فقط منجر به اتلاف انرژی نمی شود

20 تیر1397

خاکستر بالا در سیلو فقط منجر به اتلاف انرژی نمی شود وقتی محصولی برای سیلو کردن برداشت می شود، این کار مسابقه ای است بین زمان لازم برای حداقل کردن افت و حفظ بخش عمده ماده خشک و مواد مغذی در شکل الیاف قابل هضم، پروتئین و انرژی. به منظور ذخیره سازی موفق، نباید در محیط هیچ اکسیژنی وجود داشته باشد و در کنار آن مقادیر کافی اسیدهای آلی (لاکتیک) توسط جمعیت باکتریایی تولیدکننده اسید لاکتیک وجود داشته باشد. عوامل مختلفی وجود دارند که فرآیند ذخیره سازی را تحت تاثیر قرار می دهند و یکی از آنها آلودگی با خاک است. مقدار خاک وارد شده به سیلو همراه با علوفه را میتوان از طریق اندازه گیری خاکستر برون یابی یا برآورد کرد. خاکستر در سیلو خاکستر داخلی گیاه عناصری نظیر منیزیم، کلسیم، و پتاسیم دارد که می تواند به وسیله نشخوارکنندگان مورد استفاده قرار گیرد، هرچند که هیچ انرژی ندارند. میانگین خاکستر به طور طبیعی از 3 تا 5 درصد در ذرت، 6 تا 8 درصد در گرامینه و 8 تا 10 درصد در لگومینه ها متغیر است. از طرف دیگر، مقدار بالای خاکستر حاصل از آلودگی با خاک با افزایش غلظت آهن، آلومینیوم و سیلیکا همراه است. راه های متفاوتی برای آلوده شدن گیاه با خاک وجود دارد: آب و هوا (باران، سیل، باد)، محل کشت گیاه، تجهیزات مکانیکی در طول برداشت و خاک حاصل از جاده های کثیف (داخل و اطراف محل ذخیره سازی). کاهش ارتفاع برداشت، کل محصول تولیدی را افزایش می دهد ولی به احتمال زیاد مقدار خاکستر را بیشتر می کند. فزون بر آن، به دلیل نسبت بالای فیبر از کیفیت علوفه می کاهد. به نظر می رسد ارتفاع برداشت حدود 7 سانتی متری بهترین جایگزین باشد (من ارتفاع 15 سانتی متری را در برخی منابع دیده بودم و برای خودم این ارتفاع جالبه-محجوبی). بارش سنگین باران منجر به ترشح خاک به داخل برگ های سیلو می شود و می تواند موجب آلودگی گیاه با خاک گردد (شکل 1). در روی دیگر سکه، آب و هوای خشک نیز ممکن است از طریق طوفان های خاکی و گرد و خاک حاصل از جاده های خاکی نزدیک به مزرعه در آلودگی سیلو سهم داشته باشد. عرض نوار یا باریکه برداشت علوفه (توسط چاپر یا مووِر) ممکن است بر آلودگی با خاکستر نقش داشته باشد، و شخص ممکن است انتظار چنین مشکلی را هنگام مواجهه با باریکه های پهن داشته باشد – گاهی اوقات به دلیل حرکت وسایل نقلیه بر روی باریکه علوفه درو شده باشد. اما، پژوهش ها تفاوت های برجسته ای را در سطوح خاکستر نشان نداده اند، احتمالا به این خاطر که بخش پایینی نوارهای برداشت شده باریک به مدت طولانی تری مرطوب باقی می ماند، که به زمین شکم می دهد (و گودتر به خاک وارد می شود) و وقتی که کُپه های علوفه درو شده برداشت می شود منجر به آلودگی با خاک می شود. بنابراین علوفه خود را روی پوشال یا کلش نگه دارید، نه در تماس مستقیم با زمین. نوع تیغه های دیسک های چاپر نیز ممکن است آلودگی با خاک را تحت تاثیر قرار دهد: تیغه های محدب می توانند علوفه را بهتر از زمین برداشت کنند، ولی این نوع تیغه ها تمایل به برداشت خاک بیشتری نیز دارند؛ تیغه های افقی مسطح مَکِش کمتری ایجاد می کنند و خاک کمتری در علوفه برداشت شده باقی می گذارند. ساختمان های سیلو نیز می توانند منبع آلودگی با خاک باشند. تحت شرایط آب و هوایی خشک، سیلوهای کیسه ای حداقل خاکستر خارجی به سیلو اضافه می کنند. اما، تحت شرایط مرطوب، گل و لای می تواند به راحتی مخلوط شده و در حین تخلیه سیلو به آن وارد شود. سیلوهای خندقی و رو-زمینی که به طور مستقیم روی زمین قرار دارند در حین پر کردن یا خالی کردن محصول خاک زیادی وارد آن می کند (شکل 2). حجم آلودگی به طرح سیلو، شرایط زهکشی و سطح مهارت کاربر بستگی دارد. تحت شرایط مرطوب، و گل و لای، خاک می تواند به لاستیک ها و چرخ های تراکتور و کامیون ها بچسبد و در نتیجه خاک بیشتری به توده علوفه وارد کند. توجهات تغذیه ای خاکستر می تواند آلوده کننده محتوای الیاف باشد. اگرچه پکتین هم در دیواره سلول گیاهی قرار دارد، ولی بخش «الیاف» در جیره نشخوارکنندگان به مقدار و نسبت سلولز، همی سلولز و لیگنین مرتبط است. به علاوه، فقط ماده آلی موجود در الیاف است که برای دام انرژی تولید می کند. خاک ماده مغذی نیست. خاکستر اضافی حاصل از آلودگی با خاک جایگزین مواد مغذی واقعی و تولید در جیره می شود. هنگام فرموله کردن یک جیره، بویژه برای گاوهای شیری پر تولید یا وقتی جیره های کم الیاف خورانده می شوند، آلودگی با خاک می تواند به مشکلی بزرگ تبدیل شود. 2 کیلوگرم خاک می تواند به صورت روزانه به گاو خورانده شود. مطابق با برآوردها، به ازای هر 2 واحد آلودگی با خاکستر خارجی، 5 واحد کاهش در کیفیت نسبی علوفه و کاهش بالقوه حدود 77 کیلویی در شیر تولیدی به ازای هر تن یونجه می تواند وجود داشته باشد. در مقایسه با سیلوهای تمیز، سیلوهای آلوده به خاک مقدار خاکستر، آهن و آلومینیوم بالاتر و قابـلـیت هضــم in vitro الیاف و انرژی خالص شیردهی کمتری دارند. از آنجایی که ذرت ظرفیت بافری کمتری دارد، توانایی به توانایی در برابر پایداری pH کاهش می یابد و سطوح بیشتر از حد کافی قندهای محلول، سطح بالای آلودگی با خاک اثرات اندکی بر فرآیند ذخیره سازی سیلو داشتند. به علاوه، خوراندن سیلوهای آلوده موجب مشکلاتی در نصف گله ای شد که در یک مطالعه بررسی شده بودند (خوراک مصرفی و شیر تولیدی کمتر، شمار سلول های پیکری بالاتر، چربی شیر کمتر و واکلی بیشتر). احتمالا آلودگی با خاک تنها مشکل نخواهد بود. احتمالا مشکلات مرتبط با میکروارگانیسم های ناخواسته فاسدکننده، تخمیر ضعیف و کیفیت آسیب دیده سیلو وجود خواهند داشت و چالش های پیچیده ای را برای دام ایجاد می کنند. نویسنده: دکتراحسان محجوبی

جزئیات
آیا گوساله ها در آب و هوای گرم به شیر بیشتری نیاز دارند؟

آیا گوساله ها در آب و هوای گرم به شیر بیشتری نیاز دارند؟

20 تیر1397

آیا گوساله ها در آب و هوای گرم به شیر بیشتری نیاز دارند؟ اثرات تنش حرارتی بر عملکرد گوساله گاهاً در صنعت دام نادیده گرفته می شود. باور بر این است که گوساله ها به دلیل مساحت سطح بیشتر در مقایسه با وزن بدن و نیز مقدار کمتر حرارت متابولیکی تولید شده، نسبت به تنش حرارتی حساسیت کمتری دارند. اما، گوساله ها بشدت نسبت به افزایش دما و رطوبت محیط حساس هستند. در شرایط آب و هوایی گرم دمای بدن گوساله ها بویژه در شب هنگام افزایش می یابد چرا که قادر به دفع تمام حرارت جمع شده در طول روز نیستند. وقتی دمای محیط به 20 درجه سانتی گراد می رسد، گوساله ها شروع به از دست دادن آب از طریق له له زدن می کنند. در دمای 24 درجه، اتلاف آب از طریق عرق کردن به شدت افزایش می یابد. برای کاهش اثرات زیانبار تنش حرارتی بر گوساله ها، تغییراتی مدیریتی باید انجام شود. فراهم کردن آب تازه و سایه بان؛ بهبود گردش هوا؛ و حفظ بستر تمیز و خشک همه و همه توصیه می شوند. به علاوه راهکارهای تغذیه ای نیز باید برای افزایش مصرف انرژی گوساله ها در شرایط تنش حرارتی اتخاذ شود. در شرایط آب و هوایی بشدت بد – یا تنش سرمایی یا گرمایی- گوساله برای حفظ دمای طبیعی بدن انرژی زیادی صرف می کند. برای مثال، در شرایط سرمای زیاد، گوساله برای جبران انرژی اضافی استفاده شده و برای حفظ رشد طبیعی خود مصرف استارتر را افزایش می دهد. اما، در تنش گرمایی، مصرف استارتر کاهش می یابد و هزینه های انرژی برای حفظ دمای طبیعی بدن افزایش پیدا می کند؛ بنابراین انرژی فراهم برای رشد و نمو کم می شود. خورانیدن شیر بیشتر می تواند راه حلی برای افزایش انرژی مصرفی در هنگام تابستان باشد، به طوری که خیلی بعید است یک گوساله سالم از خوردن شیر سر باز بزند. چنین راهکاری خیلی مورد بررسی قرار نگرفته است. مطالعه ای در این مورد در دانشگاه جورجیا انجام شد تا ببیند چه مقدار و چه فرمولاسیونی از شیر خشک عملکرد گوساله را در تنش حرارتی بهبود می دهد. جزئیات آن طرح به قرار زیر است: - گوساله ها به میزان 570 گرم/روز از یک شیر خشک مرسوم 20:20 (چربی به پروتئین) دریافت کردند، یا 680 یا 800 گرم/روز از شیرخشکی با ترکیب 16درصد چربی و 27 درصد پروتئین تغذیه شدند. - آنهایی که شیر خشک 16:27 را در هر دو سطح آن مصرف کرده بودند، وزن بدن بهتری نسبت به آنهایی که شیر خشک مرسوم را دریافت کرده بودند در زمان از شیرگیری داشتند. - خورانیدن 800 گرم ماده جامد شیر از فرمول 16:27 هیچ پیشرفتی در وزن بدن یا افزایش وزن روزانه نسبت به 680 گرم از همان فرمولاسیون ایجاد نکرد. صرف نظر از مقدار یا نوع شیر خشک، مصرف استارتر بین گروه ها مشابه بود. به شکل غیر منتظره ای، در طول دو هفته اول زندگی، بویژه در هفته دوم، گوساله های همه تیمارها شیر کمتر از انتظاری مصرف کردند. وقتی به سن سه هفتگی رسیدند مصرف افزایش یافت، ولی تا هفته چهارم هم هنوز تمام شیر ارائه شده را مصرف نمی کردند. احتمالا شیر مصرفی در واکنش به تنش حرارتی کاهش یافته بود. ذکر این نکته اهمیت دارد که حتی با وجود اینکه وزن شیرگیری در گوساله های تغذیه شده با شیر خشک بیشتر در مقایسه با شیر خشک مرسوم بالاتر بود، ولی آنها در زمان از شیرگیری به دو برابر وزن تولد نرسیده بودند. کاهش شیر خشک مصرفی در اولین هفته های زندگی ممکن است عملکرد را تا زمان شیرگیری تحت تاثیر قرار داده باشد. به علاوه، سایر عوامل نظیر انرژی بکار رفته برای حفظ دمای طبیعی بدن و سیستم ایمنی فعال نیز ممکن است در این عملکرد کم گوساله نقش داشته باشند. در نظر گرفتن این نکته نیز اهمیت زیادی دارد که در تابستان خورانیدن مقادیر زیادی شیر در دو وعده می تواند باعث بروز برخی مشکلات شود. در آغاز این آزمایش تیمار چهارمی نیز وجود داشت که 900 گرم ماده جامد شیر از فرمولاسیون 16:27 دریافت می کردند. این تیمار بسرعت با وقوع چند مورد نفخ متوقف شد. قطعا تحقیقات بیشتری در مورد تعیین برنامه بهینه در کاهش اثرات تنش حرارتی در گوساله های شیری مورد نیاز است. داده های حاصل از این مطالعه نشان می دهد که خورانیدن نزدیک به 680 گرم ماده جامد شیر خشک/روز از یک محصول با کیفیت (دو بار در روز) در مقایسه با 450 تا 570 گرم ماده جامد شیر خشک، وزن از شیرگیری و افزایش وزن روزانه را بهبود می دهد. اما، خورانیدن 800 گرم ماده جامد شیر هیچ بهبود اضافه ای در پی نداشت و خورانیدن مقادیر بیشتر از آن نیز موجب به مخاطره افتادن سلامت گوساله گردید. دانشمندان این دانشگاه هم اکنون مشغول بررسی دلایل عدم پاسخ به مقادیر بیشتر مصرف شیر خشک هستند. نویسنده: دکتراحسان محجوبی

جزئیات
رابطه شمار سلولهای بدنی و امتیاز خطی در شیر

رابطه شمار سلولهای بدنی و امتیاز خطی در شیر

3 تیر1397

رابطه شمار سلولهای بدنی و امتیاز خطی در شیر با اطمینان از اینکه همه شما از اهمیت ورم پستان، خسارت های ناشی از آن و شمار سلول های بدنی آگاهی دارید صرفا جهت مرور مطالب به رابطه بین شمار سلولهای پیکری ( SCC ) و امتیاز خطی ( Linear score; LS ) خواهم پرداخت. داده ها نشان می دهد که امتیاز خطی رابطه بهتری با افت تولید ناشی از افزایش سلول های پیکری دارد. جدول 1: تبدیل امتیاز خطی به شمار سلول های پیکری امتیاز خطی (واحد) امتیاز خطی (دهم ها) 0.0 0.1 0.2 0.3 0.4 0.5 0.6 0.7 0.8 0.9 ----------------------- شمار سلولهای پیکری (1000×) ------------------------------ 0 12 13 14 15 16 18 19 20 22 23 1 25 27 29 31 33 35 38 41 44 47 2 50 54 57 62 66 71 76 81 87 93 3 100 107 115 123 132 141 152 162 174 187 4 200 214 230 246 264 283 303 325 348 373 5 400 429 459 492 528 566 606 650 696 746 6 800 857 919 985 1056 1131 1213 1300 1393 1493 7 1600 1715 1838 1970 2111 2263 2425 2599 2786 2986 8 3200 3430 3676 3940 4222 4525 4850 5198 5572 5971 9 6400 6859 7352 7879 8445 9051 9701 10397 11143 11943 شمار سلولهای پیکری با افزایش شدت عفونت پستانی افزایش می یابد. اما، افت متناظر با آن در تولید شیر با همان سرعت افزایش نمی یابد. استفاده از امتیاز خطی پیش بینی افت تولید را ساده تر می کند. به ازای دو برابر شدن شمار سلول های پیکری، امتیاز خطی فقط یک واحد افزایش می یابد. در گاوهای شکم دو و بالاتر، هر واحد افزایش در امتیاز خطی بالای 2 معادل است با افت 200 کیلویی در تولید شیر در یک دوره شیردهی یا 0.66 کیلوگرم شیر کمتر در روز. همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است، برآورد می شود که افت تولید شیر در گاوهای شکم یک نصف گاوهای بالغ باشد. شکل 1: رابطه سلولهای پیکری شیر، امتیاز خطی، شکم زایش و افت تولید شیر جدول 2 ارزش استفاده از میانگین امتیاز خطی در مقایسه با میانگین SCC را برای بررسی انفرادی گاوها نشان می دهد. در این جدول سه راس دام با هم مقایسه شده اند. گاو یک و دو میانگین SCC یکسان، ولی امتیاز خطی متفاوتی دارند. برای گاو شماره 2، یک SCC بسیار بالا در یک ماه از دوره شیردهی، میانگین SCC او را مشابه گاو یک بالا برده است. میانگین امتیاز خطی نسبت به میانگین SCC ، نشانگر موثرتری در پیش بینی افت حقیقی تولید شیر می باشد. گاوهای شماره 2 و 3 میانگین های ماهانه متفاوت و میانگین SCC شیردهی متفاوتی دارند، ولی برآورد می شود که هر دو به یک میزان افت تولید شیر داشته باشند. جدول 2. مقایسه عمبکرد دام بر اساس SCC و LS گاو 1 گاو 2 گاو 3 ماه آزمون SCC * 1000 LS SCC * 1000 LS SCC * 1000 LS دی 200 4 100 3 132 3.4 بهمن 200 4 100 3 132 3.4 اسفند 200 4 100 3 132 3.4 فروردین 200 4 100 3 132 3.4 اردیبهشت 200 4 100 3 132 3.4 خرداد 200 4 1100 6.5 132 3.4 تیر 200 4 100 3 132 3.4 مرداد 200 4 100 3 132 3.4 شهریور 200 4 100 3 132 3.4 مهر 200 4 100 3 132 3.4 میانگین افت شیر 200 4 200 3.4 132 3.4 400  کیلوگرم 260 کیلوگرم 260 کیلوگرم

جزئیات
مزایای خنک کردن گاو

مزایای خنک کردن گاو

27 خرداد1397

مزایای خنک کردن گاو باتوجه به گرم شدن هوا و شدیدتر شدن شرایط تنش گرمایی بد ندیدم مطالبی در زمینه این پدیده با هم مرور کنیم. داده هایی که از کشور اسرائیل در این زمینه منتشر شده است با شرایط و اقلیم کشور ما سازگار است و داده های قابل قبولی در این زمینه ارائه شده است. رئوس مطالب مطرح شده توسط دکتر Israel Flamenbaum در زیر ارائه خواهد شد. 1- شرایط تنش زای تابستان موجب وارد آمدن زیان های اقتصادی زیادی به دامداری های شیری سراسر دنیا خواهد شد، به ویژه برای گاوهای پر تولید در شرایط آب و هوایی گرم. 2- خنک کردن گاوها با ترکیبی از خیس کردن و تهویه اجباری ارزانترین و موثرترین سیستم خنک کردن گاوهای شیری در انواعی از اقلیم های آب و هوایی است. 3- همه گاوهای موجود در گله، از جمله گاوها و تلیسه های اواخر آبستنی نیازمند سیستم خنک سازی در تابستان هستند. 4- شدت سیستم خنک سازی (ساعت خنک سازی در روز) متناسب با سطح تولید و تنش حرارتی است. این زمان برای گاوهای پر شیر و گاوهای کم شیر یا خشک به ترتیب بین 7 و 3 ساعت (در مجموع در طول روز) دامنه دارد. 5- خنک کردن گاوها متشکل است از توالی های ممتد تهویه  و دوره های کوتاه خیس کردن (20 تا 30 ثانیه)، هر 5 دقیقه یکبار، و آن هم به مدت 30 تا 45 دقیقه و هر 2-3 ساعت یکبار. این آیتم به نوعی خلاصه کارهای انجام شده در اسرائیل و تجارب ارزشمند انتقال این رویه به نقاط مختلف جهان از جمله مکزیک، امریکا، ترکیه و چین است. یعنی در مجموع گاوهای شیری پر تولید در دوره های حدود 30 تا 45 دقیقه و هر 2-3 ساعت یکبار (که در مجموع در کل روز حدود 7-8 ساعت می شود) خنک می شوند و با این روش هم تولید شیر و هم نرخ آبستنی به شدت بهبود یافته است. در آزمایشاتی که در اسرائیل انجام گرفته است، دام ها هر روز به به تعداد 5 یا 8 دفعه 45 دقیقه ای در داخل سالن انتظار مجهز شده شیردوشی با روش بالا به شدت خنک شدند. نتایج نشان داد گاوها در گروه 8-دفعه ای حدو 9-10 درصد افزایش در خوراک مصرفی داشتند. در شکل زیر ارتفاع مناسب آبپاش ها در فارم های تحت نظر این دانشمند اسرائیلی نشان داده شده است. شکل زیر نیز اندازه مناسب خیس شدن دام در دوره های زمانی یاد شده را نشان می دهد. 6- آب پاش هایی با قطرات درشت و فشار کم نیز برای خیس کردن سریع و موثر سطح بدن دام مورد نیاز هستند. 7- گاو با افزایش دادن سرعت تنفس (بالای 60 بار تنفس در دقیقه) و دمای راست روده ای (بالای 39 درجه سانتی گراد) علایم تنش حرارتی را نشان می دهد. پایش مکرر این پارامترها در روزهای تابستان به دامدار نشان می دهد که چه زمانی باید خنک کردن گاوها را آغاز کند. 8- گاوهای تنشی خوراک مصرفی را کاهش می دهند و خنک کردن گاو این روند را بر میگرداند. از اینکه گاوها در تمام طول روز به خوراک تازه دسترسی داشته باشند اطمینان حاصل کنید. 9- گاوهای تحت تنش آب بیشتری می نوشند. بنابراین، نیاز به فراهم کردن «فضای مناسب آبخوری» و اجتناب از ازدحام سر آبخوری بویژه زمانی که گاو از شیردوشی بر میگردد یا از پای آخور می آید، وجود دارد. 10- «نسبت تابستان به زمستان ( S:W ratio )» ابزاری مناسب برای ارزیابی کارایی خنک کردن دام است. توصیه می شود که این شاخص مورد استفاده قرار گیرد و مطابق با آن تصحیحاتی در گله انجام شود. نسبت های نزدیک به یک نمایانگر فارم هایی است که به بهترین شکل ممکن با شرایط تابستان کنار آمده اند. نسبت شیر تولیدی تابستان:زمستان بیش از 0.96، 0.90تا 0.96 و کمتر از 0.90 به ترتیب در 34، 44، و 22% از فارم های اسرائیل ثبت شده اند. این نشان می دهد که بیشتر این فارم ها تقریبا شکاف بین عملکرد تابستان و زمستان را پوشانده اند. ولی هنوز حدود 20 درصد از فارم ها هستند که باید روش های خنک سازی را بهبود دهند. در مناطقی که سیستم خنک سازی مناسبی ندارند این عدد به 80 یا حتی در برخی موارد ممکن است به 50 نیز برسد. برای محاسبه این عدد کافی است میانگین شیر تولیدی گرمترین 3 ماه سال را بر میانگین شیر تولیدی سردترین 3 ماه سال تقسیم کنید. تصویر زیر منحنی شیردهی در گله هایی با نسبت تابستان:زمستان خوب و نامناسب را نشان می دهد. نویسنده : دکتر احسان محجوبی

جزئیات
آیا باید هر تلیسه ای را در گله نگه داشت؟

آیا باید هر تلیسه ای را در گله نگه داشت؟

24 خرداد1397

آیا باید هر تلیسه ای را در گله نگه داشت؟ اکثر فارم­ها هر تلیسه­ای که بدنیا می آید را بزرگ می­کنند. این عمل در گذشته خیلی خوب کارا بود. تلیسه­های زیادی موجب تقویت بسط و گسترش گله و جایگزین شدن گاوهای مسن تر می شدند یا به منظور ایجاد درآمد به فروش می رفتند. امروزه، این سوال زیاد پرسیده می شود که آیا پرورش تلیسه بیشتر از حد نیاز، بهترین روش استفاده از منابع کمیاب است یا خیر؟ اگر مایل به حفظ اندازه فعلی گله خود هستید، ایده هایی در ادامه ارائه خواهد شد که در حفظ اندازه درست گله شما کمک خواهد کرد. چند راس تلیسه؟ دو مقوله ضروری در مورد اطلاعات لازم برای گرفتن تصمیم درست در این حوزه عبارتند از: تعداد تلیسه های جایگزینی که هر سال به آن نیاز دارید و هزینه های لازم برای پرورش آن تلیسه تا زمان اولین زایش. تعداد تلیسه مورد نیاز را مطابق با فرمول زیر مجاسبه نمایید: (اندازه گله، گاوهای شیری به اضافه گاوهای خشک) × (میزان حذف) × (سن در اولین زایش تقسیم بر 24) × (1 + نرخ ناتمامی برای تلیسه ها) «نرخ ناتمامی برای تلیسه ها» نمایانگر تلیسه هایی است که زنده به دنیا می آیند ولی یا فروخته می شوند یا پیش از اینکه زایش داشته باشند می میرند. محاسبه هزینه ها هزینه های پرورش تلیسه اغلب دومین یا سومین هزینه بزرگ تولید شیر در گله است، ولی تنوع قابل توجهی از یک گله به گله دیگری وجود دارد. تنها روش دانستن اینکه آیا قیمت های بازاری در مورد تلیسه در کسب و کار شما سودآور است یا خیر، این است که بدانید پرورش یک تلیسه دقیقا چقدر برای شما هزینه دارد. برخی برنامه های تحت اکسل توسعه یافته در دانشگاه پنسیلوانیا می توانند در این مورد به شما کمک کنند. رسیدن به هدف به محض دانستن اینکه چند راس تلیسه نیاز دارید، برنامه خود برای رسیدن به آن هدف را آماده کنید. به وسیله فرمول زیر می توانید محاسبه کنید که چند راس تلیسه در یک سال تولید خواهد شد : (12 تقسیم بر فاصله گوساله زایی) × (اندازه گله) (24 تقسیم بر سن در اولین زایش) × (1 منهای نرخ مرگ میر گوساله) × (درصد گوساله های ماده) × مرگ و میر گوساله شامل مرگ و میر رخ داده ظرف 48 اول پس از تولد است. بسته به انتخاب های وابسته به بازار که در اختیار دارید، می توانید گاوهای مسن تر را بفروشید تا فضا برای تلیسه ها در گله باز شود. اما، انجام مکرر این کار به احتمال زیاد موجب کاهش سن گله و کاهش شیر خروجی از دامداری می شود. فروختن تلیسه های اضافی اغلب بهتر است. به جای اینکه تلیسه ها را به طور تصادفی حذف کنیم، این امر می تواند فرصتی برای بهبود کیفیت گله شما باشد. از عملکرد سلامت یا رشد، شجره، داده های ژنومیک یا ترکیبی از این عوامل برای انتخاب تلیسه هایی که باید در گله بمانند یا گله را ترک کنند، استفاده نمایید. انتخاب ژنومیک می تواند راهی مطمئن تر برای غربالگری تلیسه های شما در سنین پایین فراهم کند. وقتی قیمت تلیسه خیلی پایین باشد، حذف تلیسه ها در سنین بسیار پایین و پیش از اینکه سرمایه گذاری زیادی روی آنها انجام دهیم کاری معقول و منطقی خواهد بود. راهکار دیگر راهبرد دیگر حفظ اندازه گله همگام با نیازهای شما می تواند این باشد: تلقیح تلیسه های انتخابی یا گاوها با اسپرهای گاوهای گوشتی برای افزایش ارزش دام های حذفی. بسته به تاسیسات و خوراکی که در اختیار دارید، می توانید این گوساله ها را جای دیگری پرورش دهید یا بلافاصله بفروش برسانید. اسپرم های تعیین جنسیت شده نیز می تواند ابزار اضافی دیگری برای تولید تلیسه از گاوهای بسیار پرتولید گله باشد، که ممکن است این امکان را برای شما فراهم کند که درصد بیشتری از گله را با اسپرم گاوهای گوشتی بارور کنید.

جزئیات
5 اقدامی که "نباید" در این سال انجام داد

5 اقدامی که "نباید" در این سال انجام داد

17 خرداد1397

5 اقدامی که "نباید" در این سال انجام داد همانطور که مستحضرید قیمت شیر در امریکا هم کاهش پیدا کرده و در نشستی اخیرا دکتر Mike Hutjens به مواردی اشاره کرده که در این شرایط حساس دامداران نباید مبادرت به انجام آنها کنند. با توجه به مشابهت شرایط بد ندیدم این مقاله رو در اختیار شما هم قرار بدهم. دکتر هاتجنز اشاره داشت که نباید 5 مورد زیر را در شرایط افت قیمت شیر در دامداری انجام داد: حذف مواد معدنی از جیره خیانت به تلیسه؛ کم کردن سرعت رشد تاخیر در آبستنی با فواصل بین دو زایش طولانی تر اجتناب از BCS بیش از 3.25 بدون هورمون رشد گاوی صرفه جویی در حد یک سکه 10 سِنتی و زیان یک دلاری (مواد معدنی کم مصرف با منشا آلی، سُم چینی، استفاده از گاو نر برای تلقیح). دکتر هاتجنز همچنین فهرستی از آیتم های مدیریتی را که باید به منظور افزایش بهره وری در فارم انجام دهید ارائه داده است. چالش او برای شما این است: آیا حداقل 5 آیتم زیر را انجام می دهید؟ تغذیه تسریع یافته شیر یا شیر خشک در مورد گوساله ها (2 درصد وزن تولد به صورت ماده خشک شیر) زایمان تلیسه ها در 23 تا 24 ماهگی با حداقل افزایش وزن روزانه 800 گرم (برای هلشتاین) تغذیه جیره کم انرژی/پر کاه در گاوهای خشک استفاده استراتژیک از افزودنی های خوراکی داشتن برنامه ای برای گاو تازه زا (به مدت 10 تا 21 روز) استفاده از بولوس های کلسیم برای گاوهای در معرض خطر (50 گرم کلسیم از کلراید کلسیم، پروپیونات کلسیم یا سولفات کلسیم) مکمل مواد مدنی کم مصرف با منبع آلی (روی، مس، کروم، و سلنیوم) تخفیف تنش حرارتی برای گاوهای خشک نویسنده : دکتر احسان محجوبی

جزئیات
شیر دادن نزولی، نه عقب گرد، در زمان از شیرگیری

شیر دادن نزولی، نه عقب گرد، در زمان از شیرگیری

6 خرداد1397

شیر دادن نزولی، نه عقب گرد، در زمان از شیرگیری یک گوساله ممکن است با چالش های بیشماری در زمان از شیرگیری مواجه شود، از جمله انتقال به خوراک جامد و اغلب آمیخته شدن با سایر گوساله ها. در رأس همه این حوادث، هنوز سیستم ایمنی گوساله در حال توسعه است، که اغلب تا سن 5 تا 8 ماهگی هنوز به بطور کامل فعال نیست. دکتر Whitney Knauer ، برخی از راهکارهای انتقالی آرامتر در دوره شیرخوارگی به خوراک جامد را در سخنرانی اخیر خود به اشتراک گذاشته است. او بیان کرد: هدف این است که گوساله با سلامت کامل از مرحله از شیرگیری عبور کند و افزایش وزن هایی داشته باشد که در هنگام از شیرگیری به دو برابر وزن تولد رسیده باشد. همچنین، خواهان این هستیم که شکمبه ای آماده و فعال برای غلات و در نهایت مصرف علوفه داشته باشیم. از شیرگیری وقتی رخ می دهد که شیر از کل جیره ارائه شده حذف می شود. مطابق با داده های سیستم ملی پایش سلامت دام ( NAHMS )، میانگین سن از شیرگیری تغییر زیادی نداشته است، ولی تمایلی به افزایش سن از شیرگیری وجود دارد. در سال 1991، میانگین سن از شیرگیری 7.9 هفته بود؛ در سال 2014، این سن حدودا نزدیک به 9 هفته بود. او ابراز داشت: «دامداران مزایای نگهداری اندکی بلندمدت تر گوساله ها در جیره های حاوی شیر را رویت می کنند و برای سازگار شدن به خوراک جامد زمان بیشتری را به آنها می دهند». حذف شیر از جیره می تواند تدریجی یا ناگهانی صورت پذیرد. با ظهور سیستم های خودکار شیردادن گوساله، از شیرگیری تدریجی یا «نزولی» رایج تر شد، ولی این روش را می توان با سیستم های شیر دادن مرسوم نیز انجام داد. تحقیقات نشان داده اند که در کاهش تدریجی تر مقدار شیر خورانده شده مزایای زیادی وجود دارد. دکتر Knauer در مورد مطالعه ای با 4 تیمار از شیرگیری که همه آنها در 42 روزگی رخ داده بود صحبت کرد. گروه های تیماری عبارت بودند از شیرگیری ناگهانی، یا شیرگیری با پروتوکل نزولی 4-روزه، 10 روزه، یا 22-روزه. نتایج نشان داد که گوساله های از شیرگرفته شده در دوره های بیش از 10 روز بهترین عملکرد را بر حسب افزایش وزن روزانه در خلال شیرگیری و بلافاصله پس از شیرگیری داشتند. در پژوهشی دیگر، گوساله ها در 48 روزگی یا به صورت ناگهانی از شیرگرفته گرفته شدند یا پس از دریافت نیمی از شیر دریافتی به مدت 12 روز پیش از شیرگیری، به صورت تدریجی از شیر گرفته شدند. دکتر Knauer خاطر نشان کرد که گروه از شیرگیری تدریجی (12 روزه) استارتر مصرفی بیشتر و رشد بهتری بلافاصله پس از شیرگیری داشتند. با استناد به این نتایج، او دوره از شیرگیری نزولی 10 تا 14 روزه را پیشنهاد می کـند، کـه به گوسـاله اجـازه می­دهد برای سازگاری با مصرف استارتر زمان داشته باشد و افت رشد پس از شیرگیری را کاهش می دهد. بهترین نکات مدیریتی او در از شیرگیری تدریجی به شرح ذیل است: 1- شیر مصرفی را به 50% کاهش دهید. 2- یکبار در روز شیر دهید، ترجیحا در بعد از ظهر. 3- برای تشویق مصرف، استارتر و آب تازه را در ساعت خوراک دهی دیگر در اختیار گوساله قرار دهید. 4- گوساله ها را 10-14 روز بعد به طور کامل از شیر بگیرید. نویسنده : دکتر احسان محجوبی

جزئیات
10 آیتم مهم در بررسی عملکرد تولید مثلی

10 آیتم مهم در بررسی عملکرد تولید مثلی

24 اردیبهشت1397

10 آیتم مهم در بررسی عملکرد تولید مثلی همانطور که این گفتار مشهور می نمایاند، شما نمیتوانید چیزی را مدیریت کنید که آن را اندازه گیری نمی­کنید. دامداران زمان زیادی را صرف برنامه های تولید مثلی می کنند، ولی مدیریت موثر آن برنامه ها نیازمند اندازه­گیری عملکرد است. اندازه گیری و پایش­ آماره­های تولیدمثلی دامداران را قادر می سازد تا تصمیمات مدیریتی صحیح و به موقعی برای پیشرفت گله اتخاذ کنند. آیتم های ذیل، از متداول ترین فراسنجه های تولید مثلی ردیابی شده، مرور شده و بحث شده در مورد سطح عملکرد گاوهای هلشتاین هستند. 1- درصد آبستن گله تا 150 روز پس از زایش ( DIM ). اگر به دنبال یک عدد می گردید تا بر آن متمرکز شوید، این عدد را در نظر بگیرید. این عدد شمایی صحیح از کارایی تولیدمثلی یک گله را در یک لحظه به شما ارائه می دهد. عواملی که می توانند درصد آبستنی گله را تا روز 150 DIM محدود کنند متعدد هستند ولی شاید عبارت باشند از: انتقال نامناسب از خشکی به شیردهی، تلقیح ضعیف، عدم باروری، مشکلات بیماری، تعداد ناکافی گاو شایسته تلقیح یا تشخیص فحلی کم و ضعیف. گله هایی که جوایز برترین گله ها از لحاظ تولیدمثلی را دریافت می کنند، به بیش از 89% گاوهای آبستن در این DIM رسیده اند؛ با عملکرد مناسب تولید مثلی، عدد 75% می تواند هدفی حداقلی و واقع گرایانه برای یک دامداری باشد (البته برخی منابع بالای 60% را ملاک قرار داده اند). 2- تعداد گاوهای شایسته ای که پس از فرجه اولین تلقیح مصنوعی تلقیح نشده اند. بدون توجه به پروتوکول های تلقیح، هیچ گاوی نباید «از رادار بیفتد»! گاوی که تلقیح نشود آبستن نمی شود! اینکه هدف ثابتی برای DIM تعیین کنیم که تا آن زمان همه گاوها بایستی تلقیح شده باشند، اهمیت زیادی دارد – حالا یا با تشحیص فحلی، برنامه همزمانی یا با ترکیبی از هر دو. گاهی اوقات برخی گاوها به دلیل نیازهای خاص به بهاربندهای غیر-تلقیحی برده می شوند یا به دلایل دیگر نادیده گرفته می شوند. پایش این امر، شناسایی و جداسازی این موارد را امکان پذیر می سازد. هدف ما در اینجا باید «صفر» باشد. 3- آبستنی ماهانه گاو با تعداد تلقیح و تعداد شیردهی. پایش ماهانه آبستنی با اولین تلقیح، دومین تلقیح و آبستنی کل در گاوهای شکم یک در مقایسه با گاوهای بالغ می تواند فرصت های بالقوه ای برای پیشرفت آشکار سازد. برای مثال، گاوهای شکم یک با افزایش وزن های روزانه کمتر در زمان پیش از تلقیح (سنین زیر 14-15 ماهگی)، آبستنی کمتری در اولین تلقیح پس از زایش دارند. در گاوهای بالغ، آبستنی ضعیف با اولین تلقیح می تواند به مشکلات مربوط به دوره خشکی مرتبط باشد. آبستنی با تلقیحات بعدی ممکن است توسط خوراک، ورم پستان، پاسخ ضعیف به همزمان سازی مجدد یا تشخیص فحلی ناکارا تحت تاثیر قرار بگیرد. تنش حاصل از منابعی نظیر گرما یا تراکم بیش از حد می تواند آبستنی در تمام تلقیحات را تحت تاثیر قرار دهد. داده های حاصل از 120 هزار راس گاو هلشتاین در گله هایی با ابعاد 501 تا 2000 راس گاو نشان داد که گاوهای شکم یک به طور میانگین 47% در تلقیح اول، 41% در تلقیح دوم و به طور کلی 42% آبستنی به ازای تلقیح دارند. در گاوهای بالغ، میانگین آبستنی با اولین تلقیح 44%، 40% با تلقیح دوم و به طور کلی 41% می باشد. 4 - آبستنی ماهانه گاو با کد تولیدمثلی پروتوکل های متداولی که ردیابی می شوند برای ایستا فحلی، اولین همزمان سازی، و همزمان سازی مجدد می باشند. بسیاری از دامداران فهرستی از کدهای دیگری دارند که به تیم تولیدمثلی برای تعیین اینکه کدام برنامه نتایج بهتری را موجب می شود کمک کنند. برای مثال، گله هایی که سیستم کنترل فعالیت دارند، می توانند زمان برآورد شده تا تخمک ریزی را به کدهای مختلفی تبدیل کنند. انطباق و زمان بندی مهمترین عوامل متاثرکننده موفقیت برنامه های همزمان سازی هستند. باروری گاو، کیفیت اسپرم و حمل و نقل آن، و تشخیص فحلی به موقع از فاکتورهای کلیدی در همه کدها محسوب می شوند. پروتوکل های همزمان سازی مدرن می توانند باروری را علاوه بر چرخه دار کردن گاوهای کیستیک افزایش دهند؛ بنابراین چنین برنامه هایی به طور بالقوه ای آبستنی را افزایش می دهند. آبستنی با ایستا فحلی معمولا نسبت به چنین برنامه هایی کمی کمتر است ولی می تواند منجر به تعداد گاوها آبستن مشابه تا DIM 150 شود. کدام یک بهترین عملکرد را دارد؟ به نیروی کار، ادوات و غیره بستگی دارد. وقتی با داده های آبستنی ارائه شده در بخش 3 مقایسه کنید، آیا آبستنی با هرکدام از این کدها کمتر از انتظارات است؟ 5- خطر آبستنی سه-هفتگی. این عدد با ضرب میزان تلقیح در میزان آبستنی به ازای تلقیح ( Conception rate ) حاصل می شود. بنابراین، ازدیاد عواملی که بروز فحلی، تشخیص فحلی، و آبستنی را تحت تاثیر قرار می دهند این درصد را نیز متاثر خواهند ساخت. میانگین های سالانه خطر آبستنی سه-هفتگی می تواند به سرعت با مقادیر 120-روزه و با سه هفته آخری که آبستنی بررسی می شود، مقایسه گردد تا چگونگی روند تولید مثلی در یک گله تعیین شود. این درصد نمایانگر کارایی برنامه تولید مثلی در چرخه های سه-هفتگی در گذر زمان است. در حال حاضر، 25% بالایی گله های هلشتاین 500-2000 راسی، 28.1 درصد خطر آبستنی سه-هفتگی دارند. 6- درصد تلیسه های تلقیح شده و درصد تلیسه های آبستن در 15-17 ماهگی. این عدد معیاری از کارایی کلی برنامه تولیدمثلی تلیسه های پای کل می باشد. عواملی نظیر انتقال تلیسه ها به بهاربند تلقیح پس از VWP یا در زمان VWP ، کاهش باروری یا تشخیص فحلی ناکارامد این درصدها را کاهش می دهند. هر گونه تاخیری در آبستن کردن، با افزایش تعداد روزهایی که تلیسه ها شیر نمی دهند و خوراک می خورند کارایی و سودمندی را کاهش می دهد. در 25% بالایی گله های هلشتاین، حدود 97% تلیسه ها در 15-17 ماهگی تلقیح شده اند و 81% آنها آبستن تشخیص داده می شوند. 7- آبستنی ماهانه تلیسه های پای کل بر اساس تعداد تلقیح و نوع اسپرم. بسیاری دامداران حداقل تعدادی اسپرم تعیین جنسیت شده را در اولین تلقیح در تلیسه ها استفاده می کنند؛ بنابراین، تعیین آبستنی با اولین تلقیح و اسپرم سکس نسبت به تلقیحات دیگر اهمیت دارد. استانداردهای طلایی انجمن تلیسه و گوساله شیری امریکا، هدف بیش از 70% آبستنی در اولین تلقیح را با اسپرم های متداول در نظر گرفته است. 8- درصد تلیسه های زایمان کرده با سن بیش از 24 ماه. این عدد نمایانگر کارایی برنامه های پرورش و تولیدمثل تلیسه از تغذیه و انتقال بین بهاربندها گرفته تا تشخیص فحلی و آبستنی می باشد. تلیسه هایی که سهوا از قلم می افتند، این درصد را افزایش می دهند و سودآوری را کاهش می دهند. در 25% بالایی گله های هلشتاین کمتر از 15% از تلیسه های پس از 24 ماهگی زایمان می کنند و این رقم هرساله کمتر می شود. 9- درصد سقط در گاوهای شکم یک. سقط در اینجا به مواردی اشاره دارد که در آن هر گاو یا تلیسه ای آبستن ثبت شده است و آنگاه بدون هیچ رخداد زایمانی، غیر آبستن تشخیص داده می شود. مقدار معینی سقط های اولیه مورد انتظار است، و گله هایی که در آنها تشخیص های زودهنگام آبستنی رواج بیشتری دارد، به طور کلی میزان سقط بالاتری دارند. بیماری ها (نظیر BVD ) و تنش حاصل از حرارت و موارد مرتبط با خوراک (نظیر مایکوتوکسین ها) می توانند به شدت این عدد را تغییر دهند. میانگین سالانه رخداد سقط در گاوهای هلشتاین 9% و در تلیسه های هلشتاین 3% می باشد. 10- درصد مرده زایی در گروه شیری این عدد می تواند بازتابی از عملیات زایمانی، پرسنل، ژنتیک، بیماری یا تغذیه باشد. تلیسه های هلشتاین به طور میانگین 7% مرده زایی دارند در حالی که گاوهای بالغ حدود 4% مرده زایی دارند. گله هایی با بهترین عملکرد در این شاخص به طور سالانه 2-3% مرده زایی دارند. تولید مثل به وسیله عوامل متعدد از ژنتیک گرفته تا آب و هوا تحت تاثیر قرار می گیرد. پایش عملکرد تولیدمثلی اتخاذ تصمیمات مدیریتی به موقع و صحیح را جهت بهبود عملکرد تولیدمثلی امکان پذیر می سازد. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
برای مبارزه با تنش حرارتی به پیام های آن دقت کنید

برای مبارزه با تنش حرارتی به پیام های آن دقت کنید

17 اردیبهشت1397

برای مبارزه با تنش حرارتی به پیام های آن دقت کنید شاید هنوز بهار باشد، ولی حرارت تابستانی جایی همین گوشه کنارها قرار دارد. هیچ شکی وجود ندارد که دماهای بالای موجب ایجاد تنش در دام می شوند. برخی اثرات نظیر کاهش ماده خشک مصرفی، کاهش در شیر تولیدی و ترکیبات آن به سرعت مشخص می شوند. اما، سایر شاخص های عملکردی نظیر تولید مثل و لنگش، اثرات منفی خود را هفته ها و یا حتی ماه ها بعد نشان خواهند داد. شکل 1: مکانیسم های فیزیولوژیکی تنش حرارتی همانطور که شاخص حرارتی-رطوبتی ( THI ) از 68 می گذرد، گاوها برای دفع حرارت شروع به له­له زدن می کنند. له­له زدن موجب افزایش سرعت تنفس دام می شود، که مقدار دی اکسید کربن دفع شده را افزایش می دهد، که در نهایت منجر به افزایش سطوح pH خون می گردد. این وضعیت به آلکالوز تنفسی معروف است. در پاسخ به این وضعیت، دام برای حفظ هموستاز خود بیکربنات بیشتری را در ادرار دفع می کند. آلکالوز تنفسی مقدار بیکربناتی که باید در حالت طبیعی برای خنثی کردن اسیدهای تولید شده در شکمبه مورد استفاده قرار بگیرد را کاهش می دهد. کاهش ظرفیت بافری موجب کاهش pH شکمبه می شود. همانطور که شکمبه اسیدی تر می شود، گیرنده های موجود در شکمبه این تغییر حالت را درک می کنند و نشخوار را کاهش می دهند. گاو کمتر می­جوَد و بزاق کمتری تولید می کند، که در نهایت ظرفیت بافرینگ شکمبه را کاهش می دهد. رفتار گاو نیز به وسیله تنش حرارتی تحت تاثیر قرار خواهد گرفت چرا که هورمونهایی نظیر کورتیزول و اپی نفرین ترشح می شوند که به طور منفی خروج شیر را تحت تاثیر قرار می دهند. به منظور افزایش مساحت سطح بدن به منظور کمک به کاهش حرارت از طریق همرفت، گاوها مدت زمان بیشتری را سرپا خواهند ایستاد. این تلاش برای خنک کردن موجب کاهش جریان خون به سمت پاها و سیستم تولید مثلی و تولید شیر می گردد، که از این طریق سلامت سم، تولید شیر (4.5- کیلوگرم شیر در THI 80) و تولید مثل (8 درصد کاهش در میزان آبستنی با افزایش THI از 65 تا 69) را متاثر می سازد. یادآوری این نکته نیز مهم است که رشد یک فولیکول تا تبدیل آن به اووسیتی که بتواند بارور شود حدود 80 تا 100 روز زمان لازم دارد، پس تنش حرارتی در تابستان عملکرد تولید مثلی پاییز را نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد. در تضاد با آنچه بسیاری افراد تصور میکنند، وضعیت در شب هنگام با دماهای خنک تر بدتر می شود چرا که در شب گاوها کمتر له­له می زنند، که منجر به افزایش اسید کربنیکی می شود که تجمع پیدا کرده است و باید دفع شود. این سطح ناپایدار اسید کربنیک، pH خون و pH شکمبه منجر به بروز اسیدوز متابولیک می گردد و تولید و ترکیبات شیر را مختل می کند. با پیشروی زمان، SARA ممکن است یکپارچگی سم را بیشتر کاهش دهد. این اثر 2 تا 3 ماه پس از آغاز تنش حرارتی خود را نشان خواهد داد. نشانه های بالا و چالش های متابولیکی اهمیت داشتن برنامه ای مدون برای تنش حرارتی را دو چندان می کند. 3 بخش از الماس «پیام های گاو» وجود دارد که می تواند برای کمک به کاهش اثر تنش حرارتی حداکثر شود. هوا گاوها نیازمند هوای تازه و خشک برای تنفس هستند. گاوها به طور موثری با نفس کشیدن در هوای خشک و بیرون دادن هوای مرطوب (عرق از طریق ریه ها) خنک می شوند. دور کردن هوای آلوده به بوی آمونیاک و باکتری، و خشک نگاه داشتن سطوح و بسترها وقوع لنگش و ورم پستان را کم خواهد کرد. فن ها کجا باید قرار بگیرند؟ دام های انتظار زایش پر خطرترین  گروه و تحت بیشترین تنش ها هستند (تغذیه ای، فیزیولوژیکی و متابولیکی). دوم، فن ها را در جهت مخالف ورود گاوها به سمت سالن انتظار شیردوشی قرار دهید. بیشترین تنش حرارتی در این ناحیه تحمیل می شود. اثرات پیچیده محبوس بودن در محیطی تنگ، ایستادن، تنه زدن ها و شیردوشی همه و همه موجب می شوند دمای بدن دام در بازه زمانی کوتاهی به طرز چشمگیری افزایش یابد. به ازای هر یک درجه سانتی گراد افزایش در دمای بدن، دو برابر زمان بیشتری طول خواهد کشید تا دام خنک شود. بنابراین، به فن های سالن انتظار، جریان هوا و سیستم های سرمایشی آبی در زمان خروج گاوها از سالن شیردوشی توجه کنید. گاوها باید نیمی از بودجه زمانی کل روز خود را در حال استراحت باشند. برای افزایش آسایش و زمان خوابیدن دام، فن ها باید روی استال ها نصب شوند تا علاوه بر تشویق بر استراحت موجب تخفیف حرارت نیز بشوند. یادآور می شود که نگه داری مناسب فن ها راهی کم هزینه در بهبود کارایی فن ها محسوب می شود. سرعت باد باید حداکثر 8 کیلومتر در ساعت باشد. تیغه های خاک آلود بازده کمتری دارند. با تمیز نگه داشتن تیغه های فن ها، کارایی فن ها به اندازه 25 % یا بیشتر بهبود خواهد یافت. آب به طور میانگین 87 درصد شیر آب است. هرچه گاو بیشتر آب بنوشد، شیر بیشتری هم تولید خواهد کرد. تحت شرایط طبیعی، نسبت 5 به یک (آب مصرفی و ماده خشک مصرفی) نقطه ای بسیار ایده آل خواهد بود. برای مثال، گاوی که 20 کیلو ماده خشک مصرف می کند 100 لیتر آب خواهد نوشید. قانون سرانگشتی دیگر این است که به ازای هر لیتر شیر تولیدی، گاو حداقل 3 لیتر آب خواهد نوشید. در شرایط تنش حرارتی میزان آب مصرفی دو برابر خواهد شد. گاو بیشترین مقدار آب مصرفی را پس از شیردوشی خواهد خورد. از فراهم بودن منبع آب قابل دسترس پس از شیردوشی اطمینان حاصل کنید. تمیز کردن آبخوری، بویژه اطراف شناورها، سه بار در هفته برای بهبود کیفیت آب و تحریک آب مصرفی اهمیت بسزایی دارد. اطمینان حاصل کنید چندین آبخوری به فواصل یکسان در طول بهاربند وجود داشته باشند و 7.5 تا 10 سانتی متر به ازای هر راس فضای خطی آبخوری وجود داشته باشد. جریان آب باید 16 تا 20 لیتر در دقیقه باشد. خوراک تنش حرارتی خوراک مصرفی را به طرز چشمگیری کاهش می دهد. فرموله کردن جیره های غلیظ تر برای تامین نیازهای تولید حیاتی است. افزایش پتاسیم، سدیم، و منیزیم در جیره نیز باید لحاظ گردد. نسبت علوفه به کنسانتره را مجددا ارزیابی کنید. افزایش سهم کنسانتره به حفظ تولید کمک می کند ولی در عین حال خطر اسیدوز را افزایش می دهد. توزیع خوراک در خنک ترین ساعات روز (اول صبح و آغاز غروب) را در دستور کار قرار دهید. اگر یک بار در روز خوراک میریزید، شب خوراک را ارائه کنید. رطوبت TMR را برای اطمینان از عدم جدا ساختن خوراک کنترل کنید. از بافرهای مناسب و بهبود دهنده های شکمبه نظیر جوش شیرین و مخمر استفاده کنید. همکاری مشترک و موازی با متخصص تغذیه و دامپزشک خود و توجه کردن به نشانه ها، تضمین می دهد که با قدرت به جنگ حرارت تابستانی پیش رو بروید. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
حدود 20% از گاوها به فحلی بر نمی گردند

حدود 20% از گاوها به فحلی بر نمی گردند

8 اردیبهشت1397

حدود 20% از گاوها به فحلی بر نمی گردند متاسفانه همه گاوها پس از تلقیح به وضع عادی بر نمی گردند. یافتن گاوهای غیر آبستن پس از تلقیح می تواند با کاهش فاصله بین تلقیحات مصنوعی زمان بندی شده، میزان آبستنی ( Pregnancy rate ) را افزایش دهد. آشکار است که ارزان ترین روش شناسایی این گاوهای غیر آبستن این است که ببینیم کدام یک دوباره فحل می شوند. سیستم های پایش-فعالیت ( AMS ) که افزایش فعالیت فیزیکی مرتبط با رفتار فحلی را تشخیص می دهند به طرز گسترده ای برای شناسایی گاوهایی که مجددا باید تلقیح شوند، پذیرفته شده است. بسیاری از فارمهایی که ازین سیستم در امریکا استفاده می کنند وقتی که می بینند گاوهایی که پس از تلقیح مصنوعی فحل نمی شوند ولی در تست بعدی آبستنی باردار تشخیص داده نمی شوند، خیلی شگفت زده می شوند. چرا اینکه برخی گاوهای غیر آبستن پس از تلقیح مصنوعی فحلی نشان نمی دهند موضوعی جالب است؟ اخیرا پژوهشی برای ارزیابی غلظت های پروژسترون و رشد جسم زرد از روز 4 تا 32 پس از تلقیح مصنوعی زمان بندی شده ( TAI ) انجام شده است. در کل 137 راس گاو هلشتاین تحت پروتوکل Double-Ovsynch برای تلقیح اول قرار گرفتند. نمونه های خون 3 بار در هفته از روز 4 تا 32 پس از TAI برای آنالیز پروژسترون خون جمع آوری شدند، و در هر زمان خونگیری تخمدان های هر گاو برای بررسی اندازه جسم زرد مورد معاینه قرار گرفتند. در مجموع، 32 روز پس از تلقیح مصنوعی 57 راس گاو آبستن تشخیص داده شدند، و همانطور که انتظار می رفت پروژسترون و اندازه جسم زرد در آنها از روز 4 تا 15 افزایش یافت و تا روز 32 بعد از تلقیح ثابت ماند. 80 راس دام باقی مانده که آبستن تشخیص داده نشدند، بر اساس روز پس از تلقیح که غلظت پرژسترون در آنها به سطوح بسیار پایین (نشان دهنده تحلیل جسم زرد) کاهش یافت، دسته بندی شدند. تنها نیمی از (55%) گاوهای غیر آبستن در زمان مورد انتظار دستخوش تحلیل جسم زرد شدند، در حالی که گاوهای باقیمانده یا فاز لوتئال طولانی شده (23.7%) داشتند یا تا زمان تست آبستنی هرگز جسم زرد (21.3%) در آنها تحلیل نرفت. نتایج این تحقیق نشان داد که 21.3% از گاوهای غیر آبستن تا 32 روز پس از TAI جسم زرد اولیه خود را حفظ می کنند. بنابراین، علی رغم بکارگیری شدیدترین تدابیر تشخیص فحلی، انتظار می رود که یکی از 5 راس گاو تلقیح شده ظرف 32 روز پس از تلقیح فحلی را نشان ندهند. در نهایت، نیمی از این دام ها سطوح PAG (یک نشانگر خونی آبستنی) قابل اندازه گیری داشتند، که نشان می دهد آنها در ابتدا آبستن بوده اند ولی آبستنی در آنها از دست رفته است، که توصیف کننده گاوهای با فاز لوتئال طولانی نیز است.به همین دلیل، به جای تکیه کردن صِرف بر تشخیص فحلی در شناسایی گاوهای غیرآبستن پس از تلقیح مصنوعی باید همه گاوها حدود 32 تا 39 روز پس از تلقیح تست آبستنی شوند. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
پنج کانون توجه برای حداکثر کردن پیک تولیدی

پنج کانون توجه برای حداکثر کردن پیک تولیدی

1 اردیبهشت1397

5 کانون توجه برای حداکثر کردن پیک تولیدی منحنی شیردهی در برخی فارم ها می­تواند پیچیده باشد. این سوال که «چگونه می توان شیر بیشتری از یک گاو گرفت» سوالی است که در بیشتر گفتگوهای بین دامداران و متخصصان تغذیه پرسیده می شود. یک منحنی شیردهی «طبیعی» را می توان به چند اصل بنیادین ساده تجزیه کرد. یکی از آن اصول ساده این است: هرچه منحنی به اوج بیشتری برسد، در طول دوره شیردهی شما شیر بیشتری به دست خواهید آورد. قانون سرانگشتی ساده ای که نویسنده مقاله همواره از آن استفاده می کند این است: به ازای هر یک کیلو شیر بیشتر در زمان پیک، 300 کیلو شیر بیشتر در طول دوره شیردهی از آن گاو می توان به دست آورد. به عبارت دیگر، فاصله بین دو خط در شکل زیر معادل 300 کیلو شیر می باشد. برای حداکثر کردن این شکاف و فاصله بین دو خط 5 نکته وجود دارد که روی آن متمرکز می شویم: 1. افزایش ماده خشک مصرفی ( DMI ) در گاوهای خشک ( far-off ). صحبت در مورد پیک تولید شیر و آغاز آن با بحث در مورد گاوهای خشک عجیب و غریب به نظر می رسد. حقیقت این است که: افزایش در ماده خشک مصرفی گاوهای far-off موجب افزایش ماده خشک مصرفی در گاوهای انتظار زایش می شود، که DMI را در گاوهای تازه زا و بنابراین در گاوهای پر تولید افزایش خواهد داد. باید کاری کنیم تا این گاوها به اندازه کافی ماده خشک مصرف کنند تا برای حداکثر کردن پیک تولید شیر ماد مغذی وارد بدن آنها شود. 2- محدود کردن مشکلات متابولیکی . این نکته شاید بدیهی بنظر برسد، ولی مشکلات متابولیکی باید با پایش مستمر حداقل شود. همه مشکلات متابولیکی منجر به کاهش DMI و کاهش پیک گاوهای پر تولید خواهند شد. 3- گاوهای تازه زا را در زمان مناسب جابجا کنید. این حوزه یکی از اولین نقاطی است که نویسنده مقاله (و البته مترجم مقاله!) در فارم هایی که به آنها مشاوره می دهد روی آن تاکید دارد. زمان مناسب و درست جابجایی گاوهای تازه زا چه زمانی است؟ اگر گاوهای تازه زا زود جابجا شوند، ممکن است خیلی تهاجمی نباشند یا احساس خوبی برای رقابت با سایر گاوها نداشته باشند. اگر دیرهنگام جابجا شوند، افزایش اولیه و آغازین در شیر تولیدی محدود شده و پیک شیردهی در آن گاوها به پتانسیل حداکثری خود نمی رسد. نویسنده از شیر هفته چهارم به عنوان معیاری برای پایش این «لحظه شیرین» جابجایی گاوها استفاده می کند. در اغلب گله ها این زمان بین 10 تا 20 روز پس از زایش است. بسیاری از دامداران وقتی گاوهای تازه زا را جابجا می کنند که 20 تا 35 روز از زایش آن ها گذشته است؛ در این زمان، شما تغییر بسیار بزرگی در تولید شیرگاوهایی که از بهاربند تازه زا بیرون آمده اند مشاهده می کنید. مشکلی که این تصمیم مدیریتی در نگه داشتن گاوها در گروهی با جیره تازه زا و به مدت طولانی دارد این است: جیره گاوهای تازه زا به حد کافی غلیظ و متراکم نیست تا تمام مواد مغذی مورد نیاز برای حداکثر تولید شیر در طی چنین بازه زمانی اوج گرفتن تولید شیر را فراهم کند. پیک تولید شیر محدود خواهد شد. 4- رفاه دام در گروه های تازه زا و پر شیر را بهبود دهید. بهبود رفاه دام همیشه منجر به افزایش شیر تولیدی خواهد شد. اینکه خواه این موضوع از طریق کاهش شلوغی یا خواه طراحی استال های بهتر انجام شود، مسئله رفاه دام باید به طور مستمر ارزیابی و در نظر گرفته شود. اگر استال های شنی دارید، آیا همه استال ها مناسب و قابل استفاده هستند؟ آیا برخی از آنها دارای پستی-بلندی هایی هستند که استفاده از استال را محدود کند؟ اگر از تشک یا مت های لاستیکی استفاده می کنید، آیا بستر کافی برای همه وجود دارد؟ آیا ریل گردنی متناسب با ارتفاع و حالت درست دام قرار گرفته است؟ 5- تمرکز بر بهبود قابلیت هضم مواد مغذی در جیره گاوهای پر تولید. برخی مواقع، نمیتوان گاو را به مصرف بیشتر مواد مغذی واداشت یا از لحاظ اقتصادی هزینه تولید اجازه ارائه خوراک بیشتر را نمی دهد. اگر چنین است، قابل هضم­تر کردن جیره می تواند انتخابی معقولانه باشد. استفاده از واریته های مختلف علوفه نظیر ذرت سیلو شده/یونجه کم-لیگنین یا ذرت سیلو شده با قابلیت هضم بالای نشاسته و الیاف راهی موثر در افزایش قابلیت هضم مواد مغذی در یک جیره است. حذف برخی اقلام علوفه ای و جایگزینی آن با محصولات فرعی دارای مواد مغذی متراکم، قابلیت هضم بالای پروتئین و کربوهیدارت می تواند راهکاری خوب تلقی شود. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
تحقیقات در مورد تخفیف حرارت بر روی روش های جدید خنک کردن دام متمرکز شده اند

تحقیقات در مورد تخفیف حرارت بر روی روش های جدید خنک کردن دام متمرکز شده اند

29 فروردین1397

تحقیقات در مورد تخفیف حرار ت بر روی روش های جدید خنک کردن دام متمرکز شده اند استفاده از فن ها و مه پاش ها یا آب پاش ها متداول ترین سیستم های خنک سازی در گاوداری ها محسوب می شوند، ولی دو دانشگاه در پی یافتن راه های جایگزینی برای کاهش انرژی و آب مصرفی بدون به خطر انداختن آسایش و رفاه دام هستند. وقتی باهم به کار روند، خنک کردن از طریق انتقال گرما (همرفت) و تبخیر می­تواند راهکار کاهش حرارت موثری باشد. ولی، دانشگاه کالیفرنیا و دانشگاه کرنل در حال بررسی روش خنک کردن هدایتی هستند. تیم­های تحقیقاتی در حال بررسی روش خنک کردن گاوها از سمت کف از طریق تماس مستقیم با سطح خنک می­باشند. دانشگاه کالیفرنیا در سال 2017 کمیسیون انرژی کالیفرنیا بودجه ای پرداخت کرد تا استفاده از تشک هدایتی برای خنک کردن گاوها به عنوان راهکاری محتمل در کاهش انرژی مصرفی در دامداری ها مطالعه شود. این مطالعه توسط دکتر Cassandra Tucker ، محقق علوم دامی و رفاه دام، و تیمی از مهندسان مرکز غربی بازده خنک سازی در دانشگاه کالیفرنیا رهبری شد. در مطالعه دانشگاه کالیفرنیا تشک های آب-خنک شده در زیر کف فری استال های پوشیده شده با شن قرار گرفتند و هم از گاوهای هلشتاین و هم از گاوهای جرسی در این تحقیق استفاده شد. طوری برنامه ریزی شده بود که وقتی دمای تشک ها به 19 درجه سانتی گراد رسید تشک ها خنک شوند. میزان تنفس، دمای بدن و تولید شیر 32 راس دام ثبت شد. Tucker بیان می کند: «شاخص های اولیه این بود که به نظر نمیرسد که این تشک ها هم کارایی خوبی داشته باشند (مثل سایر روش های مرسوم مورد استفاده)». افزایش سرعت تنفس و ضربان قلب، همراه با افزایش دمای بدن همه و همه ثبت شدند. او افزود «ما با ارزیابی فیلم های مربوطه در حال بررسی این هستیم که چرا این تشک ها کارایی خوبی نداشتند. آیا در زمان هایی که گاوها دچار استرس بودند روی آن تشک ها نمیخوابیدند؟ هنوز نمیدانیم چرا این تشک ها کارایی خوبی نداشتند.». موارد نویدبخش استفاده از سیستم خنک سازی هدایتی عبارتند از: پتانسیل بالقوه در داشتن دام ها و بسترهای تمیزتر در غیاب سیستم های مه پاش، کاهش استفاده از آب و بازیافت آب به کار رفته در سیستم برای مصارف دیگر. همچنین انرژی کمتری نیز برای راه اندازی سیستم مورد نیاز بود؛ اما، محاسبات نهایی و صرفه جویی انجام شده هنوز به سرانجام نرسیده است. مشاهدات تابستان گذشته دکتر Tucker نشانه هایی را ارائه می دهند مبنی بر اینکه عدم کارایی تشک ها به تیمارها ربطی نداشته بلکه به طور چشمگیری به تنش حرارتی دام مرتبط بوده است. او افزود: «پیش از اینکه تغییری در درجه حرارت بدن ببینیم، تغییر در تعداد تنفس دام را شاهد خواهیم بود.» او همچنین می گوید: «واقعا گاوها به سرعت به ما آغاز تنش حرارتی را نشان خواهند داد. اگر ما این علایم اولیه را با استفاده از ابزارهای الکترونیکی پایش دام به درستی شناسایی کنیم، به طور بالقوه ای قادر به جلوگیری از تغییر در شیر تولیدی خواهیم بود. بخش دوم این پروژه به مطالعه مجاری (کانالی های) هدایت کننده هوای خنک به وسیله تبخیر در ترکیب با آب­پاش با سرعت کم آب در سرآخور پرداخت. آنها شرایطی که آن را کف «بهینه» میخواندند (همان آزمایش اول) و در آن گاوها با سرعتی نصف سرعت قبل آب پاشی می شدند و فن ها از فری استال به سرآخور منتقل شده بود، را با مجاری هدایت هوا مقایسه کردند. آنها فن ها را برای حرکت دادن هوا بر روی گاوها (در حالی که گاوها خیس بودند) جابجا کردند تا تبخیر بیشتر و اتلاف حرارت بیشتری را موجب شوند. آب پاش و فن ها در 22 درجه روشن میشدند. تنفس، دمای بدن و تولید شیر نشان داد که گاوها در هیچ کدام از این سیستم ها تنش حرارتی را تجربه نکردند. اما، سیستم استفاده از کانال های هدایت هوای از پیش خنک شده نسبت به تشک های خنک کننده و سیستم آب پاش و بستر خنک (تشک های خنک) انرژی بیشتری مصرف کرد. در حقیقت، Tucker این نوید را یافت که تنها نیمی از آب به کار رفته در آزمایش بستر بهینه شده برای رسیدن به همان نتایج استفاده شد. به نظر می رسد که اقیلم های خشک برای ابزارهای خنک سازی تبخیر بیشتر مورد مطالعه قرار گرفته اند؛ اما، Tucker نشان داد که اصول فرصت های روبه افزایش در سیستم تبخیر در همه بخش های امریکا کارایی دارند. یکی از سیستم های نوپا به لحاظ تجاری در سال 2018 یا 2019 مورد آزمون قرار خواهند گرفت. دانشگاه کرنل Kristy Perano ، دانشجوی دکتری دپارتمان مهندسی محیطی و بیولوژیکی، نیز که بر روی تشک های خنک کننده مطالعه می کند، نتایج به نسبت متفاوتی را در آب و هوای مرطوب بدست آورده است. هشت راس دام تحت تنش حرارتی قرار گرفتند، سپس 4 راس از آنها وارد گروه تشک های خنک کننده شدند در حالی که 4 راس باقی مانده از این تشک ها بی بهره بودند. پاسخ های فیزیولوژیکی مورد پایش قرار گرفت. Perano بیان کرد: «وقتی دام ها روی تشک های خنک کننده می خوابیدند ما دمای بدن آن ها را ثبت کردیم و وقتی آب وارد تشک های خنک کننده میشد و هنگامی که گاو تشک را ترک میکرد، دمای آب ثبت گردید». برآوردها نشان داد که تشک های خنک کننده 27% از دمای بدن دام را انتقال می داد. عمق بستر و شرایط بهتر مطالعه در نیویورک به نظر میرسد تفاوت هایی بین مطالعه او و کالیفرنیا ایجاد کرده باشد. Perano دریافت که 2.5 سانتی متر بستر نقطه بحرانی حداقل کردن تشکیل قطرات ریز آب (در هنگام برخورد رطوبت با یک سطح خنک) است، ولی 5 تا 7.5 سانتی متر بستر برای حفظ میانگین 2.5 سانتی متر بستر روی تشک خنک کننده لازم و ضروری است. درحالی که بسترهای عمیق 15 سانتی متری شنی از تشکیل قطرات آب جلوگیری می کند، ولی به طور کامل مزایای استفاده از تشک های خنک کننده را از بین می برد. در حالی که سیستم بسته این روش موجب صرفه جویی در مصرف آب می شود، ولی خنک کردن آب نیاز به انرژی زیادی دارد. او افزود: «من به این روش به عنوان راهی برای کاهش انرژی مصرفی نگاه نمی کنم بلکه احتمالا راهی تهاجمی برای خنک کردن دام در اقلیم های گرم است یا به عنوان راهی جایگزین در کاهش مصرف آب.» تشویق دام به استراحت و فقدان تعارض با سایر سیستم ها از مزایایی است که Perano با این سیستم سرمایشی به آن رسیده است. مهمترین مانع بر سر چنین راهکارهایی هزینه آنها است که بنظر می رسد در شرایط اقلیمی شمال شرق امریکا توجیه پذیر نباشد. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
فضای آخور برای تلیسه ها

فضای آخور برای تلیسه ها

21 فروردین1397

فضای آخور برای تلیسه ها فضای کافی آخور برای هر تلیسه ای یک هدف روبه جلو برای تمام پرورش دهندگان تلیسه و دامداران تلقی می گردد. وقتی تراکم بیش از حد داریم و همه تلیسه ها در آنِ واحد خوراک دریافت نمی کنند، چگونه این امر عملکرد دام را تحت تاثیر قرار می دهد؟ چرا مقدار فضای آخور برای یک تلیسه موضوعی مهم تلقی می شود؟ چه مقدار فضا برای گوساله در آمده از گروه های کوچک یا جایگاه های انفرادی مورد نیاز است؟ ملاحظات فضای مورد نیاز برای تلیسه های سنین 4 تا 8 ماه چیست؟ موارد مربوط به فضای موردنیاز تلیسه های پای کل و تلیسه های آبستن کدام هستند؟ تراکم بیش از حد در دامداری ها رخ می دهد – به ویژه برای تلیسه ها. پیدا کردن توازن بین فضای مورد نیاز و تعداد تلیسه کار راحتی نیست. بسیاری از دامداران تلیسه بیشتری نسبت به فضای خوراک دادن آن تلیسه ها در اختیار دارند. چرا فضای آخور مسئله ساز است؟ فضای آخور ناکافی در برخی سنین معین ممکن است منجر به موارد زیر شود: میزان بالای بیماری و درمان سرعت رشد پایین تنوع گسترده میان جثه تلیسه های هم سن در یک گروه مشخصه خطرناک پیامدهای هر سه مورد ذکر شده این است که آنها در تجارت روز-به-روز عملیات پرورش تلیسه به راحتی نادیده گرفته می شوند. این مورد اغلب مشخص نمی شود تا زمانی که می خواهیم تلیسه ها را برای بهاربند پای کل جدا کنیم و آشکار می شود که تلیسه های زیادی وجود دارند که از اهداف اولیه فارم ما در مورد سن هدف تلقیح دور هستند. گوساله های انتقالی چطور؟ اهداف ما در این زمان عبارتند از: 1) انتقال جایگاهی بی دردسر، 2) حداقل بیماری، 3) عدم اختلال در رشد. تنش حاصل از تغییر جایگاه اجتناب ناپذیر است. یک راه برای کاهش تنش ارائه همان خوراک قبلی در جایگاه جدید است. نویسنده مقاله از آخرین هفته زندگی در هاچ ها (پن های گروهی کوچک) برای ایجاد انتقال به جیره «گروئر» یا رشد با دوبار دادن علوفه دستی روی کنسانتره در سطل استفاده می کند. سپس در بهاربند گروهی، آن گوساله ها دسترسی آزاد به غلات دارند که فضای آخور هم 45 سانتی متر به ازای هر راس است (1.5 فوت). روزانه یکبار هم علوفه به صورت سرک اضافه می شود تا به مدت حدوداً 30 دقیقه در روز علوفه مصرف کنند. برخی گله ها ترجیح میدهند استارتر گوساله را به مدت 7 تا 10 روز در گروه انتقالی هم استفاده کنند. اگر قبل از شیرگیری علوفه ای در جیره نبوده است توصیه میشود که افزودن علوفه در بهاربند جدید به مدت 10-14 روز محدود شود تا باکتری های شکمبه به تغییر جیره ای عادت کنند. تجارب نویسنده نشان می دهد که وقتی تلیسه ها به جایگاه های گروهی وارد می شوند که کمتر از 45 سانتی متر فضای آخور دارد، مصرف غلات کمتر می شود. به منظور اجتناب از این مشکل برخی دامداران از آخورهای سیار برای افزایش فضای آخور به 60 سانتی متر در چند هفته اغازین اقدام می کنند. به نظر می رسد که این فضای اضافی بیش از حد به گوساله در رد شدن از این تنش حاصل از «محیط جدید» و حفظ خوراک مصرفی کمک می کند. مشکلات مربوط به فضای آخور بین تلیسه های 4 تا 8 ماهه به نظر می رسد که تلیسه های 4 تا 8 ماهه در تاسیساتی با فضاهای آخور متفاوت عملکرد خوبی داشته باشند. اگر خوراک مصرفی برای رسیدن به 800 گرم افزایش وزن روزانه محدود شود، ظاهراً تلیسه ها در این گروه به طور یکنواختی رشد خواهند داشت، حتی زمانی که همه تلیسه ها نتوانند در یک زمان خوراک بخورند. این امر احتمالا بخاطر ضعف غلبه است: روابط تابعی در این زمان. اگر TMR آزاد در دسترس باشد، تمایل به اندکی تنوع در رشد وجود خواهد داشت؛ یعنی، تفاوت های قابل مشاهده ای در بین تلیسه هایی با کمترین و بیشترین سرعت رشد. اگر تعداد بیشتری تلیسه در گروه باشند با دسترسی آزاد به TMR وقتی فضای آخور به 80 درصد یا کمتر کاهش پیدا کند، احتمال روندهای منفی در خوراک مصرفی وجود خواهد داشت. یعنی، تغذیه کمتر از حد توسط دام های تحت سلطه و دسترسی محدود آنها به TMR که توسط حیوانات سلطه گرتر انتخاب شده است. تنوع در سرعت رشد میان تلیسه های یک بهاربند که محدودیت فضای آخور دارند بیشتر از زمانی است که همه تلیسه ها در آنِ واحد به TMR تازه دسترسی داشته باشند. در این سن، بنظر نمی رسد که مشکلات سلامت تلیسه ها به محدودیت متوسط فضای آخور مربوط باشد. مشکلات مربوط به فضای آخور برای تلیسه های پای کل و آبستن به همان ترتیبی که جثه تلیسه ها به جثه گاو بالغ نزدیک می شود، رتبه بندی اجتماعی مشکل سازتر می شود. وقتی تلیسه ها در یک زمان قادر به خوردن خوراک تازه ای که ارائه شده نباشند، رفتارهای تهاجمی شدت بیشتری می یابند. در یک پژوهش، جابجایی های سرآخور مورد مشاهده قرار گرفت. در زمان محدودیت فضای آخور در مقایسه با زمانی که فضای کافی برای همه گاوها وجود داشت، ظرف 90 دقیقه پس از ریختن خوراک، تعداد جابجایی های سرآخور 43 درصد بیشتر بود!!! همچنین، در بهاربندهایی با آخورهای مسطح روی زمین، تعداد دفعات push up کردن (هل دادن آخور به سمت آخور) نیز ممکن است عاملی تعیین کننده باشد. تلیسه های غالب بلافاصله پس از هل دادن خوراک به سمت آخور خوراک خود را دریافت می کنند. تلیسه های تحت سلطه ممکن است مجبور شوند صبر کنند تا تازه به خوراکی برسند که فاصله زیادی با ناحیه قابل در دسترس آخور دارد. به طور خلاصه، وقتی فضای آخور برای تلیسه های پای کل و تلیسه های آبستن محدود است، تلیسه های غالب ظاهراً بهترین قسمت TMR را بیش از حد می خورند. تلیسه های تحت سلطه هم به خوراکی دسترسی دارند که پیشتر جدا شده است. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
دو فاکتور کلیدی برای رسیدن به تولید شیر و میزان آبستنی بالا

دو فاکتور کلیدی برای رسیدن به تولید شیر و میزان آبستنی بالا

18 فروردین1397

دو فاکتور کلیدی برای رسیدن به تولید شیر و میزان آبستنی بالا با افزایش رو به رشد گله هایی که تولید شیر بالایی دارند، سوالات بیشتری در مورد اینکه چگونه این سطح از تولید عملکرد تولید مثلی را متاثر خواهد کرد، پیش می آید. اگر گله شما به میانگین تولید شیر بالا به ازای هر گاو رسیده است، آیا باید روش تولید مثلی در گله خود را تغییر دهید؟ افسانه ای در این بین وجود دارد و آن این است که داشتن تولید بالاتر در گله بدین معنی است که گله شما عملکرد تولید مثلی متوسطی خواهد داشت. برای رسیدن به تولید شیر بالای ماندگار، باید گله در تامین نیازهای گاوها از طریق تغذیه، محیط و سلامت مدیریت خوبی داشته باشد. چنین احتیاجاتی نیز برای رسیدن به نرخ آبستنی ماندگار بالا در مقایسه با میانگین صنعت مورد نیاز است. تولد شیر بالا همواره به سیستم مدیریتی، محیط و ناحیه ای که گاو در آن زندگی می کند مرتبط است. وقتی در مورد اثر تولید شیر بالا بر عملکرد تولید مثلی حرف میزنیم، واقعا در مورد این حقیقت حرف میزنیم که هنگام بروز تغییرات در گله شیری، اولین ناحیه ای که تمایل دارد آسیب ببیند عملکرد تولید مثلی است. نویسنده این مقاله پیشنهاد می کند که توجه بسیار ویژه ای به دو حوزه مورد بحث در زیر معطوف کنید تا عالی ترین فرصت را برای داشتن عملکرد تولید مثلی خوب در کنار تولید بالا به گاوهای خود بدهید: 1- مدیریت گاو در دوره انتقال کانون اصلی تمرکز برای رسیدن به تولید شیر بالا و میزان آبستنی فوق العاده در بسیاری از گله ها دوره انتقال می باشد. در بسیاری موارد، پیامد داشتن دوره انتقال عالی رسیدن به پیک عالی تولید شیر و شیوع کم بیماری های متابولیکی است. آبستنی به ازای تلقیح در اوایل تا اواسط دوره شیردهی نیز باید به عنوان پیامد و برون ده برنامه دوره انتقال گاو در نظر گرفته شود. احتمالاً هم بیمارهای متابولیکی بالینی و هم غیر بالینی منبعی از مشکلات آبستنی در گله های پر تولید هستند. گله هایی که برنامه پایش BHBA را دنبال می کنند، باید نتایج را در نرم افزار مدیریت گله ثبت کنند تا مشاوران گله بتوانند آنها را بررسی کنند. گله های پرتولید در حال پذیرش فن آوری های پایش سلامتی خودکار نظیر پیوندک های ثبت نشخوار هستند، که عملکرد گاو دوره انتقال را ارزیابی می کند. این فن آوری مجموعه داده های خودکار صحیحی ارائه می کند و می تواند در زمان لازم یا ماه ها بعد برای افزایش چشم انداز ما در کمک به بهبود میزان آبستنی در آینده مورد استفاده قرار بگیرد. 2- دوره انتظار اختیاری به تازگی، بحث های بیشتری حول محور اصلاح دوره انتظار اختیاری در گله هایی که به تولید بالا و آبستنی با اولین تلقیح بالا دست یافته اند، مطرح شده است. در خلال دو دهه گذشته، پروتوکل های موفقیت آمیز تولید مثلی بر تلقیح شدن همه گاوها با تنظیم یک DIM مشخص متمرکز شده اند. میانگین DIM در اولین تلقیح عمدتاً با هدف 63 تا 78 روز بوده است. پروتوکل های تولید مثلی نظیر Ovsynch ، Presynch ، و Double Ovsynch با حداقل کردن خطر تلقیح نشدن دامها، به طور موثری در رسیدن گله ها به میزان آبستنی (به ازای گاوهای شایسته تلقیح) بالای 20 درصد کمک کرده اند. با در اختیار داشتن فن آوری های پایش فعالیت دام و پروتوکول ها، در ترکیب با تولید شیر بالاتر، آیا زمان مناسبی نیست که دوره انتظار اختیاری را مجدداً ارزیابی کنیم؟ هنگامی که گله ها شروع به افزایش تولید شیر می کنند سوالاتی در مورد دوره انتظار اختیاری و پروتوکل های اولین تلقیح مطرح می شود. آیا آبستن کردن بخش بزرگی از گاوها که به خوبی در اوایل دوره شیردهی شیر تولید میکنند، شردهی های بعدی را تحت تاثیر قرار خواهد داد؟ این امر چگونه دوره انتقال و تولیدمثل در شیردهی بعد را متاثر می کند؟ با در اختیار داشتن برخی نرم افزارهای مدیریت گله، قادر خواهید بود گزارش هایی برای پایش DIM قبلی در زمان آبستنی ایجاد کنید. با استفاده از این اطلاعات، می توانید تولید شیر بدست آمده کنونی، میزان آبستنی و سایر داده ها را با آنچه در اوایل دوره شیردهی قبل بوده است مقایسه کنید (می تواند یک موضوع تحقیقاتی برای دانشجویان ارشد در خود کشور ما باشد). می توانید بفهمید که آیا گاوهایی که زودتر از روز 70 در شیردهی پیشین آبستن شده اند آیا انتظارات شیر تولیدی، عملکرد تولید مثلی و سلامت را در شیردهی کنونی برآورده کرده اند یا خیر. اگر تولید شیر و تولید مثل کاهش یافته اند، زمان آن فرا رسیده است که این گروه را با مشاوران گله خود بررسی کنید. اصلاح دوره انتظار اختیاری در گله شما تصمیمی نیست که سبک گرفته شود، چرا که می تواند اثرات منفی بر سایر حوزه های صنعت گاو شیری داشته باشد. با پیشرفتهای صورت گرفته در فن آوری های ردیابی فعالیت و تولید شیر، تک تک گله ها قادر خواهند بود تا داده هایی در مورد اینکه چگونه مدیریت دوره انتقال و اقدامات دوره انتظار اختیاری عملکرد تولیدمثلی و نیز تولید شیر را متاثر کرده اند، بدست آورند. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
گاوها دوره انتظار اختیاری (VWP) ایده آل خود را پیدا می کنند

گاوها دوره انتظار اختیاری (VWP) ایده آل خود را پیدا می کنند

27 اسفند1396

گاوها دوره انتظار اختیاری ( VWP ) ایده آل خود را پیدا می کنند. یک دهه قبل، مطالعه سیستم ملی پایش سلامت دام ( NAHMS ) در سال 2007 نشان داد که میانگین دوره انتظار اختیاری ( VWP ) در مزارع شیری امریکا 54.8 بود و تفاوتی از این حیث بین گله های با ابعاد مختلف وجود نداشت. به بیان دیگر، بیشتر مزارع حدود دو ماه منتظر می مانند تا اولین تلقیح گاو را پس از زایش انجام دهند. چندین دلیل خوب و علمی برای این تصمیم وجود دارد. محققان دانشگاه پنسیلوانیا خاطرنشان می کنند که پس از زایش، دستگاه تولید مثلی گاو پس از یک زایمان بی دردسر به 30 تا 40 روز زمان نیاز دارد تا جمع شود (به اندازه طبیعی برگردد)، و معمولا به همان اندازه که توازن منفی انرژی کمتر می شود، مشکلات سلامتی پس از زایش رفع می گردد و سیستم تولید مثلی چرخه های طبیعی خود را پایدار می کند، باروری تا 100 روز پس از زایش افزایش می یابد. ولی در سالهای اخیر، در صنعت گاو شیری VWP 60-روزه کمتر استاندارد شده است. پیشرفت های فنی و داده های قابل رصد، همراه با افزایش درک ما از فرآیندهای تولید مثلی و بهبود در سلامت و رفاه دام، در حال کمک به ما هستند تا راهی را به سوی اجرای VWP موثر برای هر دامداری و هر گاو هموار کنیم. VWP متغیر برای مثال، چند صباحی پیشتر که خیلی هم دور نبود، تعداد زیادی از مزارع در تلاش برای افزایش فرصت بارور نمودن گاوهایشان حدود 10-15 روز یا حتی بیشتر تعداد روزهای VWP را کاهش دادند، که از لحاظ تئوریک عملکرد کلی تولید مثلی را بهبود میدهد. در بسیاری موارد این روش منطقی بود چرا که این راهکار تعداد تلقیحات ممکن را افزایش می دهد، که به موجب آن احتمال آبستنی را افزایش می دهد و بر باروری زیرحد بهینه یا تشخیص فحلی چیره می شود. اما، امروزه بسیاری از دامداران به صورت انتخابی در حال بسط و گسترش VWP تا 70 روز یا حتی بیشتر هستند، به ویژه در آن دامداری هایی که در حال استفاده از ابزارهای پیشرفته پایش و نظارت دام هستند. هدف یکی است: افزایش عملکرد تولید مثلی. اما، مسیر رسیدن به آن اندکی متفاوت است. با پایش قابل اتکای دام ها، گاوهای پرتولیدی که پیش از 70 یا 80 روز پس از زایش دارای چرخه های تخمدانی نیستند را می توان شناسایی کرد. در نتیجه، برخی دامداران در چنین سیستم هایی با صبر طولانی تر برای این قبیل گاوها تا آبستنی مجدد آنها آسودگی بیشتری بدست آورده اند. برخی دامداران، مدیریت VWP را به عنوان گامی فراتر از مدیریت تولید مثلی تک تک گاوها در نظر می گیرند. گزارش های الکترونیکی پایش گاو، امروزه این امکان را برای دامداران فراهم می آورد که به راحتی تعداد فحلی های رخ داده پس از زایش، شدت فحلی، تعداد حوادث مربوط به سلامت دام و شیر تولیدی را ملاحظه نمایند. این فاکتورها این امکان را برای دامدار فراهم می کنند که پروتوکل های انتخابی و اختصاصی برای تلقیح گاوها پیش از VWP طولانی تر ایجاد کنند؛ برای مثال، بر مبنای دومین فحلی تشخیص داده شده به وسیله سیستم، BCS معقول، بدون مشکلات سلامتی یا حتی در سطح تولید شیر معین. از منظر دامپروری یک دامداری 1000 راسی در غرب میانه در ایالات متحده دریافت که کاستن از VWP برای بهبود موفقیت تولید مثلی، پاسخ درستی به چالش های مدیریت تولیدمثلی در آن گله نبوده است. در حقیقت، داده های حاصل از پایش دام ها در گله نشان داد که برخی گاوها نیازمند زمان بیشتری بوده اند تا بهبودی خود را بدست آورند، نه زمان کمتر! به علاوه، این دامداری برنامه تشخیص فحلی خود را با استفاده از داده های قابل اطمینان موشکافی کرد تا زمان بهینه تلقیح را در این گله مشخص کند. در همان زمان، این گله از پروتوکل AI زمان بندی شده برای کمک به آبستن شدن برخی گاوهای مشکل دار استفاده می کرد. با در نظر گرفتن تمام این فاکتورها، این دامداری در نهایت VWP خود را به 75 روز ارتقا داد. این دامداری عملکرد تولید مثلی را به دنبال این تغییر ردیابی کرد و دریافت که میزان آبستنی به ازای تلقیح افزایش یافت و در حال حاضر گله به راحتی به میزان آبستنی به ازای گاوهای واجد شرایط ( pregnancy rate ) 32% می رسد. این اقدام همچنین دامدار را قادر ساخت تا به پیک تولید بیشتری و در زمان طولانی تری دست پیدا کند تا بدون اینکه فاصله زایش گاوها را طولانی کند، قابلیت تولید را حداکثر نماید. این گاوداری آنچه گاوها داشتند به مدیر دامداری می گفتند را شنید. این گاوها ضرورتا نیازمند زمان بیشتری برای آبستن شدن نبودند (با یک VWP کوتاه تر)، چرا که این گاوداری به طور کارامدی سلامت دام و عملکرد تولید مثلی را مدیریت می کرد. گاوها نیازمند زمان بیشتری برای افزایش سلامت عمومی و عملکرد تولیدی بودند، که با یک VWP طولانی تر بدست آمد. در این گله مورد مثال، دامدار مشکلی با تلقیح برخی گاوها زودتر از VWP ندارد به شرطی که این دام ها سالم باشند و ملاک های تولید شیر، BCS و فحلی را داشته باشند (که همه این ها توسط سیستم های جدید قابل رصد است). حمایت های علمی تحقیقاتی پژوهش های ارائه شده در کنفرانس سالانه بین المللی گاو شیری در سال 2016 نیز این نکته را آشکار کرد. نتایج نشان داد که افزایش VWP از 60 به 80 روز می تواند اثرات مثبتی برای برخی دام ها داشته باشد- نظیر گاوهای شکم اول- و ممکن است برای برخی بی اثر باشد. این امر بدین معنی است که VWP طولانی تر می تواند برای کل گله تحت شرایط مدیریت خوب، سودمند باشد. آزمایشی با 1392 راس دام انجام شد و وضعیت تولید مثلی دام ها را در 60 روز یا 88 روز پس از زایش با استفاده از پروتوکل های همزمان سازی و AI زمان بندی شده مقایسه کرد. همه گاوها پس از همزمان سازی مجدد تخمک ریزی با برنامه Ovsynch ، به شیوه ای یکسان مدیریت شدند و تشخیص فحلی و AI زمان بندی شده در هر دو گروه یکسان بود. نتایج به صورت زیر بود: یک افزایش 8.7 درصدی در میزان آبستنی به ازای تلقیح در گاوهای شکم اول عدم وجود تفاوت معنی دار در میزان آبستنی به ازای تلقیح در گاوهای شکم دوم و بالاتر با VWP طولانی تر گاوهای حاضر در گروه با VWP بالاتر وضعیت بدنی بهتری نسبت به گروه با VWP پایین تر داشتند به دلیل فرصت زمانی بیشتر، گاوهای موجود در VWP کوتاهتر میزان آبستنی به ازای تلقیح پایین تر خود را جبران کردند. در نهایت، این تحقیق نشان میدهد در مورد تصمیمات مرتبط با VWP ، فرصت های زیادی برای دامداران وجود دارد. توجه ویژه باید به این نکته معطوف شود که برای انجام آنچه انجام می دهید دلیل قانع کننده ای داشته باشید، سپس نتایج را مورد بررسی قرار دهید تا هرگونه تغییر موردنیازی که شرایط نشان میدهد، ایجاد کنید. کلام آخر در پایان، VWP مثل بیشتر پارامترهای مدیریتی، می تواند شخصی سازی شود تا شرایط مخصوص و توانایی های مدیریتی خاص هر گله ای را تامین کند، ولی به این شرط که به آنچه گاوها به شما می گویند گوش فرا دهید. در یک گله پرتولید با برنامه موثر AI زمانبندی شده یا با داده های دامی به دقت پایش شده، انتخاب VWP طولانی تر از 60 روز می تواند جایگزین موفقیت آمیزی برای یک صنعت بادوام گاو شیری باشد – وقتی که به درستی اجرا شود. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
چرا گاوها آبستن نمی شوند؟

چرا گاوها آبستن نمی شوند؟

27 اسفند1396

چرا گاوها آبستن نمی شوند؟ در هر شرایطی، تقریبا همیشه گروهی از گاوها وجود دارند که در تلقیح اول آبستن نمی شوند. آنها تلقیح می شوند، ولی ظرف یکی-دو ماه، یا باید مجدداً تلقیح شوند یا به شکل غیر منتظره ای آبستن نخواهند بود. چه اتفاقی افتاده است؟ چرا همواره تعداد زیادی گاو هستند که آبستن نمی شوند؟ حتی زمانی که توجه ویژه ای به مدیریت تولید مثل معطوف می شود، میزان موفقیت بدست آمده می تواند نا امید کننده باشد. توضیحات بالقوه ای در این مورد وجود دارد: عدم تخمک ریزی، استعداد ژنتیکی، زمان بندی نامناسب تلقیح، مشکلات مرتبط با ذخیره اسپرم، تکنیک های ضعیف تلقیح مصنوعی ( AI )، مرگ رویانی، عفونت، تنش حرارتی، موارد متابولیکی و .... این فهرست ادامه دارد. در مورد 4 دلیل عمده عدم باروری گاوها بحث خواهیم کرد. آیا گاو در شرایط سلامتی خوبی قرار دارد؟ بر حسب وضعیت سلامت، سه مورد مشخص و واضح هستند: ابتدا، ناهنجاری های پس از زایش در گله های شیری متداول هستند؛ دوم، ناهنجاری های پس از زایش منجر به بروز آبشاری از سایر مشکلات عملکردی می شوند؛ و سوم، روابط بین ناهنجاری های مختلف و شاخص های تولیدی متفاوت پیچیده می باشند. در سری مطالعات انجام گرفته توسط Riberio و همکاران، مشخص شد که اثرات انتقالی یا ادامه دار ناهنجاری های پس از زایش (جفت ماندگی، متریت، ورم پستان، لنگش، مشکلات هضمی یا مشکلات تنفسی) در بسیاری موارد بیش از 4 ماه طول می کشد. آنها اثرات منفی چنین ناهنجاری هایی را بر روی نمو رویان ثابت کردند، که پیام هایی در بحث شناسایی رویان توسط مادر و محیط رحم ارسال می کند. گاوهایی که بین زایش و AI دارای ناهنجاری های نامبرده بودند نسبت به گاوهای سالم 7-10 برابر احتمال باروری در آنها کمتر بود. BVD و لپتوسپیروز مزمن دو بیماری عفونی پر دردسر هستند که  می توانند منجر به عدم باروری و مرگ اولیه رویان شوند. برنامه های واکسیناسیون درست اهمیت زیادی دارند. BCS در یک زمان پس از زایش ( BCS مقطعی) ممکن است به اندازه تغییر در وضعیت بدنی که در طی هفته های اول پس از زایش رخ می دهد اهمیت نداشته باشد. افت چشمگیر در وضعیت بدنی به طور معنی داری باروری و کیفیت رویان را تحت تاثیر قرار می دهد، در صورتی که گاوهایی که قادر به حفظ شرایط بدنی هستند پاسخ های تولید مثلی قابل قبول تری خواهند داشت. گاوهای شیرده به طرز ویژه ای به تنش حرارتی حساس هستند. بدن آنها حرارت زیادی تولید می کند که در ترکیب با هوای گرم می تواند منجر به آسیب به اووسیت و رویان های تازه تشکیل شده گردد. باروری حتی می تواند به وسیله تنش حرارتی که چندین ماه قبل از تخمک ریزی رخ داده است نیز تحت تاثیر قرار بگیرد. جالب اینکه، اثرات منفی تنش حرارتی می تواند با انتقال رویان تخفیف یابد چرا که رویان یک-هفته ای مراحل حساس خود را (یعنی زمانی که تنش حرارتی بیشترین اثر منفی خود را اعمال می کند) گذرانده است. آیا گاو تخمک ریزی کرده است؟ صرفنظر ار هر عامل دیگری، تا وقتی یک فولیکول تخمک ریزی نکند، راهی برای آبستنی وجود نخواهد داشت. عدم تخمک ریزی، می تواند از مشکلات سلامتی پس از زایش ناشی شود ولی این عامل می تواند به تولید شیر بالا در گاوهای شیری امروزی نیز مرتبط باشد. به طور میانگین، در بیش از 20 درصد از گاوها این عدم تخمک ریزی تا پس از VWP معمول 60 روزه ادامه خواهد داشت. نه تنها فقدان تخمک ریزی به معنی عدم وجود تخمک برای باروری است، بلکه این پدیده بدین معنی نیز است که غلظت پروژسترون در گردش خون در طول فرآیند نمو فولیکول هم کم است. به طور فزاینده ای دارد مشخص می شود که محیط هورمونی در طول نمو فولیکولی می تواند کیفیت اووسیت را تحت تاثیر قرار دهد، و غلظت های بالاتر پروژسترون در روزهای پیش از اوولاسیون اثر مثبتی بر باروری دارد. آیا گاو به درستی با اسپرم پر-کیفیت تلقیح شده است؟ سلول های اسپرم و تخمک های رها شده نیمه عمر کوتاهی در دستگاه تولید مثلی دارند. اما، برای اینکه سلول های اسپرم ظرفیت بارور کردن را بدست آورند باید چندین ساعت در دستگاه تولیدمثلیقرار بگیرند. اگرچه در مورد انعطاف پذیری زمان تلقیح بحث وجود دارد، ولی زمان مناسب تلقیح هنوز هم حیاتی است. این امر می تواند به معنی تفاوت بین باروری بهینه و باروری لب مرزی باشد. تلقیح بر اساس تشخیص فحلی، خواه با استفاده از روش های سنتی مبتنی بر تشخیص چشمی باشد و یا استفاده از ابزارهای پیشرفته، باید به طور ایده آل 4 تا 16 ساعت پس از آغاز ایستا فحلی یا افزایش فعالیت صورت گیرد. در هنگام استفاده از AI زمان بندی شده، یک اشتباه می تواند به شدت تمام کوشش های صورت گرفته و هزینه های انجام شده را به خطر بیندازد. و اگرچه برخی پروتوکل های پیشنهادی پیچیده تر و مشکل تر هستند، ولی برای هر کدام از آنها توجیهی وجود دارد. با انطباق مناسب، برخی از پروتوکل های پیچیده تر بهتر کار می کنند و نسبت به برنامه های ساده تر می توانند منجر به نتایج بهتری شوند. اگرچه تفاوت هایی بین تک تک گاوهای نر وجود دارد، ولی باروری ضعیف به احتمال زیاد به دلیل ذخیره اسپرم، گرم کردن یا جابجایی آن است. دمای ظرف حاوی آب گرم برای باز کردن پایوت اسپرم و مدت زمانی که اسپرم حرارت می بیند تا باز شود باید منطبق با توصیه های سازنده باشد. آیا این امکان وجود دارد که گاو آبستن بوده ولی آن را از دست داده باشد؟ مرگ رویان متداول است و از بزرگترین محدودیت های باروری در گاوهای شیری به شمار می رود. اغلب بیش از آنچه ما فکر میکنیم باروری رخ می دهد، ولی بیش از 20 درصد از رویان ها بیش از 4 هفته زنده نمی مانند. حتی اگر رویان ها 4 هفته ابتدایی را دوام بیاورند، بازهم حدود 12درصد مرگ رویانی بین 28 تا 60 روز پس از تلقیح وجود دارد. چه اقدامی می توان انجام داد؟ رعایت چند نکته می تواند به بهبود باروری گله کمک کند: هر شکاف و کاستی در برنامه های واکسیناسیون یا مدیریت تغذیه گاو در دوره انتقال را برطرف کنید. به دنبال تخفیف حرارت در ماه های گرم سال باشید. استفاده از GnRH و CIDR را برای اطمینان از وجود پروژسترون در حین نمو فولیکولی در نظر داشته باشید، که هدف آن گاوهای مشکل دار غیر تخمک ریز می باشد. تجهیزات و ادوات AI را به خوبی حفظ و نگهداری کنید و به دقت موارد تلقیح درست را دنبال کنید. در مورد مرگ رویانی، بپذیریم که نمیتوان از وقوع آن جلوگیری کرد، ولی در شناسایی گاوهای غیرآبستن باید کوشا باشیم و ببینیم که آیا در یک الگوی زمانی مجدداً تلقیح می شوند. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات
 چرا کف بهاربندها لغزنده هستند و در مقابله با آن چه باید کرد؟

چرا کف بهاربندها لغزنده هستند و در مقابله با آن چه باید کرد؟

20 اسفند1396

چرا کف بهاربندها لغزنده هستند و در مقابله با آن چه باید کرد؟ باید برای آینده فارم، در مورد کف بهاربند و سطوح موجود در فارم سرمایه گذاری انجام شود. اما، کف نامناسب می تواند منجر زیان های اقتصادی مرتبط با گاوهای لنگ گردد. در برخی فارم ها، موارد بنیادین و بیرونی بسیاری وجود دارد که می تواند در نقص و ناکارآمدی مزمن هر نوعی از سطوح بکار رفته در فارم سهیم باشد. در ادامه فهرستی از مواردی ارائه می شود تا با جستجوی آنها مشکلات مربوطه را برطرف کنیم و به منظور حفظ راحتی دام در راه رفتن راه حل معرفی کنیم. سایش و خرابی هنگامی که کف های بتنی صیقلی و براق می شوند، اولین فرضی که ایجاد میشود همانا این است که کف فرسوده شده است. حقیقت این است: خیلی بعید است که کف بتنی فرسوده مشکل اصلی باشد. بهاربندهای با بستر شنی و مناطقی که به شدت با تجهیزات سنگین در طول زمان و سالیان متمادی خراشیده می شوند نیز لکه های بزرگی از فرسودگی و سایش نشان می دهند. راهی که بگوییم آیا واقعا این اتفاق (سایش) افتاده است یا نه این است که کف را بشوییم. اگر اگر سنگ های ساییده شده نمایان شوند، پس در واقع فرآیند فرسایش رخ داده است (شکل 1). اگر نتوانید توده متراکم زیرین بتن راببینید، این بدین معناست که سطح اولیه کماکان وجود دارد. ممکن است بتن حالت «شن داری» خود را از دست داده باشد و براق شده باشد، ولی به هیچ وجه به معنی این نیست که فرسوده شده شده باشد. شکل 1 شیارهای کم عمق یا حالت بافتی کم کیفیت جالبه بدونیم برخی اوقات کف فرسوده نشده بلکه شیارها پر شده است (شکل 2). موارد زیادی وجود دارند که در این مشکل سهیم هستند؛ اما، استفاده از آهک در بستر دام یکی از مقصران اصلی این ماجرا است. آهک در واقع یک ملات قدیمی برای سازه های جدید است. در تاسیسات مدرن فری استال، آهک از لحاظ شیمیایی و یونی در تماس با بتن قرار می گیرد. امروزه، فرآورده های بهتر و موثرتری در دسترس هستند که موجب این مشکل نمی شوند اما، مثل هر چیزی دیگری، شما چیزی بدست می آورید که بهای آن را پرداخت کردید به عبارت ساده تر: هرچه قدر پول بدهید همان قدر آش میخورید. گاهی اوقات، محصولات ارزانتر نظیر آهک، به طرق دیگر هزینه های زیادتری را موجب می شوند، مثل همین سطوح لغزنده و گاوهای زمین خورده. پس واقعا چقدر پول ذخیره کردیم با خرید آهک؟ شکل 2 دلایل محیطی تبخیر مایعات (به دلیل تهویه، نور خورشید، باد، و رطوبت کم) موجب می شود که مواد معدنی موجود در منابع آبی، ادرار، و کود روی سطح باقی بمانند (مواد معدنی موجود در مایعات تبخیر نمی شوند)، که بنابراین تهدیدی خواهند بود برای هر شیار یا کف بافت دار. شکل 3 این مواد معدنی، نظیر کلسیم (در آهک) و سدیم به سهولت زدوده نمی شوند. آنها با کف پیوند برقرار می کنند و تقریبا به اندازه بتن سفت و محکم میشوند. تنها راه حل این مشکل، شیار دار کردن مجدد کف (شکل 3) یا خراش دادن مجدد کل کف بهارند است (شکل 4). زدودن شیمیایی یا با دست شستن این مواد معدنی غیر ممکن است. تشکیل جلبک در آب بازیافتی برای شستشو یا رطوبت باقی مانده در نقاط تاریک تر و با تهویه کمتر نیز موجب ایجاد لایه ای قهوه ای و چرب مانند می گردد. این مورد بیشتر در سالن های شیردوشی و سالن های انتظار شیردوشی دیده می شود. استفاده از یک اسید نه چندان قوی یا سفید کننده و آن هم چندین مرتبه در سال می تواند به حل این مشکل کمک کند. این عمل در زدودن چربی و اجسام جامد شیر نیز که سطوح لغزنده ای روی بتن ایجاد می کنند کمک می کند. شکل 4 حفظ و نگهداری نامناسب معمولا کارکنان چندین ساعت را صرف شستن تراکتورها، وسایل نقلیه یا کمباین ها می کنند تا کارایی آنها را حفظ کنند و همچنین به این دلیل که همسایه ها آنها را دید می زنند! خیلی کم نیست مواردی که کف جایگاه در مدفوع و کود پنهان شده باشد (شکل 5) شکل 5 چه کسی فکر می کند که آن را شستشو کند؟ نتیجه اینکه طبقاتی از مدفوع ناپیدا زیر پس آب های جایگاه یا در راهروهای آفتابی و خوش تهویه به وجود می آید. یکبار دیگر باید گفت که این موارد هر شکلی از اصطکاک در سطوح بتنی را به مخاطره می اندازند. اگر کود را به حال خود رها کنید به سقف می چسبد، پس چرا برخی افراد از چسبیدن آن به کف زمین تعجب می کنند؟ طراحی ضعیف جایگاه جایگاه های مدرن فری استال حول محور یک سیستم بازیافت کود مایع طراحی می شوند. اما برخی طراحان و سازندگان خواهان جداسازی مایعات از مواد جامد از هم هستند در جایی که ترکیب آن بیشتر مورد نیاز است: در راهروی جمع آوری کود. شیب دار کردن یا شیب دادن راهروی جمع آوری به سمت مرکز و دور از کناره ها در 10 سال گذشته در برخی مناطق بزرگترین مشکل بوده است. مایعات و ادرار از مواد جامد جریان پیدا می کنند، که در نهایت مثل کره بادام زمینی روی کف پخش می شوند و تا حدی خشک می شوند که یک لایه پوستی چرم مانند، یا حتی بدتر، یک لایه ضخیم شبیه تخته سه -لا خرده چوب بوجود بیاورند (شکل 6). شکل 6 برای هر ابزار خراش دهنده ای این وضعیت بسیار سخت است که روی سطوحی کار کند که زیر 1.5 سانتی متر از چنین ملاتی قرار گرفته باشد. در نهایت باید بخاطر داشت که هدف داشتن یک کف تمیز است نه کف خشک! این مهم تنها با استفاده از کار بر روی کود مایع به همان صورت که هست به دست می آید، کود مایع! (مدفوع + ادرار = کود) جایگاه های انتظار شیب دار یک تفاوت ارتفاعی بین سالن انتظار و مابقی نواحی جایگاهی در حد 1.2 تا 1.5 متر وجود دارد. این فاصله تقریبا زیاد است؛ چرا که شیب دادن به سمت سالن شیردوشی زاویه ای ایجاد میکند که برای گاوهای شیری مناسب نیست. گاوها در سطوح شیب دار خوب عمل نمی کنند بویژه وقتی تراکم و ازدحام وجود داشته باشد. در هنگام طراحی تاسیسات جدید به این نکته توجه کنید؛ سطح بهاربند را افزایش دهید یا سطح شیردوشی را پایین بیاورید. انتظارات غلط شیار دار کردن سطوح تنها در یک جهت، مادامی کارا خواهد بود که دام ها در آن جهت حرکت کنند. اما، وقتی گاوها به اندازه 90 درجه می چرخند تا خوراک بخورند یا وارد استال شوند، شیار های تک بعدی در جلوگیری از لغزیدن دام کار زیادی انجام نمی دهند. شیار تک بعدی فقط نیمی هزینه دارد و فقط نیمی از زمان ها کارایی دارد. مواردی که موجب اصلاح 10 تا 20 درصدی سطح بهاربند می شوند در مقایسه با چیزهایی که 80-90 درصد کف بهاربند را اصلاح می کنند، تنها 10-20 درصد بهبود ایجاد می کنند. هدف متوقف کردن «لیز خوردن» است پیش از آنکه اتفاق بیفتد، نه بعد از اینکه این اتفاق رخ دهد. اینطور گفته می شود که کف بهاربند می تواند خیلی زبر باشد. سال ها تحقیق و آزمایش نشان می دهد که رابطه خوبی بین آنچه اصطکاک موثر در برابر آن عاملی که برای سم خیلی زبر و خراشنده است، وجود دارد. کف بهاربند یکی از پر کاربردترین و پر استفاده ترین بخش های یک فارم است. هر دقیقه و هر روز کف بهاربند در آسایش دام، حمل و نقل دام، و جمع آوری کود استفاده می شود. درست مانند سایر بخش های فارم، کف بهاربند نیازمند ساختار مناسب است و اینکه در یک برنامه منظم حفظ و نگهداری شود. کف بهاربند پرهزینه ترین بخش دامداری نیست، ولی اگر خوب حفظ و نگهداری نشود می تواند زیان ها و هزینه های زیادی به بار آورد. نویسنده: دکتر احسان محجوبی

جزئیات